Tuesday, December 13, 2011

ဇြဲကပင္ေတာင္နဲ႔အမွတ္တရ

ဒီဇင္ဘာတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႔ေနာက္ဆံုးလ ေအးျမတဲ့လ ေျခခင္းလက္ခင္းသာယာျပီး စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းတဲ့လ ေခၽြးမထြက္တဲ့လ ေပ်ာ္စရာမ်ားတဲ့လ ေနာက္ထပ္ခုႏွစ္တစ္ခုကို ၾကိဳဆိုတဲ့လ လူအမ်ိဳးမ်ိဴးရဲ႔စိတ္ႏွလံုးကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္လြန္းတဲ့လ တစ္လျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီလိုလေလးမွာ သစ္သစ္စိတ္ကူးေတြကလည္း ေအးခ်မ္းေနတတ္ပါတယ္ ။ ေနာက္ႏွစ္တြက္ဘာလုပ္မယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးေတြတေပြ႔တပိုက္နဲ႔ေပါ့ ။ အမ်ားခန္႔မွန္းထားတဲ့ ၂၀၁၂ကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခံစားရဦးမယ္ဆိုျပီး ရင္ခုန္မိပါတယ္ ။

ဒီလိုလွပတဲ့လေလးမွာ ငယ္စဥ္ကျဖတ္သန္းခဲ့ပံုတစ္ခ်ိဳ႔ကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။ သစ္သစ္တို႔အိမ္မွာက ေမေမကခရစ္ယာန္ဆိုေတာ့ ဒီလေလးေရာက္ျပီဆို အလွဴအတန္းလုပ္ေလ့ရွိတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ဒါဆိုသစ္သစ္တို႔ေမာင္ႏွမတစ္ေတြ ေမေမရဲ႔ဇာတိေျမကို ျပန္ေနၾကဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး ။ ဇြဲကပင္ေျမလို႔ေခၚတြင္တဲ့ ကရင္ျပည္နယ္ဟာ သစ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ မစိမ္းသက္သလို တစ္ေယာက္တည္းလဲ နယ္ေျမမေအးခ်မ္းစဥ္ကပင္ သြားေလ့ရွိပါတယ္ ။ သံလြင္ျမစ္ကူးတံတားၾကီးမရွိတုန္းကဆို ဇာက္ေတြနဲ႔ေန႔ညအိပ္ေစာင့္ျပီး ျမိဳင္ကေလးကေန ခက္ခက္ခဲခဲသြားရစဥ္တုန္းကေတာင္ ၂လတစ္ေခါက္ေလာက္သြားျဖစ္ခဲ့တဲ့ျမိဳ႔လို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္ ။ အရင္ကဆို သစ္တို႔မိသားစုက အမွတ္ေလးရပ္ကြက္မွာေနခဲ့ၾကေပမယ့္ ခုဆိုအမွတ္၂ရပ္ကြက္ကို ေျပာင္းလာခဲ့တာ သစ္တူမေလးတစ္သက္ပဲ ၾကာခဲ့ပါျပီ ။

သစ္ဒီေန႔ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဘားအံျမိဳ႔ ျပည္ေထာင္စုအပိုင္း အမွတ္၄ရပ္ကြက္မွာ ေနခဲ့စဥ္တုန္းက တခုေသာဒီဇင္ဘာလအေၾကာင္းပါ ။ ဘားအံေရာက္ျပီဆိုတာနဲ႔ ညေနဘက္ေရႊယဥ္ေမွ်ာ္ဘုရားထိပ္ကေန သံလြင္ျမစ္ထဲၾကည့္ရတဲ့အရသာက ဘာနဲ႔မွမလဲႏိုင္ပါဘူး ။ အျမဲတမ္းလည္းသြားသလို ဘယ္ေတာ့မွလည္းမရိုးခဲ့ပါဘူး ။ ဘားအံျမိဳ႔မေစ်းက သစ္သစ္ထိုင္းပစၥည္းေတြေမႊေနက်ေနရာျဖစ္သလို နာရီစင္ဘက္ဆိုတာလည္း မနက္တိုင္းလမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္တဲ့ေနရာေတြပါပဲ ။ ကရင္ျပည္နယ္အေၾကာင္းေျပာရင္ျဖင့္ ကန္သာယာကလည္းမပါမျဖစ္တစ္ခုပါပဲ ။ ကန္သာယာကတံတားေလးမွာ ဇြဲကပင္ေတာင္ေနာက္ခံနဲ႔ ရိုက္ရတဲ့ဓါတ္ပံုဟာဆိုရင္ျဖင့္ တကယ္ကိုဆြဲေဆာင္တဲ့ရွဴခင္းေလးပါပဲ ။ ဒီေတာ့ ကရင္ျပည္နယ္ရဲ႔အထင္ကရ ဇြဲကပင္ေတာင္ရဲ႔အေၾကာင္းကေတာ့ မေျပာမျဖစ္ဆိုသလို ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ သစ္သစ္ဒီပို႔စ္ေလးမွာ ဇြဲကပင္ေတာင္အေၾကာင္းကို ေျပာျပသြားမွာျဖစ္ပါတယ္ ။

ဇြဲကပင္ေတာင္က ဘားအံျမိဳ႔ေပၚကေန ေတာင္ေျခကိုဆိုင္ကယ္ေတြ ကားေတြနဲ႔တစ္ဆင့္သြားရပါတယ္ ။ ပြဲေတာ္ရက္မဟုတ္တဲ့အခ်ိန္ဆုိ နယ္ေျမအေျခအေနအရ သိပ္ျပီးလံုျခံဳမွဴမရွိတဲ့ေနရာလို႔လဲ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဇြဲကပင္ေတာင္ရဲ႔ပြဲေတာ္ရက္ေတြမွာေတာ့ ေတာင္ေျခမွာဘုရားေစ်းတန္းလိုလုပ္ျပီး ကရင္ရိုးရာလက္ေ၀ွ႔ပြဲ ကရင္အစားအစာ ကရင္၀တ္စံုလွလွေလးေတြနဲ႔ ပြဲေစ်းဟာတကယ္ကိုစည္ကားပါတယ္ ။ ကရင္မုန္႔ဟင္းခါးကလည္း နာမည္ၾကီးရိုးရာအစားအေသာက္တစ္ခုပါပဲ ။ ဇြဲကပင္ေတာင္တက္ခ်င္တဲ့သစ္သစ္ အေမကိုတအားပူဆာပါေတာ့တယ္ ။ အေမက သူအပ်ိဴဘ၀ကတက္ဖူးေၾကာင္း လမ္းၾကမ္းေၾကာင္း အႏၱရာယ္မ်ားေၾကာင္း နင္နဲ႔ျဖစ္မွာမဟုတ္ေၾကာင္းအတန္တန္တားပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ လူကအရမ္းကိုသြားခ်င္ပါတယ္ ။ လမ္းထိပ္မွာေနတဲ့ အရင္ကလက္ေ၀ွ႔ထိုးတာနာမည္ၾကီးတဲ့ ကိုေရႊဓူ၀ံညီေတြကို သြားျပီးအပူကပ္ပါတယ္ ။ အေဖာ္လိုက္ေပးဖို႔ရယ္ အေမ့ကိုကူေျပာေပးဖို႔ရယ္ေပါ့ ။ အမိုး သူတို႔မတက္ႏိုင္ရင္ က်ေနာ္တို႔ထမ္းေခၚခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ ကတိစကားအရ သစ္သစ္တို႔ညီအမ၂ေယာက္ ဇြဲကပင္ေတာင္တက္ဖို႔ပါမစ္ ရသြားခဲ့ပါတယ္ ။

ညေနကတည္းက ရင္ခုန္စိတ္လွဳပ္ရွားခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီေတာင္ကိုတက္ဖို႔ လမ္း၂လမ္းရွိပါတယ္ ။ ခေလာင္းဒိုဘက္ကတက္ရင္ လမ္းကေျပျပစ္ေပမယ့္ အေတာ္ေလးေ၀းပါတယ္ ။ ေနာက္တစ္ဖက္ကတက္ရင္ လမ္းကအရမ္းမတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္တက္ရမယ့္အခ်ိန္က တိုေတာင္းပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ကေလးပီပီဟန္ခ်ီခ်ီပဲ မတ္ေစာက္တဲ့လမ္းကိုေရြးပါတယ္ ။ စုစုေပါင္းေယာက္်ားေလး၃ေယာက္ သစ္သစ္တို႔ညီအမ အပါအ၀င္ မိန္းကေလး၅ေယာက္ပါ ။ ေတာင္ေျခကိုဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔သြားျပီး စတက္ဖို႔ဖေယာင္းတိုင္ေတြ မီးျခစ္ေတြ၀ယ္ပါတယ္ ။ ည၉နာရီခြဲတိတိမွာစတက္ဖို႔ အားလံုးကညွိထားၾကပါတယ္ ။ ညဘက္တက္ရတဲ့အေၾကာင္းက ေအးေနေတာ့သိပ္မပင္ပမ္းေအာင္ရယ္ ေဘးကေခ်ာက္ေတြကိုမျမင္ေတာ့ ဒူးတုန္တာေတြမရွိေအာင္ရယ္ဆိုျပီး ညဘက္ကိုေရြးခ်ယ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ။

စတက္ပါျပီ လမ္းဆိုတာလံုး၀လံုး၀ မရွိပါဘူး ။ က်ိဴက္ထီးရိုးလိုထင္ထားတဲ့ သစ္သစ္အဲဒီမွာပဲ ျပသနာစတက္ပါတယ္ ။ ပါလာတဲ့အစ္ကိုေတြကလႊားခနဲ လႊားခနဲတက္ျပီး သစ္သစ္တို႔မိန္းကေလးေတြကို ဆြဲတင္ပါတယ္ ။ ေဘးကအပင္ေတြကို ဆြဲျပီးအားျပဳတက္ရပါတယ္ ။ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့လမ္းလို႔မွတ္ရတဲ့ေနရာေလးေတြရွိျခင္းဟာ ေန႔စဥ္အနီးအနားတပ္က စစ္သားေတြဇြဲကပင္ေတာင္ကို တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ ထရိန္နင္လုပ္ရပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ လမ္းရယ္လို႔မွန္းျပီးတက္ခဲ့ရတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ၉နာရီခြဲကတက္လိုက္တာ ည၁၂နာရီမွာ ေတာင္ရဲ႔တစ္၀က္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုေရာက္ပါတယ္ ။ အဲဒီတစ္ေနရာပဲ အနားယူဖို႔ေနရာရွိသလို ေသာက္စရာေရကေတာ့မရွိေပမယ့္ ေရကန္ၾကီးတစ္ခုမွာ ပုန္းေတြတင္ထားျပီး လူေတြကေတာက္ေလွ်ာက္တက္လာရေတာ့ ပင္ပမ္းျပီးေခါင္းကေနေရေလာင္းခ်တာ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ ။ သစ္သစ္ကေတာ့ အေမာေဖာက္ေနသလိုေတာင္ခံစားရျပီး အသက္ကိုပါးစပ္ကေနရွဴေနရေတာ့ သစ္သစ္အမက ေရေလာင္းခြင့္မေပးခဲ့ပါဘူး ။ လမ္းခရီးေတာက္ေလွ်ာက္ အတက္ၾကီးပဲဆိုေတာ့ လူကအသက္ေတာင္ဘယ္ကထြက္မလဲမသိေလာက္ေအာင္ကို ပင္ပမ္းလြန္းပါတယ္ ။ သစ္သစ္အမရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ဒီကေနပဲ လွည့္ျပန္ေတာ့မယ္ ဆက္မတက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး အငယ္မျပန္မယ္ဆိုေတာ့ သစ္သစ္ကေနာက္တၾကိမ္ဒီေတာင္ကိုတက္ဖို႔ ထပ္မပင္ပမ္းခ်င္ေတာ့တာနဲ႔ ဆက္တက္မယ့္အစ္ကို၂ေယာက္နဲ႔လိုက္မယ္ဆိုျပီး ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္ ။

ဆက္တက္ပါျပီ ေလေတြကလည္း တအားတိုက္သလို လူအားလံုးကအတက္ၾကီးပဲဆိုေတာ့ တကိုယ္လံုးေအးစိမ့္ျပီး ၾကပ္ညွပ္ေနပါေတာ့တယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အစ္ကို၂ေယာက္နဲ႔ သစ္သစ္လူကြဲသြားပါျပီ ။ လူအုပ္ၾကီးကတအားမ်ားျပီး လမ္းေလး၂ဘက္မွာ မျမင္ရတဲ့ေဂ်ာက္ကမ္းပါးေတြ နဲ႔ လူအုပ္ၾကီးရဲ႔၀ိတ္နဲ႔ လူတန္းၾကီးက ေဟးးးးးးဆိုျပီး ဘယ္ယိမ္းလိုက္ ညာယိမ္းလိုက္နဲ႔တကယ္ကို သဲထိပ္ရင္ဖိုပါပဲ ။ ေလေတြကတိုက္ေတာ့ ကိုင္လာတဲ့ဖေယာင္းတိုင္ေတြလည္း အကုန္မီးေတြျငိမ္းျပီး သစ္သစ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ဘယ္ၾကားညွပ္ေနမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး ။ လူကလည္းေခၽြးေတြစီးက်ျပီး အေရွ႔ကအက်ီမပါတဲ့ေက်ာေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ကရင္လူၾကီးပုခံုးကို ဘယ္သူမွန္းမသိပဲ အေသဆြဲထားပါတယ္ ။ ေနာက္မွာလည္းကရင္အမၾကီးေတြအဖြဲ႔ကလည္း တိုးလို႔ေပါ့ ။ ဒီလိုနဲ႔မနက္၂နာရီမွာ ေတာင္ထိပ္ကဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ေအာင္ျမင္စြာေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ေတာင္ၾကီးဖ၀ါးေအာက္ေရာက္သလို အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္ ။ အရမ္းေလတိုက္ေတာ့ ရင္ထဲမွာကတုန္ကယင္နဲ႔ ေတာင္ေစာင္းကေန ေအာက္ဖက္ကားလမ္းကိုၾကည့္တာ ကားမီးထိုးထားတဲ့အတန္းေလးကိုမွန္းၾကည့္ျပီး ေဆာ့စရာကားေတြသြားေနသလိုကို ေသးလြန္းလွပါတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သစ္သစ္ေပ်ာက္လို႔ အစ္ကို၂ေယာက္က ေလာ္စပီကာနဲ႔ရန္ကုန္က ညီမငယ္ဆိုျပီး နာမည္လည္းမသိပဲေအာ္ေနတာၾကားလို႔ ေၾကာ္ျငာေနတဲ့ဇရပ္ကိုေျပးၾကည့္ေတာ့မွ အစ္ကိုေတြနဲ႔ျပန္ေတြ႔ပါတယ္ ။

နာရီ၀က္ေလာက္နားျပီး ျပန္ဆင္းၾကပါတယ္ ။ အဆင္းကိုလြယ္ကူမယ္ထင္ခဲ့တဲ့သစ္သစ္ အထင္နဲ႔အျမင္တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲပါတယ္ ။ လမ္းမရွိပဲ မွန္းဆင္းရေတာ့ ေျခေထာက္ေတြတုန္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေလးဆင္းရခက္ပါတယ္ ။ လမ္းဆိုျပီးဆင္းလိုက္တာ ေဂ်ာက္ျဖစ္ေနျပီးေခ်ာ္က်တာေတြလည္း ရွိနဲ့မနက္၆နာရီတိတိမွာ ေတာင္ေျခကိုေခ်ာေမာစြာျပန္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ အမလည္းသစ္သစ္ကိုေတြ႔မွပဲ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ျပီး နင္မပါရင္ငါအိမ္မျပန္ရဲဘူးဆုိျပီး သစ္သစ္ကိုေျပးဖက္ပါတယ္ ။ သစ္သစ္အတြက္ကေတာ့ ေမ့မရတဲ့ေတာင္တက္ခရီးစဥ္ေလး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဇြဲကပင္ေတာင္ဟာ ေတာ္ရံုဇြဲမရွိတဲ့သူေတြ မေရာက္ႏိုင္တဲ့ေနရာလို႔ ကရင္ျပည္ကသူေတြကေတာ့ ေျပာေလ့ရွိၾကပါတယ္ ။ တက္တုန္းကေရာက္ခ်င္ေဇာနဲ႔တက္ခဲ့ေပမယ့္ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ခ်ိန္မွာ စိတ္ကိုေလ်ာ့လိုက္ေတာ့ တကိုယ္လံုးကိုက္ခဲလာျပီး ၂ရက္ေလာက္ေဆးကုယူရခဲ့ရပါတယ္ ။

ေအးျမတဲ့ဒီဇင္ဘာလမွာ သစ္သစ္ကိုယ္တိုင္ စိတ္လွဴပ္ရွားေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ ဒီေတာင္တက္ခရီးစဥ္ေလးကို အမွတ္တရပို႔စ္တစ္ပုဒ္အျဖစ္ ဖန္တီးလိုက္ပါတယ္ ။ အားလံုးပဲေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ေနာက္ႏွစ္ကိုၾကိဳဆိုၾကရေအာင္ေနာ္ ။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Monday, November 7, 2011

ကိုယ့္ရင္ထဲက ေမာ္လဒိုက္

မေမးပါနဲ႔ေတာ့ အရူးထတယ္ပဲဆိုဆို စိတ္ကူးယဥ္တယ္ပဲျမင္ျမင္ ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ အခ်ိန္တိုင္းလိုလိုလႊမ္းမိုးေနတာကေတာ့ ေနရာေလးတစ္ခုျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္ ။ ကိုယ့္အိပ္မက္ထဲထိေတာင္ ၀င္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ဒီေနရာေလးကိုသိပ္ေရာက္ဖူးခ်င္ခဲ့တယ္ ။ ဒါဟာဘယ္ႏိုင္ငံ ဘယ္ေနရာဆိုတာ ကိုယ္တကယ္မသိခဲ့ပါဘူး ။ ဒီတံတားေလးေပၚမွာ ကိုယ္ရပ္ေနခဲ့သလို ဒီေသာင္ျပင္ေပၚမွာလမ္းေလွ်ာက္ေနခဲ့မိတယ္လို႔ ၃ၾကိမ္တိတိမက္ျပီးခ်ိန္မွာ အိပ္မက္ထဲကျမင္ကြင္းေလးကို အင္တာနက္ကေန မရရေအာင္လိုက္ရွာခဲ့မိရာက စခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ေလ ။

ဟုတ္ပါတယ္ ေမာ္လဒိုက္ဆိုတဲ့ကြၽန္းႏိုင္ငံေသးေသးေလးပါ ။ ပင္လယ္ေရျပာျပာေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့အိမ္ေလးေတြက သစ္သစ္ကိုသိပ္ျပီးဆြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္တစ္ခုမွာ အဲ့ႏိုင္ငံမွာရိုက္တဲ့ရုပ္ရွင္တစ္ကားကိုၾကည့္ျပီးခ်ိန္ကစျပီး ဒီျမင္ကြင္းေတြစြဲက်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ အခ်ိန္ေတြတိုက္စားလို႔ ၾကာျမင့္ခဲ့ေပမယ့္ စိတ္ကူးထဲကေပ်ာက္ပ်က္မသြားခဲ့ပါဘူး ။ ဒီႏိုင္ငံတဲ့ပက္သက္တဲ့သတင္းတစ္ခ်ိဳ႔ကိုဖတ္မိေပမယ့္ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာေလးရွိတဲ့ႏိုင္ငံဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး ။ ဘာလူမ်ိဴးေတြေနထိုင္လို႔ ဘယ္ႏိုင္ငံနဲ႔နီးတယ္ဆိုတာေတာင္ သစ္သစ္မသိခဲ့ပါဘူး အဲ့ေလာက္ထိကိုည့ံခဲ့တဲ့သစ္သစ္လို႔ပဲ ဆိုပါေတာ့ ။ ဒါေပမယ့္ခုခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံရဲ႔အေၾကာင္းတစ္ခ်ိဳ႔တစ္၀က္နဲ႔ စကၤာပူကေနသြားရင္ ဘယ္ေနရာေလးမွာရွိတယ္ဆိုတာကအစ ေျမပံုထဲကေနေလ့လာႏိုင္ခဲ့ပါျပီ ။ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာေလးေပးတယ္ဆိုရယ္ သီရိလကၤာအနားမွာဆိုတာရယ္ကလြဲလို႔ က်န္တာေတြကေတာ့ေလ့လာေနဆဲပါ ။

တစ္ေန႔ေတာ့ ဒီေနရာေလးကိုေရာက္ေအာင္သြားဖို႔ ၾကိဳးစားရပါဦးမယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ့ တိုးပက္ေက့ခ်္ေတြရွိတယ္ ေျပာၾကပါတယ္ ။ အေသအခ်ာထပ္္မံစံုစမ္းရင္း အိပ္မက္ထဲကေနရာေလးကို ေရာက္ေအာင္အၾကံထုတ္ရပါဦးမယ္ ..ဟိ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္မေ၀းေတာ့တဲ့တစ္ေန႔မွာ အေတြးအေခၚစိတ္ကူးသစ္ေတြနဲ႔ ထိုေနရာေလးဆီသို႔ လာမယ္ဆိုေၾကာင္း ပို႔စ္ေလးခ်ေရးျပီး စိတ္ကူးယဥ္လိုက္မိပါတယ္ ။ (အရမ္းျပင္းျပေနတဲ့စိတ္ေၾကာင့္ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ေတာင္ ခ်ေရးျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္ ။ တကယ္လို႔စာဖတ္သူမ်ားထဲမွ ဒီႏိုင္ငံအေၾကာင္းသိတဲ့သူမ်ားပါခဲ့ရင္ ဒီႏိုင္ငံေလးအေၾကာင္း သစ္သစ္ကိုမွ်ေ၀ပါဦးေနာ္ ) ။

အဲ့လိုေရၾကည္ၾကည္ေလးနဲ႔အိမ္ေလးေတြကိုခ်စ္တယ္


ဒီလိုေသာင္ျပင္နဲ႔တံတားက ကိုယ့္စိတ္ကိုလွဳပ္ရွားေစခဲ့တယ္


ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Saturday, November 5, 2011

လြမ္းေမာဖြယ္ဖူးခက္

ဒုတိယေျမာက္ ကြၽန္းသြားလည္မယ့္ေန႔ အေစာၾကီးႏိုးၾကပါတယ္ ။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ ကြၽန္းပက္ေက့ခ်္၀ယ္ထားတဲ့ဆီက မနက္ ၇နာရီခြဲဟိုတယ္မွာလာေခၚမယ္လို႔ ေျပာထားလို႔၇နာရီမခြဲခင္ အားလံုးရယ္ဒီျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားရတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ လူတိုင္းက ကြၽန္းကိုသေဘၤာၾကီးနဲ႔သြားမယ္ဆုိေတာ့ အျပတ္အသတ္ျပင္ဆင္ထားၾကပါတယ္ ။ ေရငုတ္ရန္ ေရကူး၀တ္စံုမ်ားလည္း ယူလို႔ေပါ့ေနာ္ ။ တစ္ေယာက္ကိုအထုတ္ေတြတစ္ထုတ္စီနဲ႔ ဦးထုပ္မ်က္မွန္စံုလိုေပါ့ ကင္မရာေတြကိုတညလံုးအားေတြသြင္းျပီး ရိုက္ပစ္လိုက္မယ္တအားေပါ့ေနာ္ ။

ကြၽန္းမသြားခင္မွာ ကြၽန္းခရီးစဥ္အမ်ိဴးမ်ိဴးကို ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္ ။ ဖီဖီကြၽန္းခရီးစဥ္ နဲ႔ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းကြၽန္းခရီးစဥ္ဆိုျပီး ႏွစ္ခုရွိပါတယ္ ။ စပိဘုတ္လိုအေသးေလးေတြနဲ႔သြားရင္ တစ္ေယာက္ကိုဘတ္၁၃၀၀ပါ သေဘၤာေလးကို ႏွစ္ထပ္စီးနဲ႔သြားရင္ တစ္ေယာက္ ဘတ္၈၀၀ သတ္မွတ္ထားပါတယ္ ။ ဖီဖီကြၽန္းကေတာ့ သူတို႔ကေနရာမ်ားစြာကိုေရာက္မယ္ ေန႔လည္စာဖီဖီကြၽန္းေပၚမွာစားမယ္ အျပန္သဲျဖဴကြၽန္း၀င္မယ္ သူတု႔ိခရီးစဥ္ပလန္ကလည္း အေတာ္ေကာင္းပါတယ္ ။ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းကြၽန္းကေတာ့ တခ်ိန္က နာမည္ၾကီး ေဒြး နဲ႔ ထက္ထက္မိုးဦးတို႔ မီကိုေကာ္ဖီမစ္ရိုက္ကြင္းတည္ခဲ့တဲ့ကြၽန္းေလးျဖစ္ပါတယ္ ။ ကြၽန္မတို႔လူငယ္ေတြကေတာ့ စပိဘုတ္နဲ႔သြားဖို႔ပိုျပီး အားသန္ခဲ့ၾကပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ရာသီဥတုေျခေနအရရယ္ စပိဘုတ္နဲ႔ဆို မူးေ၀ေအာ့အန္ျခင္းျဖစ္မွာစိုးတာရယ္ေၾကာင့္ ဘတ္၈၀၀တန္ဖီဖီကြၽန္းခရီးစဥ္ကိုပဲ ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူခဲ့ၾကပါတယ္ ။

ကဲ လာၾကိဳတဲ့ကားေလးနဲ႔ သေဘၤာၾကီးထြက္ခြာမယ့္ဆိပ္ကမ္းကို ခ်ီတက္ခဲ့ျပီဆိုပါေတာ့ ။ နာရီ၀က္ေလာက္သြားခဲ့ရပါတယ္ ဆိပ္ကမ္းေရာက္ေတာ့သူတို႔က ကိုယ့္အဖြဲ႔တံဆိပ္ေလးေတြ လာကပ္ေပးပါတယ္ ။ တက္ပါျပီ သေဘၤာေပၚကို ရိုက္ပါတယ္ ဓါတ္ပံု သူတို႔ကျပီးေတာ့မွ တစ္ပံုကို ဘတ္၁၀၀နဲ႔ျပန္ေရာင္းပါတယ္ ။ သေဘၤာေအာက္ထပ္မွာ အဲယားကြန္းခန္းေပမယ့္ အျပင္ကိုျမင္ရတာကမွန္ေလးျခားထားပါတယ္ ။ သေဘၤာအေပၚထပ္မွာ အမိုးနဲ႔ပလတ္စတစ္ခံုေတြနဲ႔ရွိပါတယ္ အေပၚဆံုးတစ္ထပ္ကေတာ့ လံုး၀အမိုးမပါတဲ့ ဟင္းလင္းျပင္ပါ ။ သစ္သစ္တို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းအမိုးပါျပီး ပလတ္စတစ္ခံုေတြမွာထိုင္တဲ့အျပင္ ေရွ႔ကဆိုင္ကေန တစ္ခုျပီးတစ္ခု၀ယ္စားလို႔ရေအာင္ ဆိုင္နားမွာအပီအျပင္ေနရာယူထားပါတယ္ ။ ရာသီဥတုတကယ္ကို ၾကည္လင္ျပီး လတ္ဆတ္တဲ့ေလေတြတိုက္ခတ္လို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ ခရီးစဥ္ေလးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။

သေဘၤာနဲ႔သြားရတဲ့သူေတြရဲ႔ အားနည္းခ်က္ကေတာ့ သေဘၤာကအတြင္းပိုင္းေတြဆို ၀င္မေပးပဲ အေ၀းကျဖင့္သာ မိုက္ျဖင့္ရွင္းျပပါတယ္ ။ စပိဘုတ္နဲ႔သြားတဲ့သူေတြက်ေတာ့ အတြင္းပိုင္းေတြပါ ၀င္ေပးတယ္ေျပာပါတယ္ ။ ရွဳခင္းေတြကေတာ့ တကယ့္ကိုပင္လွလြန္းပါတယ္ ။ သဘာ၀အတိုင္းျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အလွအပေတြက ဘတ္၈၀၀ေပးရတာနဲ႔ တန္ေအာင္ပင္ ဆြဲေဆာင္မွဴဳေကာင္းလြန္းလွပါတယ္ ။ အေတာ္ေလးစီးပီးခ်ိန္မွာ သစ္သစ္တို႔ဦးတည္ခဲ့တဲ့ကြၽန္းေလးဆီသို႔ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ သူ႔ရဲ႔အစီအစဥ္အတိုင္း ေရငုတ္မယ့္ေနရာကို ေနာက္ထပ္သေဘာၤခ်ိန္းျပီးသြားခဲ့ရပါတယ္ ။ သစ္သစ္မွလြဲျပီး က်န္တဲ့သူအားလံုး ေရငုတ္ၾကပါတယ္ ။ ဒီေနရာမွာ သူမ်ားေတြဟာ ေရကူး၀တ္စံုကိုတခါတည္း၀တ္လာၾကျပီး တကယ္ေရငုတ္တဲ့ေနရာေရာက္ခ်ိန္မွာ အေပၚကထပ္၀တ္လာတာ ခြၽတ္လိုက္တာနဲ႔ကို ေရငုတ္ရန္အသင့္ျဖစ္သြားၾကပါတယ္ ။ ဒီလိုၾကိဳတင္အကြက္မျမင္တဲ့သူေတြကေတာ့ သေဘၤာအခန္းေတြမွာသြားလဲၾကပါတယ္ ။ အခ်ိန္အနည္းငယ္ကုန္တယ္ဆိုရပါလိမ့္မယ္ ။



ေရမကူးတတ္တဲ့သူေတြအတြက္ သေဘၤာေပၚကေကာင္ေလးေတြက ေဘာကြင္းေလးေတြမွာဆြဲျပီး နဲနဲလွမ္းလွမ္းကိုေခၚသြားေပးပါတယ္ ဒါေပမယ့္လူေတြကမ်ားေတာ့ ေဘာကြင္းေလးကိုယ့္စီေရာက္ဖို႔အေတာ္ေလးေတာ့ ေစာင့္ရပါတယ္ ။ သစ္သစ္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုအေပၚက ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ပင္အေတာ္ေလး အသဲယားပါတယ္ ။ သစ္သစ္မွေရမကူးတတ္တာေလ ... ဟိ ။ ဒီလိုနဲ႔ ၁နာရီေလာက္အခ်ိန္ေပးျပီး ေန႔လည္စာစားရန္ ဖီဖီကြၽန္းေလးဆီသို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ့ပါတယ္ ။

အရမ္းစားေကာင္းတဲ့ေန႔လည္စာပါ ၾကိဳက္သေလာက္စားကုန္ရင္ ထပ္ျဖည့္ပါတယ္ ။ ၄၅မိနစ္ေလာက္ ေမာေမာနဲ႔စားျပီး ေစ်းတန္းေလးကိုေလွ်ာက္ပတ္ရင္း သူတို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ သေဘၤာထြက္ခ်ိန္၂နာရီ အေရာက္ဆိပ္ကမ္းကို ျပန္ၾကရပါတယ္ ။ အေပၚထပ္ေတြမွာဘယ္လိုမွ ေနရာမရေတာ့တဲ့အျပင္ သစ္သစ္တို႔အဖြဲ႔ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီလူကြဲကုန္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ခဏပါပဲ သေဘၤာေဘးဘက္ေတြမွာထြက္ထိုင္ရင္း ပင္လယ္အလွအပေတြကို ခံစားရင္းဆိပ္ကမ္းသို႔ဘယ္လိုျပန္ေရာက္လာမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူးေလ ။ ဆိပ္ကမ္းကေန ဟိုတယ္ကိုစီစဥ္ေပးထားတဲ့ကားနဲ႔ျပန္လာခ်ိန္မွာ ဖူးခက္စံေတာ္ခ်ိန္ညေန၅နာရီသာလွ်င္ ရွိပါေသးတယ္ ။ ကဲ က်န္တဲ့အခ်ိန္ကမ္းေျခဆင္းဖို႔ကလည္းေ၀းေတာ့ ခဏနားျပီး ဟိုတယ္ေရကူးကန္မွာ ေရသြားကူးၾကမယ္ဆိုမွ သစ္သစ္ဘ၀မွာပထမဆံုး ေရကူးသင္ခဲ့ရတဲ့ ဒီဗားနားရဲ႔ေရႊအိုေရာင္ညေနခင္းေလး ျဖစ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္းမွာဓါတ္ပံုအျပတ္ရိုက္မယ္စီစဥ္ထားတဲ့သူေတြကေတာ့ မွန္းခ်က္နဲ႔ႏွမ္းထြက္မကိုက္ေအာင္ပင္ ပံုမရိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး ခရီးစဥ္ရဲ႔ေန႔တ၀က္ေက်ာ္လံုးဟာ သေဘၤာစီးခ်ိန္နဲ႔ကုန္ဆံုးသြားလု႔ိ ျဖစ္ပါတယ္ ။

ည၇နာရီေက်ာ္မွ ညစာထြက္စားၾကတာလည္း ရသတမ်ိဳးပါပဲ ဆိုင္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာမွာ ျမန္မာျပည္ကမြန္လူမ်ိဴးေတြ အလုပ္လုပ္တာေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ ။ စားေသာက္ျပီးလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း တြန္းလွည္းေလးနဲ႔ေရာင္းတဲ့ ၀က္ေခါက္နဲ႔ထမင္းကိုစပ္တူးေနေအာင္ သုတ္ထားတဲ့ထမင္းသုတ္မ်ိဳးရယ္ ၾကက္ဥပလာတာေၾကာ္မ်ိဳးရယ္ စားခ်င္တာစံုစီနဖာေတြ၀ယ္ရင္း ဟိုတယ္ကအခန္းမွာ အဖြဲ႔သားေတြစုျပီးစားေသာက္ၾကတာ ဒုတိယေျမာက္ေန႔ကို ဘယ္ခ်ိန္ကုန္ဆံုးသြားမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူးေလ ။

ကဲ လာျပီေနာက္ဆံုးေန႔ ဦးမင္းဒင္ကပို႔စရာေနရာေတြရွိတယ္ဆိုျပီး ပတ္ရွာဒီအဖြဲ႔က ကမ္းေျခဆင္းျပီး ေလထီးစီးမလား ဘနားနားဘုတ္စီးမလား ရွပ္ေျပးဘုတ္စီးမလားနဲ႔ ကိုယ္လုပ္ခ်င္ေသာအရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို စိတ္ထင္တိုင္းၾကဲလို႔ ေသာင္းက်န္းျပီးခ်ိန္မွာ ေန႔လည္၁၂နာရီေက်ာ္ေနပါျပီ ။ ဟိုတယ္ကေန ခ်က္ေအာက္လုပ္ရမယ့္အခ်ိန္ကတအားကပ္ေနသလို ေန႔လည္စာေတာင္မစားႏိုင္ေတာ့ပဲ လမ္းမွာျမင္တဲ့ ငါးခူကင္ေမႊးေမႊးေလးနဲ႔ ေကာက္ညွင္းက်ည္ေတာက္ကင္မ်ား ၀ယ္ျပီးအေျပးအလႊားဟိုတယ္ ျပန္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး ဟိုတယ္မွာခ်က္ေအာက္လုပ္ေနခ်ိန္မွာ လူေတြကပူလိုက္ေအးလိုက္နဲ႔ အကင္စားလိုက္ ေကာင္ညွင္းစားလိုက္ ခ်ာလပတ္ရမ္းေနပါေတာ့တယ္ ။

ဦးမင္းဒင္တို႔အိိမ္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေန႔လည္၁နာရီေက်ာ္ေနပါျပီ မဒမ္မင္းဒင္ခ်က္တဲ့ ၾကာဇံခ်က္ကို အသားကုန္စားျပီး အဆီရစ္လို႔မဆံုးခင္မွာ နင္တို႔ကိုလိုက္ပို႔စရာရွိေသးတယ္ဆိုျပီး ကားေပၚတက္ခိုင္းေနလို႔ ရတဲ့ညေနပိုင္းေလးကို တက္သုတ္ရိုက္ျပီး ဖူးခက္က ငါးျပတိုက္ရယ္ ၊ ေစ်း၀ယ္ျခမ္းဖို႔ေစ်းတန္းေလးရယ္ ၊ အစားအစာေပါင္းမ်ိဳးစံုေရာင္းတဲ့ညေနေစ်းရယ္ကို အလုအယက္အခ်ိန္လုျပီး ေျပးျပလိုက္ပါေသးတယ္ ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ ည၆နာရီေက်ာ္ေနပါျပီ ဦးမင္းဒင္တို႔အိမ္မွာပဲ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး အကင္ေတြ ေကာက္ညွင္းေတြ ငါးေပါင္းထုတ္ေတြ နဲ႔ ညစာကိုေျဖရွင္းလိုက္ၾကတာမ်ား မနက္၁နာရီစလံုးျပန္ေရာက္တဲ့ခ်ိန္ထိ ဗိုက္ထဲမွာတင္းေနပါေတာ့တယ္ ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီခရီးစဥ္ေလးမွာ အေတာ္ေလးေပ်ာ္ခဲ့သလို အခက္အခဲအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ စိတ္မညစ္နဲ႔ အဆင္ေျပေျပ သြားႏုိင္ခဲ့လို႔ သစ္သစ္တကယ္ပင္၀မ္းသာမိပါတယ္ ။ ဖူးခက္ျမိဳ႔ေရာက္ခ်ိန္္မွာ ကိုယ့္သားသမီးေတြလို အေသးစိတ္လိုက္ျပပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ ဦးမင္းဒင္တို႔မိသားစုကိုလည္း ေက်းဇူးအထူးပင္တင္ပါတယ္ ။ ၇ေယာက္လံုးရဲ႔ တေယာက္ကိုတေယာက္ ခြင့္လႊတ္နားလည္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ၃ညအိပ္၄ရက္ခရီးစဥ္ကို တက္တက္ၾကြၾကြလိုက္ပါခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ ေနာင္မွအခြင့္ရွိလို႔ထပ္သြားခြင့္ရခဲ့ရင္လည္း ဒီလိုပဲအတူတူ သြားခြင့္ရပါေစလို႔ဆုေတာင္းရင္း လြမ္းေမာဖြယ္ဖူးခက္ခရီးစဥ္ကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါရေစေတာ့ေနာ္ ။



အရမ္းေကာင္းတဲ့ ငါးေပါင္းထုတ္




ဘတ္ ၇၀တန္ ငါးခူကင္ (အရမ္းမိုက္စ္)




ဦးမင္းဒင္မေဟသီေမြးေန႔ ၾကာဇံခ်က္ (ရွလြတ္)




ေစ်းတန္းထဲက အကင္ဆိုင္




အ၀တ္အစားမ်ားတကယ္ကို ေပါပါတယ္




နာဂစ္တုန္းက ျမန္မာျပည္မ၀င္ရတဲ့ သေဘာၤႏွစ္စင္းရပ္ေစာင့္ခဲ့တဲ့ေနရာ




ဒီလိုေ၀းၾကီးေခၚသြားျပီးမွာ banana ေပၚကေန ပင္လယ္ထဲကိုေမွာက္ခ်တာဆိုပဲ




ေရငုတ္ေနတဲ့ သစ္သစ္သူငယ္ခ်င္းေတြ (ေတြ႔ေအာင္ရွာပါ)




ဘတ္ ၁၃၀၀ဆို အဲလိုစပိဘုတ္နဲ႔ပို႔ေပးပါတယ္




ပင္လယ္ထဲက လွတယ္ဆိုတဲ့ေနရာေလးေတြ

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Monday, October 31, 2011

ခ်စ္တဲ့ဖူးခက္

ေလဆိပ္ကေန ဦးမင္းဒင္ကၾကိဳလာျပီးတဲ့ေနာက္ ဗိုက္ဆာေနၾကျပီလားေမးခ်ိန္မွာ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ပဲ အရမ္းဆာေနျပီဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါနဲ႔ပဲ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ သိသင့္သိထိုက္တာေတြ ရွင္းျပရင္းနဲ႔ စားေသာက္ဖို႔အဆင္ေျပမယ့္ေနရာကို ရွာေဖြရတာလဲ တစ္မွဳပါပဲ ။ ည၈နာရီမွာဆိုင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပိတ္သြားျပီ ျဖစ္ပါတယ္ ဒါနဲ႔ပဲ ဖူးခက္ျမိဳ႔ရဲ႔ေစ်းေပါပါတယ္ဆုိတဲ့ ကုန္တိုက္လိုတစ္ခုကိုပို႔ေပးခဲ့ပါတယ္ ။ ညဘက္ဆိုေတာ့ ေကအက္ဖ္စီ ၊ မက္ေဒါနယ္ ရွိတာေတြနဲ႔ပဲ ျဖတ္လိုက္ေတာ့ဆိုျပီး လိုက္ပို႔ျပီးသကာလမွာ ေနာက္ေန႔ဘရိတ္ဖတ္စ္အတြက္ပါ ၀ယ္ယူရင္းဖူးခက္ရဲ႔ ခ်ိဳျမိန္လွတဲ့ေကအက္ဖ္စီကို ၇ေယာက္သားေခါင္းမေဖာ္တမ္းစားၾကပါတယ္ ။ စကၤာပူက ေကအက္ဖ္စီနဲ႔တကယ့္ကို အရသာကြာျခားလွပါတယ္ ။ မၾကိဳက္ဘူးဆိုတဲ့သူေတာင္ အေတာ္ေလးစားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ၇ေယာက္ကိုေလာဘၾကီးျပီးမွာလိုက္တာ အေတာ္ေလးပိုေနပါေတာ့တယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ဗိုက္ျပည့္ေတာ့ ဟိုတယ္ဆီသို႔တိုက္ရိုက္ခ်ီတက္ခဲ့စဥ္မွာ ည ၉နာရီေက်ာ္ေနခဲ့ပါျပီ ။

ပထမေန႔ဖူးခက္ဘာလုပ္မလဲ ဘာစားမလဲ ဘယ္ေတြသြားမလဲ ပလန္ခ်ေတာ့ ေန႔လည္၁နာရီမွာလာေခၚမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ညကတည္းကေျပာသြားခဲ့ပါတယ္ ။ ဘယ္ေတြသြားရမလဲေမးေတာ့ ဒီနားတစ္၀ိုက္မွာ လည္ပတ္စရာေရွာပင္းေမာလ္ေတြ ကမ္းေျခေတြ ဆိုင္ေတြနဲ႔စည္ကားလြန္းလို႔ တမနက္နဲ႔တင္လည္ထားႏွင့္ပါဦးလို႔ ဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။ ကဲ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ နက္ျဖန္မနက္ေစာေစာထပါမယ္ ဒီနားတစ္၀ိုက္ေလွ်ာက္သြားပါမယ္ဆိုေတာ့ အားလံုး၀ီရိယေကာင္းစြာနဲ႔ ၈နာရီမွာဟိုတယ္ကထြက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဟန္ပါပါနဲ႔ဟိုတယ္ေရွ႔ကေကာင္တာမွာ ကမ္းေျခသြားတဲ့ရွပ္တာဘတ္စ္ေတြ ဘယ္အခ်ိန္လာမလဲဆိုေတာ့ ၁၀နာရီခြဲလို႔ေျပာပါတယ္ ။ ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ထပ္၂နာရီခြဲတိတိဘာလုပ္ရမွန္းမသိခ်ိန္မွာ ဧည့္ၾကိဳေကာင္ေလးကေျမပံုတစ္ခုထုတ္ေပးျပီး အမတို႔လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ ၁၀မိနစ္နဲ႔ကမ္းေျခေရာက္ေၾကာင္း အရမ္းနီးေၾကာင္းညႊန္းဆိုလာလုိ႔ အားလံုးကမ္းေျခကိုလမ္းေလွ်ာက္သြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္ ။

ေရာက္ပါျပီအရမ္းေပ်ာ္ တအားေပ်ာ္ ပင္လယ္အစစ္ေတြ႔ရခ်ိန္မွာ ရိုက္လိုက္တဲ့ဓါတ္ပံုမ်ား ကင္မရာလံုး၀အနားမရလိုက္ပါဘူး ။ ကမ္းေျခမွာအုန္းေရေသာက္မယ္ဆိုေတာ့ ထိုင္လိုက္တဲ့ဆိုင္က ျမန္မာဆိုင္ဆိုတာမသိပဲ ကိုယ္ေတြကျမန္မာလို ဟဲ့ ေစ်းႏွဳန္းၾကည့္ၾကေနာ္ ေတာ္ၾကာမွာျပီးမွ ေစ်းမတရားၾကီးေနမယ္ ဘာညာဆိုေတာ့ ေကာင္ေလးေတြကအမတို႔လိုတာမွာပါလို႔ေျပာခ်ိန္မွာ ဟိုက္ခနဲမျမည္ေအာင္ ဟန္ေဆာင္လိုက္ရပါတယ္ ။ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းသိတယ္ဟုတ္ ခ်က္ခ်င္းပဲအဖြဲ႔က်လို႔ စားလိုက္ေသာက္လိုက္ ေျပာလိုက္ဆိုလိုက္ျဖစ္တဲ့အျပင္ သူတို႔ဆီကဖုန္းေတာင္ငွားျပီး ဦးမင္းဒင္ဆီဖုန္းဆက္လိုက္ပါေသးတယ္ ဟိ ။ ဘယ္ဆက္သြားရမလဲေမးေတာ့ တုတ္တုတ္ကိုငွား ဘတ္၁၀၀ပဲေပး ဂ်န္စီလင္းကုန္တိုက္ကိုသြားဆိုေတာ့ တုတ္တုတ္သမားကို အဖြဲ႔ကေငြကိုင္ အေကာင့္တန္႔က ဘတ္၁၀၀ရေအာင္ အေသအေက်ေျခစုံကန္ ေစ်းစစ္ပါေတာ့တယ္ (ဒါမွမ်ိဳးကြ) ။ ရျပီဆိုေတာ့ ၀မ္းသာအားရစီးလိုက္ၾကတာ ခဏတြင္းခ်င္းကုန္တုိက္ေရွ႔ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ကုန္တိုက္ကမဖြင့္ေသးပဲ လူတခ်ိဳ႔ထိုင္ေစာင့္ေနတာေတြ႔လို႔ ကုန္တိုက္ပတ္လည္ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကျပန္တာေပါ့ေလ ။

ကုန္တိုက္ထဲမွာတကယ့္ကို ၀ယ္ခ်င္စရာေတြမ်ားပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ေစ်းကေတာ့ထက္၀က္ေလာက္ကို ဆစ္ရပါတယ္ ။ ဒူးရင္းသီးနဲ႔႔ပက္သက္တာေတြ အမ်ားၾကီးေတြ႔ရသလို အေမႊးနံ႔သာခဲေလးမ်ားစြာ ေရကူး၀တ္စံု ျမန္မာမွဳလက္ရာအရုပ္ေလးမ်ား တကယ့္ကိုအစံုအလင္ေတြ႔ရပါတယ္ ။ ေျမေအာက္ထပ္သည္၀ယ္လို႔အေကာင္းဆံုးဆိုတာ သိခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ေန႔လည္စာကို ဒီမွာပဲစားသြားရန္ဆံုးျဖတ္ၾကျပီး ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာစားစရာမ်ားကို စတင္မွာစားပါေတာ့တယ္ ။ စလံုးေငြနဲ႔တြက္ရင္ေစ်းခ်ိဳျပီး အစပ္အဟပ္ကလည္းေကာင္းေတာ့ ျမန္မာပါးစပ္နဲ႔အေတာ္ေလးအံကိုက္ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္ ။ ၇ေယာက္ကိုအလွ်ံအပယ္စားတာ တစ္ခါစားဘတ္၁၀၀၀ထက္မပိုပါဘူး ။ ပိုခဲ့ရင္လည္း အေကာင့္တန္႔က၁ေထာင္ေက်ာ္ေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း အလန္းေပးပါတယ္ ဟိ ။

ဒီကုန္တိုက္ေရွ႔က ေအတီအမ္မွာ သစ္သစ္တုိ႔အဖြဲ႕က ညညက အိုင္ဖုန္း၄တစ္လံုး သူမ်ားေမ့က်န္ခဲ့တာေတြ႔ခ့ဲရပါတယ္ ။ ဖုန္းထဲမွာပါတဲ့နံပတ္မ်ိဳးစံုကို လိုက္ဆက္ရင္းပိုင္ရွင္ကိုလာယူခိုင္းတဲ့အျပင္ အဲဒီဖုန္းနဲ႔ဦးမင္းဒင္ကို ဂ်န္စီလင္းမွာလာၾကိဳဖို႔ေျပာဆို အသံုးျပဳခဲ့ပါေသးတယ္ ။ ထုိင္းမေလးကဆက္လိုက္ နားမလည္လိုက္ အဂၤလိပ္လိုေျပာလိုက္ နားမလည္လိုက္နဲ႔ လာၾကိဳတဲ့သူေရာက္လာမွပဲ အဆင္ေျပသြားခဲ့ပါေတာ့တယ္ ။

ဒီလိုန႔ဲတညေနလံုးဆက္တိုက္ပို႔တာမ်ား ေနရာေတြမ်ားလြန္းလို႔ အက်ယ္ခ်ဲ႔မေရးႏိုင္ေတာ့ပဲ ပံုတစ္ခ်ိဳ႔တင္ျပီး အက်ဥ္းခ်ဳပ္လိုက္ပါရေစ ။ ေနာက္ရက္မ်ားမွာလည္း ကြၽန္းသြားစရာရွိသလို လူကလည္းဆက္တိုက္ဆိုေတာ့ အေတာ္ေလးျပိဳင္းေနပါျပီ ။ ညဘက္မွာလမ္းကိုပိတ္ျပီး ကပြဲေတြကလပ္ေတြနဲ႔စည္ကားတဲ့ ဖူးခက္ရဲ႔လမ္းထိပ္မွာက်န္ခဲ့ရင္ တေန႔လံုးပင္ပမ္းျပီးလမ္းေတာင္မေလွ်ာက္နိုင္ေတာ့ပဲ တုတ္တုတ္ငွားျပီးဟိုတယ္ ျပန္လာခဲ့ရပါေတာ့တယ္ ။ ဦးမင္းဒင္ကိုယ္တိုင္လိုက္၀ယ္ေပးတဲ့ ဘတ္၈၀၀တန္ကြၽန္းလက္မွတ္ေလး ရင္၀ယ္ပိုက္ရင္း နက္ျဖန္သြားမယ့္အစီအစဥ္မ်ားကို စိတ္ကူးယဥ္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာမ်ား အိပ္မက္ေတာင္မမက္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူးေလ ။ သစ္သစ္တို႔ဖူးခက္သြားခ်ိန္မွာ ကံေကာင္းတာက ေန႔ဘက္မွာျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူျပီး ညဘက္မွာမိုးရြာတတ္တဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ဖူးခက္ရာသီဥတုေလးပါပဲ ။ ဖူးခက္ခရီးစဥ္က ဖူးခက္မေရာက္ခင္ကိုပင္ ၃ပုဒ္တိတိျဖစ္သြားေစခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီေန႔ပို႔စ္ေလးမွာ အဆံုးသတ္မယ္ စိတ္ကူးထားပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ၃ရက္လံုးေပါင္းေရးဖို႔က ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္လို႔ ေနာက္ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ျဖင့္သာအဆံုးသတ္မယ္ ဆံုးျဖတ္ရင္း ဒီပို႔စ္ေလးကိုဒီနားမွာပဲရပ္တန္႔လိုက္ပါရေစေနာ္ ။


ဘုရားတည္ထားတဲ့ေတာင္ထိပ္ကေန ဖူးခက္တျမိဳ႔လံုးကိုၾကည့္ႏိုင္တယ္


တစ္ပြဲကိုဘတ္၁၂၀သာေပးရတဲ့ နာနတ္သီးထမင္းေၾကာ္ (အရသာလည္းအေတာ္ေကာင္း)


ေရအလြန္ၾကည္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ဖူးခက္ရဲ႔ကမ္းေျခတစ္ခု


ဂ်န္စီလြန္းထဲက ဖိနပ္ဆိုင္ (တန္ပါသည္)


ကုန္တိုက္ထဲအ၀င္လမ္း

စည္ကားတဲ့လမ္းမၾကီး


Devana ရဲ႔ ေရကူးကန္ (အရမ္းမိုက္စ္)
သပ္ရပ္စြာျပင္ဆင္ထားတဲ့အခန္း
အိမ္သာေလးကခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလို႔ ဟိ

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

ခ်ိဳျမိန္တဲ့ဖုန္းသံ

ၾကားျဖတ္ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ ေရးခ်င္ပါတယ္ ။ ျပီးခဲ့တဲ့ေသာၾကာ 28.10.2011ရက္ေန႔မွာ ၉လတာအပင္ပန္းခံၾကိဳးစားခဲ့ရတဲ့ စာတီဖီကိတ္ေလး တက္ေရာက္ယူခြင့္ရခဲ့ပါတယ္ ။ အဲ့ရက္ေလးကို ခံစားခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္ဆိုတာကို ေရးခ်င္တာပါ ။ ပြဲမတက္ခင္ကလည္း ရင္ခုန္ရပါတယ္ တကယ္တမ္းပြဲတက္ရတဲ့ေန႔မွာေတာ့ အတိုင္းအဆမရွိ ၀မ္းသာမိပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္လည္း special day ရယ္လို႔ တင္စားၾကျခင္းျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္ ။

တကယ္ဆို ကိုယ့္ႏိုင္ငံနဲ႔ႏွိဳင္းယွဥ္တဲ့အခါမွာ ဒီပလိုမာလက္မွတ္အေသးစားေလးသာ ျဖစ္တယ္ဆိုေပမယ့္ အလုပ္ကတဖက္ နည္းပါးလွတဲ့အခ်ိန္ကတဖက္ နားလည္မွဴလြဲတဲ့ဆရာေတြနဲ႔ကတဖံု ၉လတာဟာ စိတ္ထဲမွာအေတာ္ေလးၾကာျမင့္ခဲ့ပါတယ္ ။ ပေရာ့ဂ်က္ေတြ အဆိုင္းမန္႔ေတြနဲ႔ အလူးလူးအလွိမ့္လွိမ့္ ျဖတ္သန္းျပီးခ်ိန္မွာ ေနာက္ဆံုးလိုခ်င္တာကို ရရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ထူးခၽြန္စြာမေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့အတြက္ မိဘအေပၚတာ၀န္မေက်သလို ခံစားမိေပမယ့္ ႏွစ္သိမ့္ႏိုင္တဲ့ကတ္ေလးအျဖစ္ေတာ့ လက္၀ယ္ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့ပါျပီ ။ ဘာလို႔ ဒီစာတီဖီကိတ္ေလးကို အက်ယ္ခ်ဲ႔ျပီးေရးေနတာလဲ ေျပာစရာရွိပါတယ္ ။

သစ္သစ္ကတကယ္ဆို စိတ္ခံစားမွဳေပ်ာ့ညံ့လြန္း္ပါတယ္ ။ မယူခင္အခ်ိန္ထိ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ တကယ္ယူရမယ့္ေန႔ေရာက္ခ်ိန္မွာ မိဘေတြကိုအနားမွာရွိေစခ်င္ခဲ့ပါတယ္ ။ မနက္အေစာၾကီးထ ဘုရားရွိခိုးျပီးမိဘေတြကို ကန္ေတာ့ျပီးတဲ့ေနာက္ အိမ္ကိုဖုန္းဆက္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေမေမဆိုျပီး စိတ္ထဲ၀မ္းနည္းစြာ ငိုေနမိလို႔ အေမကေတာင္ေခ်ာ့ေမာ့ယူရတဲ့အထိ ခံစားခ်က္ျပင္းထန္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေက်ာင္းကိုသြားေနခ်ိန္မွာ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ ေက်ာင္းေရာက္လို႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔ျပီး ၀တ္စံု၀တ္ ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ခ်ိန္မွာ စိတ္လွဳပ္ရွားျပီးေပ်ာ္ေနတာ မ်က္ႏွာမွာအသိသာၾကီးပါ ။ ဒီလိုနဲ႔ ဟိုေျပာဒီေျပာ ေျပာင္ေနာက္ေနရင္းကေန ၉လတာအတူျဖတ္သန္းျပီး ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွအတူတက္ယူခြင့္မရပဲ က်န္ခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ကိုလည္း အရမ္းသတိရမိပါတယ္ ။

စတိတ္ေပၚတက္ခါနီး သူတို႔ေျပာထားတဲ့အတိုင္း လုပ္ရမယ့္ပံုစံကို စိတ္ထဲမွာအၾကိမ္ၾကိမ္ေလ့က်င့္ထားေပမယ့္ တကယ္တမ္းစတိတ္ေပၚေရာက္ခ်ိန္မွာ လူကေလထဲေမ်ာလြင့္ေနသလို ခံစားမိပါတယ္ ။ ၾကည့္ေနၾကတဲ့မ်က္လံုးေတြ တီးေနက်တဲ့လက္ခုပ္သံေတြ ေပးေနတဲ့သူရဲ႔အျပံဳး အိုးးး စံုလင္ေနတဲ့ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ဘယ္လိုစင္ေအာက္ကို ေရာက္ခဲ့မွန္းေတာင္မသိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ။ ကတုန္ကယင္နဲ႔စိတ္လွဳပ္ရွားေနတာ စကၠန္႔အားျဖင့္အေတာ္ေလး ၾကာျမင့္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုလို႔ရပါတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ၾကိဳးစားျပီးရခဲ့တဲ့ ဒီလက္မွတ္ေလးကို တကယ္ပင္တန္ဖိုးထားသလို မိဘေတြျဖစ္ခ်င္တာလုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့လို႔ ပိုျပီး၀မ္းသာမိပါတယ္ ။ ပြဲဲျပီးလို႔ရံုးကိုဆက္သြားရန္ ကားဂိတ္လာခ်ိန္မွာ အိမ္ကိုဖုန္းဆက္ျပီး ေဖၾကီးသမီးယူျပီးျပီ ေမေမ့ကိုလည္း ေျပာျပလိုက္ေနာ္ဆိုျပီး ဆက္လိုက္ရခ်ိန္ဟာ ေလးႏွစ္တာစကၤာပူကၽြန္းကေန ရန္ကုန္ဆက္တဲ့ဖုန္းသံေတြထဲက အခ်ိဳျမိန္ဆံုးအသံလို႔သာ ဆိုညႊန္းလိုက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္ ။

ဘ၀မွာအၾကီးက်ယ္ဆံုး မာတာမိဘႏွစ္ပါးကို ဖုန္းဆက္ျပီးခ်ိန္မွာ ေရျခားေျမျခားရဲ႔ပထမဆံုးေအာင္ျမင္မွဴတစ္ခုကို ခ်စ္တဲ့သူကိုေျပာျပခ်င္ခဲ့ပါတယ္ ။ သူလည္းနားေထာင္ခ်င္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ခုခ်ိန္ထိ ေျပာျပႏိုင္တဲ့ခြင့္ေရးမရွိေသးေတာ့ ရင္ထဲမွာတခုခုလိုေနသလို ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကိုေရးလိုက္ပါတယ္ေနာ္ ။



ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Sunday, October 30, 2011

ကိုယ္လာျပီဖူးခက္

ဘာလုပ္တာလဲေပ့ါ ဒါ police stationၾကီးဆိုေတာ့ ကိုေရႊဒရိုင္ဘာက ဘာကိုဆိုလိုတယ္ဆိုတာ သိသြားရွာပါတယ္ ။ သူကရွင္းျပပါတယ္ ဒီလမ္းကသြားရင္ပိုနီးလို႔ သူသြားတာျဖစ္ေၾကာင္းေပါ့ ျပီးေတာ့ဘက္ဂ်က္တာမင္နယ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာေရာပါေတာ့မွ နတ္သမီး၇ေယာက္လည္း ျပံဳးႏိုင္ရယ္ႏိုင္ပါေတာ့တယ္ ။ ကဲ ေရာက္ျပီဆိုေတာ့ ဟမ္ ဒါဘယ္လိုေလဆိပ္လည္းေပါ့ တခါမွစီးလည္းမစီးဖူးသလို လိုက္ေတာင္မပို႔ဘူးတဲ့ေနရာဆိုျပီး ေတာသူျမိဳ႔တက္အဖြဲ႔လို ကလည္ကလည္ ေတာင္ၾကည့္ေျမာက္ၾကည့္နဲ႔ ျမန္မာျပည္ကသေဘာၤဆိပ္ေရာက္သြားသလို ခံစားရပါတယ္ ။ အ၀င္မွာဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ္ခ်က္အင္လုပ္ရမယ့္ေကာင္တာဖြင့္ဖို႔ ၁နာရီနီးပါးလိုပါေသးတယ္ ။ ဒါနဲ႔ဘုရားစူးစကၤာပူရဲ႔ထိုင္ခံုေလးေတြမွာ ထိုင္ျပီးမ်က္လံုးေတြကစားစပ္စုေနရင္း အခ်ိန္ျဖဳန္းေနရပါတယ္ ။

အဖြဲ႔ထဲကတစ္ဦးတည္းေသာ အေကာင့္တန္႔က ဖုန္းနဲ႔အင္တာနက္သံုးရင္ မ်က္စိကလည္း ေကာင္တာဖြင့္မယ့္ဘုတ္ကို ၾကည့္ေနရင္းဖြင့္ျပီဆိုေတာ့ ခံုမရဘူးဆိုတဲ့အျဖစ္မ်ိဳးမျဖစ္ရေလေအာင္ ခ်က္အင္ေကာင္တာကို အေျပးေလးသြားၾကပါတယ္ ။ ဒီေလာက္စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ေကာင္းတဲ့ခရီးစဥ္ ျဖစ္ေပမယ့္ ၇ေယာက္လံုးက ရီလိုက္ေမာလိုက္နဲ႔ ေျပာရရင္ျဖင့္ စကၤာပူညေန၄နာရီထိ စလံုးကြၽန္းကမထြက္ရေသးပါဘူး ။ ကိုယ့္ေနာက္ကျပည္ၾကီးတရုတ္လိုအဖြဲ႔ကလည္း ကိုယ္ေတြနဲ႔အတူ တန္းစီေနရင္း ဆူညံေနပါေတာ့တယ္ ။ ေကာင္တာမွာကိုေရႊကုလားက ဟိုဘက္ၾကည့္ဒီဘက္ၾကည့္ ေတာင္းစရာရွိတာေတာင္းရင္း တိုက္ဂါးအဲယားေ၀းေပၚမွာ ေအာင္ျမင္စြာထိုင္ခံုရရွိသြားခဲ့ပါျပီ ။

ခဏေလာက္ ထိုင္ခံုမွာထိုင္ျပီး အထဲကို၀င္မယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကပါတယ္ ။ လာပါျပီျပသနာမ်ားနဲ႔ သစ္သစ္အိတ္ထဲမွာ 100ml ထက္ပိုလို႔ အိတ္ကိုဖြင့္ခိုင္းပါတယ္ ။ အိတ္ကိုဖြင့္ျပီး သြားတိုက္ေဆးရယ္ မ်က္ႏွာသစ္ဆပ္ျပာအက်န္မ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာသိမ္းျပီး သကာလမွာ သစ္သစ္အိတ္ထဲက အိုင္ပက္ကိုထုတ္ျပီး စက္ထဲမျဖတ္လို႔ အိုင္ပက္ကိုျပန္ထုတ္ခိုင္းပါတယ္ ။ အဲဒီအေၾကာင္းေျပာရရင္ျဖင့္ ၾသဂုတ္လျမန္မာျပည္ျပန္ေတာ့ ခ်န္ဂီေလဆိပ္မွာ အိုင္ပက္ကိုထုတ္ရမလားေမးေတာ့ သူတို႔ကလပ္ေတာ့ပဲထုတ္ရမယ္ အိုင္ပက္ထုတ္ဖို႔မလိုဘူးလို႔ ေျပာခဲ့တာ သတိရျပီး ဒီတေခါက္မွာမထုတ္ပဲ ဒီတိုင္းျဖတ္ခဲ့တာပါ ။ ဒါေပမယ့္ သေဘာၤဆိပ္ဆိုေတာ့လည္း အိုင္ပက္ထုတ္ပါဆိုေတာ့ ျပန္ထြက္ျပီးအိုင္ပတ္ကိုထုတ္ အိတ္ကိုျပန္ျဖတ္နဲ႔ သစ္သစ္တစ္ေယာက္ ၂ေခါက္တိတိစစ္ေဆးခံလိုက္ရပါတယ္ ။ လူတစ္ေယာက္တည္းျဖတ္ေတာ့လည္း အသံကထျမည္ပါတယ္ ဒါနဲ႔အတံတစ္ခုနဲ႔ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ မေလးမေတြရဲ႔ ဟိုပြတ္ဒီပြတ္ျခင္းကို ပြဲဦးထြက္ခံလိုက္ရပါတယ္ ယားခ်က္ေတာ္ ဟင့္ ။ ဒီလိုနဲ႔အထဲကိုေရာက္လာခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့ ။

အထဲကစားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာ သူမ်ားေတြေကာ္ဖီေတြ မုန္႔ေတြ၀ယ္ၾကစားၾကတာေတြ႔ေပမယ့္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္အင္မီဂေရးရွင္းထပ္ျဖတ္ရင္ ဒါေတြအကုန္စားျပီးအသိမ္းခံရမွာပဲဆိုျပီး လူတတ္ၾကီးလိုလိုဆရာၾကီးလိုလိုနဲ႔ ကိုယ္ျဖတ္ရမယ့္ဂိတ္ေပါက္ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ပတ္စ္ပို႔ေလးျပျပီး boarding pass လုပ္ျပီးခ်ိန္မွာ ဘာဆိုဘာမွမစစ္သလို အျဖဴကေလးေတြဟာ ၀ယ္လာတဲ့ေကာ္ဖီေတြေသာက္လိုက္ မုန္႔ေတြစားလိုက္နဲ႔ ကိုယ့္ေရွ႔မွာအသဲယားစဖြယ္ လုပ္ျပေနပါေတာ့တယ္ ။ အဲ့ခ်ိန္မွာဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္စိတ္မရွိေလာက္ေအာင္ပင္ လူေတြကခ်ဳန္းခ်ဳန္းက်ေနပါျပီ ။ မ်က္ႏွာေလးေတြဟာႏြမ္းဖတ္ရင္ ခ်ာဂ်င္ကုန္ေနတဲ့ ဘက္ထရီေတြလိုပဲ ျဖစ္ေနၾကပါျပီ ။ အခ်ိန္ကလည္း ညေန၆နာရီထိုးေတာ့မယ္ေလ ။ လွပါတယ္ တကယ္ကိုလွတဲ့ တိုက္ဂါးအဲယားေ၀းက က်ားသစ္မေလးေတြ မိန္းမခ်င္းေတာင္ငမ္းယူရပါတယ္ ။ ဆံပင္ကုတ္၀ဲေလးေတြနဲ႔ ခ်စ္ဖို႔တစ္ကယ္ကို ေကာင္းပါတယ္ ။

ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို႔ က်ဳ႔လဲမရွိသလို ေလယာဥ္ကြင္းထဲလမ္းေလွ်ာက္ဆင္းရင္း ေလယာဥ္ေပၚကို ကိုယ့္အိတ္ကိုယ္ဆြဲကာ တက္ရပါတယ္ ။ ဟိုးယခင္က ျမန္မာျပည္က ေလဆိပ္နဲ႔အေတာ္ေလး တူပါတယ္ ။ ေလယာဥ္ေပၚကထိုင္ခံုေတြက သစ္သစ္အတြက္အေတာ္ေလး က်ဥ္းေျမာင္းပါတယ္ ။ ေရာက္တာနဲ႔အိပ္ဖို႔ၾကိဳးစားပါတယ္ ဒါမွမူးတာေမာ္တာမျဖစ္ရေအာင္ေပါ့ ။ ဒီလိုနဲ႔ေလယာဥ္ပ်ံၾကီး ေ၀ဟင္ထဲေရာက္မွ သက္မကိုပိုင္ႏိုင္စြာခ်ရင္း တကယ္ကိုသြားရေတာ့မယ့္ ဖူးခက္ဆိုျပီး စိတ္ကိုေလ်ာ့ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္ ။

ကဲ ဆင္းပါေတာ့မယ္ ဖူးခက္ျမိဳ႔ရဲ႔ အင္တာေနရွင္နယ္ေလဆိပ္ၾကီးကိုေပါ့။ ဖူးခက္မီးျပတ္ေနတယ္ ထင္တယ္ ဘာမွကိုမျမင္ရဘူးေနာ္ ဟယ္...ေလယာဥ္ၾကီးက အိမ္ေတြၾကားထဲမွာ ေျပးလမ္းေပၚဆင္းေနတယ္ေတာ့ ဘယ္လိုလဲမသိဘူးေနာ္ အမယ္ေလဆိပ္သာေသးတာ ဘက္ဂ်က္ေလဆိပ္ထက္သာတယ္ေတာ့ က်ဴ႔နဲ႔တိုက္ရိုက္ေလဆိပ္ထဲ၀င္ရမွာဟ ေတာ္ပါေသးရဲ႔ဘာညာေပါ့ ။ ဒါနဲ႔ပဲ ၀ွိဳက္ကတ္ျဖည့္ အိမ္သာေလးေျပး၀င္ အင္မီဂေရးရွင္းျဖတ္ျပီးခ်ိန္မွာ ေလဆိပ္ကလူအေတာ္ေလးရွင္းေနပါျပီ ။ ေလဆိပ္ထဲမွာပဲ စင္းကတ္ေတြအလကားေပးပါတယ္ ။

သစ္သစ္နဲ႔က်န္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ေလဆိပ္အျပင္ကိုထြက္ရင္း လာၾကိဳမယ့္ဦးမင္းဒင္ကို စိတ္ထဲမွာမွန္းျပီးရွာရပါတယ္ ။ တက္ဆီသမားေတြရဲ႔ ဆူညံပြက္ေလာရိုက္မွဴေတြၾကားထဲမွာ လံုး၀ရွာလို႔မေတြ႔ခဲ့ပါဘူး ။ ဒါနဲ႔ရြမ္းမင္းဖြင့္ထားတဲ့ဖုန္းနဲ႔ပဲဆက္ေမးေတာ့မယ္ စဥ္းစားခ်ိန္မွာ ဦးမင္းဒင္ကိုယ္တိုင္က သစ္သစ္တို႔အဖြဲ႔လားဆိုျပီး လာေမးခဲ့ေတာ့မွ ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ၾကီး ကားေပၚေရာက္သြားပါေတာ့တယ္ ။ ရပ္ေ၀းေျမျခားမွာ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ေတြ႔ဆံုခ်ိန္လံုး၀စိမ္းသက္မေနပဲ ေျပာစရာေတြတစ္ပံုတစ္ပင္နဲ႔ တည္းခိုမယ့္ေနရာကို ၁နာရီနီးပါးသြားရပါေတာ့တယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ဗိုက္ဆာေနၾကတဲ့ ဒီ၇ေယာက္အဖြဲ႔တြက္ ညစာဘယ္လိုစီစဥ္ရမယ္ဆိုတာ ဦးမင္းဒင္မွာ စဥ္းစားေတြးေတာရင္း ေနာက္ထပ္ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေရးရန္ ဒီေနရာမွာပဲခဏတာ ရပ္တန္႕ထားလိုက္ပါေတာ့မယ္ ။




ဘက္ဂ်က္တာမင္နယ္က အနည္းငယ္ေသာထိုင္ခံုတစ္ခ်ိဳ႔



ေလယာဥ္ေပၚတက္ရန္ အဲလိုတန္းစီရပါတယ္




ဖူးခက္ေလဆိပ္မွာ အခမဲ့ေ၀ေသာ စင္းကတ္ပါ







ဆရာလုပ္ခ်င္ေသာသစ္သစ္ မွန္းလိုက္တဲ့ မိေက်ာင္းလာမည့္လမ္းေၾကာင္း



(သူလာမယ္ဆို အနဲဆံုး၁လေလာက္ေတာ့လာရမယ္ထင္တယ္ ဟိ)






ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Saturday, October 29, 2011

အတားအဆီးမ်ားနဲ႔ဖူးခက္

ကဲ ..ဘာလုပ္ေပးမွာလဲ ငါတို႔၀ယ္ထားတာ ပက္ေက့ခ်္ေနာ္ နင္တို႔ဂ်က္စတားက ဒီလုိပဲလား ငါတို႔အေစာၾကီးထလာတာ ခြင့္ေတြလည္းယူလို႔ နင္တို႔ဘယ္လိုစီစဥ္ေပးမွာလဲ ငါတို႔အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးလြဲေခ်ာ္ကုန္ျပီ ဘလာ...ဘလာ... အသံမ်ားရဲ႔အဆံုးမွာ ကိုေရႊဂ်က္စတားက အေစာဆံုးေလယာဥ္ျဖစ္တဲ့ ေန႔လည္၂နာရီ စစ္ခ္အဲနဲ႔စီစဥ္ေပးပါမယ္ ခဏေစာင့္ပါဆိုေတာ့ ပြစိပြစိေရရြတ္သံေတြနဲ႔၁၀မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ စစ္ခ္အဲကလည္း လူျပည့္ေနပါျပီတဲ့ ဒါဆို၄နာရီထြက္မယ့္ အဲေအးရွကိုဖုန္းဆက္ေပးပါ့မယ္ဆိုေတာ့ ငါတို႔၁ရက္တိတိအခ်ိန္ေတြပုပ္ကုန္ျပီ ငါတို႔သိပ္စိတ္ဆိုးတယ္ေျပာေနစဥ္မွာပဲ အဲေအးရွကလည္း ခံုျပည့္ေနလို႔၀ယ္လို႔မရပါတဲ့ ကဲ အမတို႔ကို ေငြျပန္အမ္းမယ္ဆိုေတာ့ လံုး၀လက္မခံႏိုင္ဘူး ကိုယ္၀ယ္ထားတာပရိုမိုးရွင္းေစ်းေလ သူတို႔ျပန္အမ္းေတာ့အဲ့ေစ်းႏွဳန္းနဲ႔ ဘာလုပ္မွာလဲ ဒါ့အျပင္ကုန္ဆံုးသြားတဲ့အခ်ိန္ေတြခြင့္ေတြ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္ဘူး ဒီေန႔ေလယာဥ္နဲ႔ရေအာင္ စီစဥ္ေပးပါဆိုေတာ့ ကဲ ေနာက္ဆံုးတိုက္ဂါးအဲယားေ၀းကို ဖုန္းဆက္ေပးမယ္ ခဏေလာက္သီးခံေပးပါဆိုျပီး ႏွစ္သိမ့္သြားလိုက္တာဆိုတာမ်ား.....။


မိနစ္၂၀ခန္႔အၾကာမွာ ညေန၆နာရီ တိုက္ဂါးအဲယားေ၀းနဲ႔ရပါမယ္ ဒီေန႔တစ္ေန႔စာေနဖို႔ riverview hotel မွာစီစဥ္ေပးပါ့မယ္ ေန႔လည္စာဘူေဖးကိုလည္း ဂ်က္စတားကေနပဲ စီစဥ္ေပးမွာျဖစ္သလို ေလဆိပ္နဲ႔ဟိုတယ္ အသြားအျပန္ကိုလဲ သူတို႔ပဲၾကိဳေပးမွာျဖစ္ေၾကာင္း လာေျပာပါတယ္ ။ တကယ္လို႔မ်ားသေဘာမတူခဲ့ရင္ ၀ယ္ထားေသာေစ်းႏွဳန္းအတိုင္း ေငြျပန္အမ္းပါ့မယ္တဲ့ ။အိမ္းးးးးးး ကဲ ဘီလိုလုပ္ၾကမလဲ သြားမွာလား ပိုက္ဆံျပန္ယူမလား ကဲ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္သြားမယ္ကြာဆိုျပီး လိုအပ္ေသာ ပတ္စ္ပို႔ ထိုင္းဗီဇာတို႔ကို သူတို႔ကိုေပးရပါတယ္ ။ သန္းေခါင္ထက္ညမနက္ေတာ့သလို လာျပီးမွေတာ့မထူးေတာ့ဘူးေလ ဒါေၾကာင့္ ခဏေလာက္ေစာင့္ေပးပါ သူတို႔လာျပီးေခၚယူပါ့မယ္ဆိုတာ ၉နာရီေလာက္ကေျပာလိုက္တာ ၁၀နာရီခြဲတဲ့ထိလာမေခၚပါဘူး ။ ဆက္သြယ္ရန္ေပးထားတဲ့ဖုန္းနံပတ္ကို ဆက္ေတာ့ဖုန္းလံုး၀မကိုင္ပါဘူး ။ ဒီလိုနဲ႔ ၁၀နာရီခြဲမွာ ေဒါၾကီးေမာၾကီးနဲ႔ ဂ်က္စတားေကာင္တာကို သြားျပီးက်ဲေတာ့ ဟိုတယ္စီစဥ္ေနရလို႔ ၾကာေနေၾကာင္း ခုသြားလို႔ရျပီျဖစ္ေၾကာင္း ကိုေရႊဂ်က္စတားက ေျပာပါတယ္ ။ လံုး၀ လံုး၀ ဆက္ဆံေရးညံ့ဖ်င္းေသာ ဂ်က္စတားေပတကား.... ။

သူတို႔ဘက္ကေသခ်ာျပီဆိုမွ ဖူးခက္ေလဆိပ္မွာ လာၾကိဳမယ့္ဦးမင္းဒင္ကို ခ်က္ခ်င္းဖုန္းဆက္ရပါတယ္ ေလယာဥ္ခ်ိန္ေျပာင္းသြားျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ညေနမွလာၾကိဳေပးပါရန္ဆိုျပီး ေျပာဆိုျပီးေနာက္ ဟိုတယ္ကိုတဖန္ဖုန္းဆက္ရပါေသးတယ္ ခ်က္အင္ေနာက္က်မယ္ျဖစ္ေၾကာင္းေပါ့ အဲ့မွာပဲဖုန္းဘီလ္အေတာ္ေလးထိသြားခဲ့ပါတယ္ ။ ကဲ ထုိင္းကိုဆက္တာပဲ ေစ်းသက္သာပါတယ္ဆုိ ေျဖေတြးလိုက္ျပီး စကၤာပူကဟိုတယ္သို႔ တက္ဆီငွားကာ လူ၇ေယာက္ခ်ီတက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္ ။ တက္ဆီစလစ္ေလးကို ဟိုတယ္မွာျပလိုက္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းသူတို႔ကေငြျပန္ရွင္းေပးျပီး အခန္း ၄ခန္းတိတိေပးပါတယ္ လူက၇ေယာက္ေပကိုး ။ ဟိုတယ္ကအခန္းေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ၁၁နာရီထိုးေနသလို စကၤာပူတစ္ကြၽန္းလံုးက သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အေၾကာင္းၾကားျပီးသကာလမွာ ေန႔လည္စာ၃၂ေဒၚလာတန္ဘူေဖးစားဖို႔အခ်ိန္ က်ေရာက္လို႔လာခဲ့ပါျပီ ။ ထမင္းစားျပီးလို႔ တေရးတေမာအိပ္ရန္ၾကံစည္ေနစဥ္မွာပင္ အခန္းထဲသို႔ဖုန္း၀င္လာခဲ့ပါတယ္ ေလဆိပ္ဆင္းရန္ကားအၾကိဳလႊတ္တာ ေရာက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားပါတယ္ ။ အေစာၾကီးဘာသြားလုပ္မွာလဲ ၃နာရီေက်ာ္မွဆင္းလာမယ္ဆိုျပီး ေပကပ္စြာဟိုတယ္ခန္းကမထြက္ပဲ သက္ေတာင့္သက္သာနားေနခဲ့ပါတယ္ ။

ကဲ ၃နာရီေက်ာ္ျပီ ဟိုတယ္ကေန ခ်က္ေအာက္လုပ္ျပီး ေလဆိပ္သြားမယ္ဆင္းလာေတာ့ ေအာက္မွာကိုေရႊဒရိုင္ဘာက တိုးရစ္စ္မ်ားစီးေသာကားျဖင့္ အၾကိဳေတာ္ေရာက္ေနတာကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ ။ သူကိုယ္တိုင္ပဲ ဂ်က္စတားကေပးခိုင္းေသာ ေလယာဥ္လက္မွတ္ကိုေပးပါတယ္ တိုက္ဂါးအဲယားေ၀းပါ ေလယာဥ္လက္မွတ္တင္ပဲ၂၀၀ေက်ာ္ေပးရပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔စကၤာပူေရာက္တဲ့၄ႏွစ္အတြင္း တိုးရစ္စ္တစ္ေယာက္လို ပထမဆံုးသြားခဲ့ရတဲ့ခရီးစဥ္ပါပဲ ။ ဒီလိုနဲ႔ ေလဆိပ္နားနီးခ်ိန္မွာ သူ႔ကားက police station ဆိုတဲ့လမ္းထဲကို ခ်ိဳးေကြ႔လိုက္ပါေတာ့တယ္ ။ ဟမ္....... ဒါဘာလုပ္တာလဲ ငါတို႔ကိုငတံုးလို႔ထင္ေနသလားးးးးးးး။


စုတ္ခ်ာလွတဲ့ လိန္ပ်ံလက္မွတ္




ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...