Saturday, September 12, 2009

စလံုးေရာက္စ သစ္ဘ၀ ၃

ဒီလိုနဲ႔ အင္တာဗ်ဴးေတြသြား အလုပ္ေတြေလွ်ာက္နဲ႔ သစ္သစ္တစ္ေယာက္ အလုပ္တစ္ခုက တနလၤာေန႔ Spass တင္ေပးမယ္ ဗုဒၶဟူးေန႔ေလာက္ ဖုန္းဆက္ပါဆိုေတာ့ အဲဒီေန႔ေရာက္လို႔ ဖုန္းဆက္ေတာ့ သူတို႔အဲဒီပေရာ့ဂ်က္မရလို႔ လူထပ္မေခၚျဖစ္တဲ့အတြက္ မတင္ျဖစ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာျပန္တယ္ ။ အခ်ိန္ေတြကေတာ့ ၅ရက္ေလာက္ဆံုးသြားတာေပါ့ေနာ္ ျပန္ရဖို႔ကလည္း ၁ပတ္ေလာက္ပဲလိုေတာ့တယ္ေပါ့ ။


ဒီလိုနဲ႔ လာမည့္ တနဂၤေႏြဆို ကိုယ္ျပန္ရေတာ့မယ္ေလ ေသာၾကာသြားရမယ့္ အင္တာဗ်ဴးက ကိုယ့္ကိုတင္ေပးမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္ ။ ဒါနဲ႔ပဲ တင္ခ်င္တင္ မတင္ခ်င္ေန ရတယ္ဆိုျပန္လာမယ္ဆိုျပီး ျပည္ေတာ္ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ရန္ကုန္မွာ ၃ပတ္ေနျပီး စလံုးကတူမကဖံုးဆက္ပါတယ္ Spass က်ျပီတဲ့ ျပန္လာမွလားတဲ့ အိုေကေပါ့ ျပန္လာဖို႔လုပ္ရျပန္ေရာေပါ့ေလ ။ ဒီတစ္ေခါက္ျပန္လာတာကေတာ့ ပထမဆံုးကလာတာေလာက္ တက္ၾကြမွဳမရွိတာ ေသခ်ာတယ္ ။ ျပန္ေရာက္လို႔ အလုပ္၀င္ပါတယ္ အလုပ္ကဒီဇိုင္းတြက္ရတဲ့အလုပ္ပါပဲ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ေရွ႔ကလက္လႊဲမယ့္သူက ကိုယ္၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ မရွိေတာ့ပါဘူး ။ သူ႔ပေရာဂ်က္မ်ိဳးစံုကို ကိုယ္ကစကိုင္ရပါတယ္ ဘာကဘယ္လိုစကိုင္ရမလဲ ဆိုတာေတာင္ မသိပါဘူး နဂိုရွိျပီးသား ဒီဇိုင္နာမေတြအားလံုးကလည္း စလံုးမေတြၾကီးပါပဲ ဟိုသူကိုသြားေမးေတာ့လည္း ဟိုလိုလုပ္ ဒီသူကုိသြားေမးေတာ့လည္း ဒီလိုလုပ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကိုပညာျပတာ ခံရပါတယ္ ။ ၉ရက္ပဲလုပ္ျပီး မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေနာက္အလုပ္ထပ္ရွာျဖစ္တယ္ ဆိုပါေတာ့့ေလ ...။

အဲဒီလို ရွာေနခ်ိန္မွာပဲ အိမ္ေျပာင္းဖို႔ကျဖစ္လာပါတယ္ အိမ္ရွင္က သူတို႔သူငယ္ခ်င္းလင္မယား လာမွာမို႔လို႔ ၁ပတ္အတြင္းေနရာဖယ္ခိုင္းပါတယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းျမမြန္က သူ႔ဆီမွာလာေန အလုပ္ရမွ နီးတဲ့ေနရာေျပာင္းဆိုလို႔ သူ႔ဆီကိုေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီအိမ္မွာစုေနၾကတဲ့ သူေတြကလည္း သေဘာေကာင္းၾကတယ္ေလ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေနာက္အလုပ္တစ္ခုရခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့ ။ ေနာက္အလုပ္က တကယ္ကိုထူးဆန္းပါတယ္ အင္တာဗ်ဴးသြားခါနီး ၀ပ္ဆိုဒ္မွာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ္နဲ႔မအပ္စပ္တဲ့ ကုမၸဏီျဖစ္ေနေတာ့မသြားေတာ့ဘူးလို႔ စဥ္းစားလိုက္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဘာျဖစ္ျဖစ္သြားလိုက္ နင္ျပန္ဖို႔ပဲစဥ္းစားမေနနဲ႔ဆိုေတာ့ သြားလိုက္မယ္ဆိုျပီး ေရာက္သြားပါတယ္ အင္တာဗ်ဴးမွာ သူကပံုေတြခ်ျပပါတယ္ သိလားလို႔ေမးတယ္ သစ္သစ္ကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပါပဲ တစ္ခုမွမသိဘူးလို႔ ေျဖလိုက္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီသူက မသိလည္းသင္ေပးမယ္ဆိုျပီး ခန္႔ပါတယ္ ။

ေျပာရရင္ အဲဒီစီနီယာက သစ္သစ္ကိုေတာ္ေတာ္ကူညီပါတယ္ ။ ဘာကဘယ္လိုဆိုျပီးေတာ့လည္း သင္ျပပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ သိပ္မၾကာပါဘူး စီနီယာေနာက္အလုပ္သစ္ကိုေျပာင္းသြားခဲ့ပါတယ္ ။ သစ္သစ္အဲဒီမွာအလုပ္လုပ္ေနတုန္း အလုပ္နဲ႔နီးတဲ့ ေနရာကိုေျပာင္းခဲ့ပါတယ္ ။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္စရာေကာင္းတဲ့အိမ္ပါပဲ သစ္ေနရတဲ့အမကေတာ့ အရမ္းေအးပါတယ္ သူကအဲဒီမွာေနတာ ၉လရွိပါျပီ ။ အိမ္ရွင္ လင္မယားမွာ မိန္းမကေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္ လူမရွိရင္ ကိုယ့္ကြန္ပ်ဴတာေတြ၀င္ဖြင့္ အဲလိုလုပ္တတ္ပါတယ္ ။ သူတို႔မွာ သားေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္ လံုး၀ကိုဆံုးမတာလည္း မရွိပါဘူး ။ သစ္တို႔ပိတ္ရက္ေတြမွာ အဲဒီကေလးက သစ္တို႔အခန္းတံခါးကို ဂိုးတုိင္လုပ္ျပီး ေဘာလံုးကန္တာေလာက္ စိတ္ညစ္စရာေကာင္းတာ မရွိပါဘူး ။ ဒါနဲ႔ပဲ ၂လေလာက္ေနျပီး သစ္အခုေနတဲ့ အခန္းေလးကိုေျပာင္းလာခဲ့ပါတယ္ ။

ဒီလိုနဲ႔ ဒုတိယအလုပ္မွာ ၁ႏွစ္ခြဲေလာက္ ၾကာျပီး အခုေနာက္အလုပ္တစ္ခုေျပာင္းလာခဲ့တာ ၅လေတာင္ရွိခဲ့ပါျပီ ။ လွိဳင္းၾကမ္းလည္းမဟုတ္ ေလေျပလည္း မဟုတ္တဲ့ ဒီစလံုးမွာ ေရာက္မွေတာ့ဆက္ျပီး ရုန္းရေပဦးမွာေပါ့ေလ...။ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္မယ္ဆိုတာထက္ ေရာက္ေနတဲ့ေနရာမွာ ငါ့အတြက္ ငါ့မိသားစု အတြက္ တစ္ခုခုက်န္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုျပီး ပလန္ေလးေတြခ်ျပီး မေ၀းေတာ့တဲ့တစ္ေန႔မွာေတာ့ အမိေျမကိုျပန္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္ ။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Thursday, September 10, 2009

ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့တယ္

သီခ်င္းေလးနဲ႔ ႏွဳတ္ဆက္ခဲ့ျပီ ခ်စ္သူ...... ။ ဘယ္ေတာ့မွ မျမင္ရေတာ့ပါဘူး မင္းအနားက အေ၀းဆံုးကို ထြက္သြားဖို႔ ကိုယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါျပီ ။ ဘာအတြက္မွ ကိုယ့္ဘက္ကမင္းကို ဆက္သြယ္ေတာ့မွာ မဟုတ္သလို မင္းရဲ႔ဆက္သြယ္မွဳ အားလံုးကိုလည္း လက္ခံျဖစ္မယ္မထင္ေတာ့ပါဘူး ။ ပက္သက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြအတြက္ အျမဲေက်းဇူးေတြတင္ေနမွာပါ ။ အရာရာသြန္သင္ညႊန္ျပခဲ့တာေတြ အတြက္လည္း အျမဲအမွတ္ရေနမွာပါ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ခ်စ္သူ...။



ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Wednesday, September 9, 2009

အမွတ္တရ အစီအစဥ္ေလး




သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားခဲ့တာေလးေတြကို အမွတ္တရ ဆလိုက္ရွိဳးေလး လုပ္လိုက္ပါတယ္ ။ သြားတာေတြမ်ားေတာ့ တစ္ခုျပီးတစ္ခု တင္မယ္စဥ္းစားထားပါတယ္ ။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ ဒို႔ေတြရဲ႔ဒီအခ်ိန္ေတြကို အမွတ္တရျဖစ္ေစခ်င္တယ္ ။ အပင္ပန္းဆံုးနဲ႔ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုးအစီအစဥ္ေလးပါ ။ အိုင္ဒီယာေတြ ေအာက္သြားတဲ့ သစ္သစ္တစ္ေယာက္ အားလံုးထက္ပိုျပီး ပင္ပန္းခဲ့တာ သူတို႔ေတြသိၾကပါတယ္ ။ ဂ်ီတီအိုင္ကတည္းက စခင္လာခဲ့ၾကတာ ခုထိလက္တြဲေတြ ခိုင္ျမဲေနၾကတုန္းပဲကြယ္...။ နင္တို႔အဆင္မေျပရင္ လာေအာ္သြားၾကေနာ္ ငါကေတာ့တင္လိုက္ျပီး ဖုန္းလည္းပိတ္လိုက္ျပီေဟ့......။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

ခ်စ္ျဖစ္ခဲ့သူတစ္ဦး

သူ႔ ကို သိပ္ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္ ။ သူသာလွ်င္ ဘ၀ သူသာလွ်င္ ထာ၀ရပါပဲ ။ ေနာက္တစ္ေယာက္ဆိုတာ ေလာကၾကီးမွာ မရွိႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔လဲ ထင္ခဲ့ပါတယ္ ။ သူ႔ကိုပဲလက္ထပ္မယ္ မိဘေတြကိုလည္း ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္ေပါ့ ။ ငယ္ေတာ့တဲ့အရြယ္ မဟုတ္လို႔ စိတ္ကစားဖို႔လဲ မလိုဘူးေလ ။ တစ္ေယာက္တည္းခ်စ္ျပီး သူ႔ကိုပဲလက္ထပ္မယ္ေပါ့ ။


ဒီလိုနဲ႔ ခ်စ္သက္တမ္း ၆လျပည့္မွာ ႏွစ္ေယာက္လံုးတိုင္ပင္ျပီး မိဘေတြကိုအသိေပးခဲ့ပါတယ္ ။ သူ႔ဘက္က မိဘေတြကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ သစ္မိဘေတြကေတာ့ အနည္းဆံုးအခ်ိန္၂ႏွစ္ယူဖို႔ သင္ေပးခဲ့ပါတယ္ ။ သစ္ကလည္း အိုေကပါတယ္ ။ ခ်က္ခ်င္းလည္း လူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္သည္ျဖစ္ေစ မယူႏိုင္ေသးပါဘူး ။ သူ႔ရဲ႔စရိုက္နဲ႔ အက်င့္ေတြ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ ေလ့လာဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္ေလ ..။ မိဘကိုဖြင့္ေျပာတယ္ ဆိုတာကလည္း သစ္ရဲ႔စိတ္က တစ္မ်ိဳးပါ သူမ်ားက ျမန္မာက သစ္သစ္မိဘေတြကို သစ္အေၾကာင္းကိုေျပာတာထက္ သစ္ကိုယ္တိုင္က ၾကိဳေျပာထားလို႔ မိဘကသိျပီးသားဆိုတဲ့ပံုစံမ်ိဳးကို သစ္ႏွစ္သက္မိလို႔ပါ ။ ဒါေၾကာင့္ သစ္ဘာအေၾကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ မိဘကုိတိုင္ပင္တာ မ်ားပါတယ္ ။ သူ႔ကိုအေျဖမေပးခင္ေတာင္ သစ္အမကို ေသခ်ာသူ႔အေၾကာင္း စံုစမ္းေစျပီးမွ လက္ခံခဲ့တာပါ ။

တကယ္တမ္းေျပာရရင္ အသက္ေၾကာင့္လို႔ထင္တယ္ သစ္သူ႔ကိုေရြးခ်ယ္တုန္းက ခ်စ္တယ္ ဆိုတာထက္ သစ္အတြက္သင့္ေတာ္တယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ခ်စ္သက္တမ္းေတြၾကာလာေတာ့ သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္တာေတြ ျဖစ္လာခဲ့တယ္ ။ ၂ေယာက္လံုးက ဘယ္ေတာ့လက္ထက္မယ္ အဲဒီအတြက္ ဘယ္လိုလုပ္မယ္ဆိုျပီး ပိုက္ဆံေတြလည္း ၾကိဳစုျပီး ေနာက္ပိုင္းႏွစ္ဖက္မိဘ နဲ႔ ကိုယ္ေတြေရွ႔ေရးအတြက္ ပလန္ေတြက အစအတူခ်မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ။ တစ္ႏိုင္ငံတည္းေနၾကေပမယ့္ သစ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က တစ္ပတ္ကိုတစ္ခါေတြ႔ဖို႔ ခက္ခဲလြန္းတယ္ သူအားရင္ သစ္မအား သစ္အားရင္သူမအားဘူးေလ ။ ေန႔စဥ္ဖုန္းဆက္ျပီး တစ္ေယာက္ရဲ႔အခက္အခဲကို တစ္ေယာက္ ရင္ဖြင့္ၾကျပီး ဘယ္လိုတန္ျပန္ရမယ္ဆိုတာေတာ့ အၾကံေပးျဖစ္ၾကတယ္ေလ ။ ပိတ္ရက္ေတြပါ အလုပ္ဆင္းရတဲ့သူ႔ကို သစ္သနားတယ္ေလ အိုဗာတိုင္ဆိုတာထက္ တေန႔တျခား စက္ရုပ္လိုျဖစ္လာတဲ့သူ႔ကုိ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ကင္းကြာမသြားေအာင္ သစ္ကိုယ္တိုင္က သူမသြားရင္ေတာင္ အတင္းသြားခိုင္းမိခဲ့တာ မွားယြင္းမွဳရဲ႔ အစျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီမွားယြင္းမွဳကို သစ္ေက်နပ္ပါတယ္ ။

သစ္က သူ႔ကိုလြတ္လပ္ခြင့္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေပးထားပါတယ္ ။ သူ႔အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ သြားရင္ သစ္ဘယ္ေတာ့မွမလိုက္ပါဘူး ဒါကလည္း သူ႔ကိုလိုက္ရွဳတ္သလိုျဖစ္မွာစိုးတာရယ္ ျပီးေတာ့စင္ကာပူဆိုတာက က်ဥ္းက်ဥး္ေလးဆိုေတာ့ ကိုယ္ကဒီလိုသြားေနတာကို မိဘေတြသိခဲ့ရင္မေကာင္းဘူးလို႔လည္းထင္တာရယ္ သစ္ကိုယ္တိုင္က အိမ္မွာေနရတာကိုပဲသေဘာက်တာရယ္ ျပီးေတာ့လက္ထပ္ဖို႔ရည္ရြယ္ထားတဲ့သူပဲ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အစစအရာရာ သူမ်ားေျပာစရာမျဖစ္ေအာင္ ေနခ်င္တာရယ္ေတြေၾကာင့္ သစ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အျပင္ကိုထြက္တာ မရွိသေလာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ သူ႔ရဲပိတ္ရက္ေတြက သစ္အလုပ္ဆင္းတဲ့ရက္ေတြျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ရံုးဆင္းခ်ိန္ထမင္းအတူသြားစားတာေလာက္ပဲ အမွတ္တရျဖစ္က်န္ခဲ့တာ ထူးဆန္းစရာမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး ။

ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ညွိမရ အဆင္မေျပတာေတြ မ်ားလာေတာ့ သစ္ကိုယ္တိုင္က ေသခ်ာစဥ္းစားျပီး သူ႔ကိုေသခ်ာေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္ ဒါမ်ိဳးေတြကို ဒီလိုလုပ္ၾကမယ္ေပါ့ အစပိုင္းေတာ့လက္ခံေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းခ်ဳပ္ေႏွာင္မွဳေတြမ်ားလာေတာ့ သစ္ကပဲစတင္ျပီး လမ္းခြဲခဲ့ပါတယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြလိုပဲ ေရွ႔ဆက္ၾကမယ္ေပါ့ေနာ္ သူကအစပိုင္းလက္မခံခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းသစ္ဘက္က လံုး၀မေျပာင္းလဲေတာ့ သူလက္ခံသြားခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုပဲအျပံဳးေတြနဲ႔ လမ္းခြဲခဲ့ရလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပမယ့္ မထင္မွတ္တာေတြ ထပ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ မခြဲခြာခ်င္တဲ့ အမုန္းနဲ႔ပဲ ျပီးတသက္လမ္းခြဲခဲ့ၾကပါတယ္ ။

ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးတာ သူ႔ကိုလြမ္းဆြတ္လို႔ တမ္းတလို႔ေရးတာထက္ တခါတေလ တသတ္မွတ္တည္းလို႔ ထင္ထားတဲ့အရာေတြဟာ တခါတရံလည္း မထင္မွတ္ပဲ ေျပာင္းလဲတတ္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတရားကို ကိုယ္တိုင္လက္ေတြ႔သိလိုက္ရလို႔ ခံစားျပီးေရးတင္လိုက္တာပါ ။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Sunday, September 6, 2009

သံုးသပ္မိတဲ့ အခ်ိန္မ်ား

ဒီ ပိတ္ရက္ေလးမွာ သစ္သစ္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျပန္စဥ္းစားမိပါတယ္ ။ အဓိက ကေတာ့ ကုန္လြန္ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ေလးကို ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္တာပါ ။ အပိုင္း ၃ ပိုင္းခြဲဲျပီး သစ္ စဥ္းစားခဲ့ပါတယ္ ။ ကေလးဘ၀ ၊ ေက်ာင္းသူဘ၀ ၊ လုပ္ငန္းခြင္၀င္တဲ့ ဘ၀ေပါ့ေနာ္ ....။



ကေလးဘ၀
အဲဒီ ကေလးဘ၀တုန္းက သစ္သစ္ မိဘေတြကို ဘယ္လို ဒုကၡေတြေပးခဲ့လဲဆိုတဲ့ အရာကိုစျပီး စဥ္းစားခဲ့ပါတယ္ မဆိုးဘူးေနာ္ ထူးထူးျခားျခား သိပ္မရွိပါဘူး ။ ၄တန္းေလာက္က မ်က္စိခြဲတာေလး တစ္ခုကေတာ့အမွတ္တရေပါ့ေနာ္ ...။

ေက်ာင္းသူဘ၀
အင္း ....အထက္တန္းေက်ာင္းသူ ဘ၀ကလည္း ထင္သေလာက္မေတာ္ေပမယ့္ ညံ့တဲ့စာရင္းထဲလည္း မပါခဲ့တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ ဆရာ့.....။ မိဘေတြမွန္းသလို မျဖစ္ေပမယ့္လည္း ထင္သေလာက္လည္း ေအာက္ကိုမနိမ့္ခဲ့ပါဘူးေလ ..။ မ်က္ႏွာပန္းမလွေပမယ့္လဲ အထင္ေသးေတာ့လည္း မခံရပါဘူးေလ ကိုယ့္ဘာသာေျဖေတြးေနသလိုပဲ...ဟိဟိ။

လုပ္ငန္းခြင္၀င္တဲ့ဘ၀
ေက်ာင္းျပီးေတာ့လည္း ေယာင္ခ်ာခ်ာေတြ မျဖစ္ခဲ့ဘူး သူ႔ဟာနဲ႔သူကေတာ့ ဆက္တိုက္လိုလုပ္ျဖစ္ေနတာပါပဲ လုပ္စရာမရွိရင္ေတာင္ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္သင္တန္း သြားတက္တာေလ ..ဟိဟိ။ တက္လိုက္တဲ့သင္တန္းကလည္း မရိုးရသလို တစ္ခါမွလည္း မနားရပါဘူးေလ ။ အလုပ္မွာလည္း အထူးအေထြ စိတ္ညစ္စရာမရွိပဲ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ဆရာရဲ႔ လမ္းညႊန္မွဳေအာက္မွာ မွန္ကန္တဲ့လမ္းေၾကာင္းကိုေရြးခ်ယ္ ႏိုင္ခဲ့တယ္ေလ ။

သစ္သစ္ ေသခ်ာေလးေတြးမိတာကေတာ့ စလံုးေရာက္ျပီးမွ ကိုယ့္အေျခအေနကိုယ္ပါ လံုး၀ကိုအားမရပါဘူး ။ ၾကိဳးစားအားထုတ္မွဳ ညံ့ဖ်င္းသလို အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စားသံုးျခင္းကိုခံေနရတယ္လို႔ စိတ္ကခံစားမိေနတယ္ ။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာလည္း အားေပးရပါတယ္ က်န္ခဲ့တဲ့၂ႏွစ္ေလာက္ကို ထားခဲ့လိုက္ေတာ့ေပါ့ေနာ္ ျပန္မွမရေတာ့တာ ဟုတ္တယ္မွတ္လား ။ ေနာက္ပိုင္း အခ်ိန္ေတြကို ဒီလိုေလးမျဖစ္ေအာင္ ငါ့ရဲ႔ေနထိုင္မွဳကို ဘယ္လိုပံုစံေျပာင္းမလဲ ဆိုတာေလးကို အေလးအနက္ေတြးျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ ၂၀၀၉ အတြက္ေတာ့ ျပင္ဆင္ခြင့္အခ်ိန္ထားလိုက္ေပမယ့္ ေနာက္ ၂၀၁၀ ကစျပီး ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ပလန္ေလးနဲ႔လွဳပ္ရွားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မိတယ္ ။ အသက္ဆိုတာက ငယ္မသြားဘူးေလ ျပီးေတာ့ကိုယ္ကလည္း က်န္းမာလြန္းတဲ့သူမဟုတ္ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္အရာက ထေဖာက္မလဲဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာ တပ္လန္႔ထားရတာကလည္း တစ္မ်ိဳးပါပဲ ။

အဓိက ကေတာ့ မိဘေပါ့ေနာ္ ... ကိုယ့္မိဘေတြကို ဘာေတြထပ္လုပ္ေပးႏိုင္ဦးမလဲ ေငြေၾကးအျပင္ေပါ့ေနာ္ သူတို႔ေတြ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘာေတြလိုအပ္ေနလဲဆိုတာမ်ိဳးေပါ့ မ်က္ေျခမပ်က္ကို အကဲခတ္ေနရမယ္လို႔လည္း စဥ္းစားမိတယ္ ။ အရင္ကဆို ဖုန္းေျပာရင္ ေနေကာင္းလား ထမင္းစားရဲ႔လား သမီးကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္ ဒီလိုပဲေျပာျဖစ္တယ္ ခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ မိဘေတြေျပာျဖစ္ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးတာမ်ားတယ္ ။ ေတာ္ရံုတန္ရံုကေတာ့ သစ္မိဘေတြက ေျပာကိုမေျပာၾကဘူး သစ္ကသာေတာက္ေလွ်ာက္ေမးေနမွ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စထြက္လာတတ္တာေလ ။ အခုဆို ပိတ္ရက္မေရာက္ခင္ညတိုင္းအမကို အြန္လိုင္းလာခိုင္းထားရတယ္ တပတ္တာအိမ္မွာ မိဘေတြဘာလုပ္လဲဆိုတာ သူ႔ကိုေမးထားရတယ္ ဒါမွကိုယ္ဖုန္းဆက္ရင္ စကားတည္ရတာ အဆင္ေျပတယ္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ပိုင္းအခ်ိန္ေတြပလန္ခ်တဲ့ေနရာမွာလည္း မိဘျဖစ္ေစခ်င္တာေတြကို ဦးစားေပးခ်ျဖစ္တယ္ဆို ပိုမွန္မလားပဲ...။ ကိုယ့္ဘာသာတြန္းအားမေပးလို႔ေတာ့ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေလ ကိုယ္လူ႔ဘ၀ရဲ႔သက္တမ္း တစ္၀က္ေက်ာ္ကို အသံုးခ်ခဲ့ျပီးျပီေလ ဘာမွျဖစ္မလာဘူးလို႔ မေျပာႏိုင္ေပမယ့္ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့အေနအထားတစ္ခုကို မေရာက္ခဲ့တာေတာ့ေသခ်ာတယ္ေလ ။ ေနာက္ဆံုး ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္တာကေတာ့ ကိုယ္ဒါထက္အမ်ားၾကီး ၾကိဳးစားဖို႔လိုေနေသးတယ္ဆိုတာပါပဲ ....။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Saturday, September 5, 2009

ဘြားဘြား သစ္သစ္


သစ္သစ္မွာ တစ္ဦးတည္းေသာ တူမအရင္းရွိပါတယ္ ။ သူက စလံုးေရာက္တာ ၾကာပါျပီ သူက သစ္ကိုစလံုးလာဖို႔ အမ်ားဆံုးတြန္းအားေတြေပးျပီး အကူအညီေတြအမ်ားၾကီးေပးခဲ့တဲ့သူေပါ့...။ သူ နဲ႔ သစ္ က အေမဘက္ကေတာ္ရတဲ့ အမ်ိဳးပါ အသက္ကေတာ့ တူမေပမယ့္ သူကသစ္ထက္ ၆လေလာက္ၾကီးပါတယ္ ။ ငယ္စဥ္ကတည္း က ျပိဳင္တူလိုအမ်ိဳးေတြၾကားမွာ ရြယ္တူေတြလို ၾကီးျပင္းလာၾကတာပါ ။ သူကေတာ့ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးကတည္းက ဒီမွာေက်ာင္းလာတက္တဲ့သူေပါ့ေနာ္ ...။


သစ္ ဒီကိုမလာခင္ သူဖားအံမွာျပန္ျပီး မဂၤလာေဆာင္ပါတယ္ ..။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အဆက္အသြယ္မရွိေပမယ့္ တစ္ေန႔သူကလူၾကံဳနဲ႔ သစ္ ဆီကိုလိုက္လာဖို႔ ဖိတ္ေခၚစာပို႔လိုက္ပါတယ္ ။ သစ္ကလည္း ရန္ကုန္မွာ ရွဳပ္ေထြးေနခ်ိန္ဆိုေတာ့ ထြက္လာဖို႔စဥ္းစားလိုက္ပါတယ္ ။ သစ္ ဒီကိုေရာက္ေတာ့ သူကေတာ္ေတာ္ကူညီခဲ့ပါတယ္ တစ္ညလံုးမအိပ္ရေသးေပမယ့္ သစ္ေနာက္ကိုလိုက္ပါတယ္ ။ စိတ္မခ်လို႔တဲ့ သစ္ နဲ႔ကလည္း အရင္းဆံုးအမ်ိဳးဆိုေတာ့ သူကတက္တက္ၾကြၾကြ ကို ကူညီပါတယ္ ။

ဒီလို နဲ႔ ဒီမွာက သိတဲ့အတိုင္းပဲ အလုပ္လုပ္ျပီဆိုတာနဲ႔ကို တပတ္တစ္ရက္ကို ဖုန္းဆက္ဖို႔ေမ့ေနတတ္ပါတယ္ ။ သူ႔အေမက ဒီမွာလာေနေတာ့ အပတ္တိုင္းလိုလို သစ္ကိုဖုန္းဆက္ပါတယ္ ။ လာခဲ့ဖို႔လည္းေျပာပါတယ္ သစ္ကလည္း ၃လ တစ္ေခါက္ေတာင္ ေရာက္ဖို႔အႏုိင္ႏိုင္ပါ ။ သူ႔အေမက သစ္နဲ႔ညီအမေတာ္ပါတယ္ ။ သစ္ကို စိတ္ပူပါတယ္ အျမဲလိုလို သတင္းေတြေမးတတ္ပါတယ္ ။

ဟိုတစ္ေလာက သစ္ အလည္သြားေတာ့ သစ္တူမေမြးထားတဲ့ ကေလးကေတာ္ေတာ္ၾကီးေနပါျပီ ။ သစ္ကလည္း ကေလးသိပ္ခ်စ္တတ္ေတာ့ ျမင္တာနဲ႔ကို အရမ္းခ်စ္ျပီး အသဲကလည္းယားတယ္ သူလုပ္သမွ်လိုက္ၾကည့္ေနေတာတာေပါ့...။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗံုးတစ္လံုးအလား ၾကားလိုက္ရတဲ့စကားက သစ္သစ္ရဲ႔ကုန္လြန္ခါနီး ဒုတိယအရြယ္ကို တပ္လန္႔လိုက္သလိုပါပဲ ။ အဲဒါကေတာ့ သူ႔ေမေမက ကေလးကိုသင္ၾကားလိုက္တဲ့ စကားေလးပါ ဘာလဲဆိုေတာ့ သမီးေလး ဘြားဘြားလို႔ေခၚလိုက္ေလတဲ့....း( ။ ရွင္ခ်င္တယ္ တကယ္ကိုခံစားလိုက္ရပါတယ္ ငါဟာ ဘြားဘြားရာထူးေရာက္ေနျပီေပါ့ေနာ္ .. ။ ျပန္လာေတာ့လည္း လမ္းမွာစဥ္းစားလာတာ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အထိပါပဲ..။ ေအာ္...ငါ့ႏွယ့္ေနာ္ ဘြားဘြားသစ္သစ္ေတာင္ ျဖစ္ေနပါေရာလား ဟင့္ ။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Tuesday, September 1, 2009

ဒီေန႔အတြက္ စာစုေလး

ဒီေန႔မနက္ မိုးေလးလင္းတုန္း
အိပ္ပုတ္ေလးကို ႏွိဳးခဲ့တာ
မထင္ရတဲ့ သူ ပါလား


ထူးထူးဆန္းဆန္း ဘာေၾကာင့္မ်ားလည္း
ကိုယ္ေမးမိေတာ့ miss u so much
ျဖစ္ျပန္ေရာလား

ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ရံုးကိုသြားလို႔
ရထားေပၚေရာက္ ျမည္လာျပန္ေရာ
ဒါသည္လည္းပဲ miss ပဲလား

လြမ္းလည္းလြမ္းတယ္
ခ်မ္းလည္းခ်မ္းတယ္
ၾကည္ႏူးမွဳနဲ႔ ရံုးေရာက္ခဲ့တယ္

အခ်ိန္တန္လို႔ ျပန္မေရာက္ေတာ့
ဓားၾကိမ္းျပီးေတာ့ ဆူမိျပန္ေရာ
ေရာက္လာေတာ့လည္း ခုနေျပာတာ
မဟုတ္သလိုနဲ႔ ျငိမ္သက္ေနတာ
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မွ ဟုတ္ရဲ႔လား

ေျပာလိုက္ဆိုလိုက္
ေကာက္လိုက္ေျဖာင့္လိုက္
မာယာမ်ားတဲ့ ေဒၚသစ္သစ္
မေက်သမွ် ဖြင့္ကာခ်လို႔
ရိုက္ေနစဥ္မွာ
သူျပန္ပံုက ခ်စ္စရာ
း) ဒီလိုေလးပါလား

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...