အိုေက..ဒီေန႔ သစ္သစ္အင္းေလးခရီးစဥ္ကို အဆံုးသတ္ဖို႔စဥ္းစားထားပါတယ္ ။ အင္းေလးကန္ထဲေရာက္ေတာ့ မွန္တာ၀န္ခံရရင္ ေရလမ္းခရီးသစ္သစ္အရမ္း ေၾကာက္ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ စက္ေလွစစီးေတာ့ ဘုရားစာေတြရြတ္လို႔ေပါ့ သစ္သစ္အစ္မကလည္း ေနာက္ကခံုမွာထုိင္ျပီး အားေပးပါတယ္ အငယ္မ ငါလည္းေရမကူးတတ္ဘူး နင္လည္းေရမကူးတတ္ဘူးတဲ့....ဟင့္ တကယ္ကိုရွင္ခ်င္ပါတယ္ ။
ေနာက္...အင္းေလးကန္ရဲ႔အလွက သစ္သစ္ကိုႏိုင္စားသြားပါတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ျမဴခိုးေတြေ၀ေနပံုက ေတာ္ေတာ္ကိုသဘာ၀က်ပါတယ္ ။ ဓါတ္ပံုမရိုက္ရမေနႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို ျဖစ္ေနေတာ့ လူကလည္းေလွေပၚမွာ လွဳပ္ေနတာေပါ့ေနာ္ ။ သစ္သစ္အစ္မသတိၱခဲက ေၾကာက္လို႔ေလွေဘာင္ကိုစြဲစြဲျမဲျမဲ ကိုင္ထားျပီး သစ္သစ္ကိုအငယ္မ ျပီးျပီလား နင္ရိုက္လို႔ျပီးျပီလား ခဏခဏကိုေမးေနပါတယ္ ။ လမ္းၾကားေလးလို ဒိုက္ေတြ ေမွာ္ေတြၾကားကေန ကန္ေရျပင္က်ယ္ၾကီးေပၚကို စက္ေလွကတက္လိုက္တဲ့အခါ မ်က္စိတစ္ဆံုးေတာ္ေတာ္ကို ရင္သပ္ရွဳေမာဖြယ္ ျဖစ္သြားပါတယ္ ။ ရုပ္ရွင္ထဲမွာပဲၾကည့္ တီဗီထဲမွာပဲျမင္ဘူးေနတဲ့ သစ္သစ္လိုေျမျပန္႔သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေတာင္တန္းေတြၾကားက ကန္က်ယ္ၾကီးကိုေရာက္ေတာ့ ျမင္ျမင္ရာဆန္းသစ္ေနတာ မထူးဆန္းပါဘူးေလ ။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ စက္ေလွ၂စီးေရွာင္ရင္ ျငိမ့္ခနဲျဖစ္သြားတတ္တဲ့ လွိဳင္းေလးေတြကို စစီးခါစက တစ္ကယ္ကိုေၾကာက္မိပါတယ္ ။ ေနာက္ေတာ့လည္း တဖက္ျခမ္းကလာမယ့္ စက္ေလွကိုေမွ်ာ္ေတာင္ေမွ်ာ္ေနမိတယ္ ။ အတန္ၾကာစီးျပီးခ်ိန္မွာ စက္ေလွေလးက ခရီးအေတာ္ေပါက္လာသလို တိုက္ရိုက္လာမွန္တဲ့ ေလႏုေအးေတြကလည္း ေအးစက္လာျပီး ႏွဳတ္ခမ္းေတြေတာင္ ျပာလာပါတယ္ ။ တန္ခိုးၾကီးေဖာင္ေတာ္ဦးျမတ္စြာဘုရားကို ေရာက္ဖို႔ေခါင္တိုင္ကေန ေတာ္ေတာ္ေလးစီးရပါတယ္ ။ ဘုရားၾကီးကိုလွမ္းဖူးေမွ်ာ္ေလာက္တဲ့ ေနရာေလာက္ေရာက္ေတာ့ သစ္သစ္စီးလာတဲ့စက္ေလွနားမွာ ေရၾကက္လို႔ေခၚတဲ့ ေရဘဲေလးေတြကို အုပ္စုလိုက္ေရျပင္ေပၚမွာေတြ႔ရပါတယ္ ။ စက္ေလွကုိဘုရားေပၚတက္ဖို႔ ဆိုက္ကပ္ခ်ိန္မွာ သစ္သစ္စက္ေလွေပၚမတ္တပ္မရပ္ရဲပါဘူး ။ ေနာက္ဒီလိုမွမဆင္းရင္ မေရာက္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး အားတင္းကာဆင္းလိုက္ေတာ့ အာ..လာ....လာ..... သမီးတို႔ဆိုင္မွာ ရွမ္းစာအစံုရပါတယ္ လာခဲ့ေနာ္ အမ .... သမီး ဒီေလးခြေလးတစ္ခုပဲက်န္ပါေတာ့တယ္ ၃၀၀၀ပါ ေကာက္ညွင္းထုတ္ေတြျမည္းသြားပါဦးလား အမ...ဘယ္လိုမွရုန္းထြက္လို႔မရေလာက္ေအာင္ ေစ်းေရာင္းသူေတြမ်ားလွပါတယ္ ။ ေစ်း၀ယ္၀ါသနာပါတဲ့ သစ္သစ္အမကေတာ့ အဲ့ဒီအုပ္စုၾကားမွာ က်န္ခဲ့တယ္ေလ ။ သစ္သစ္ကေတာ့ အဲ့လိုမ်ိဳးဆိုစိတ္တကယ္ရွဳပ္မိတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ခပ္သုတ္သုတ္ေလးထြက္လို႔ ဘုရားေပၚတက္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ ။
ဘုရားေပၚေရာက္ေတာ့ ခဏေလာက္စိတ္ကိုတည္ျငိမ္စြာထားျပီး ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာဘုရားရွိခိုးေနလိုက္တယ္ ။ ဘယ္အခ်ိန္သစ္သစ္အမ အနားေရာက္လာလဲေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး ။ ေနာက္အေဖအေမအတြက္ ေရႊသကၤန္းကပ္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အလွဴေငြေတြထည့္ရင္း ဘုရားပံုေတာ္ေလးေတြလိုက္၀ယ္မိတယ္ ။ ေနာက္သစ္သစ္အမေရာက္လာေတာ့ ေစ်းတန္းေလးေတြဆင္းျပီး တူ တူမေလးေတြအတြက္ လက္ေဆာင္၀ယ္ျဖစ္တယ္ ။ ေနပူထိန္ေနတဲ့ရင္ျပင္ကို တစ္ပတ္ပတ္ရင္းေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားကေန ျပန္လည္ထြက္ခြာဖို႔ ေလွဆိပ္ကိုဆင္းခဲ့ၾကတယ္ေလ ။ အဲ့မွာျပသနာပါပဲေလ သစ္သစ္တို႔ေလွက ေဘးကိုကပ္လို႔မရပါဘူး ။ ေဘးမွာႏိုင္ငံျခားသားေလွေတြက ကပ္ေနေတာ့သူက၃စီးေျမာက္မွာ ရပ္ထားတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ကဲ..သစ္သစ္ဘယ္လိုသြားမလဲ ဟူးးးးးးးးး လြယ္ပါတယ္ ေလွေတြေပၚကေန ကိုယ့္ေလွစီကိုသြားရမယ္တဲ့ေလ တည္ျငိမ္ေနတဲ့ေနရာမွာ သြားရတာလြယ္သေလာက္ ေရျပင္ေပၚမွာရပ္ထားတဲ့ ေလွေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္သြားရမွာကေတာ့ သစ္သစ္အတြက္ဆန္းသစ္ေနတာေပါ့ ။ စိတ္လည္းလွဳပ္ရွားတယ္ က်သြားရင္ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးလည္း ရွိေနတယ္ေလ။ အဲဒီမွာ ကိုယ့္ရဲ႔လက္ကို အင္းသားေတြဆီထိုးအပ္ရေတာ့တာေပါ့...ဟိ ။ သူတို႔ေလွေတြကေန ေက်ာ္လိုက္ခြလိုက္နဲ႔ သစ္သစ္ေလွရွိရာေရာက္မွပဲ ဟင္း ခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္ေလ ။ ဒါနဲ႔ အလိုေတာ္ေပါက္ဘုရားကို ဆက္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ ။
အလိုေတာ္ေပါက္ဘုရား ေရာက္ေတာ့သစ္သစ္တစ္ေယာက္ ဂိန္ေတာ့တာပဲေလ ။ အင္းထဲကအိမ္သာကို ေရာက္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ ဟင့္ ။ အိမ္သာကၽြင္းလည္းမရွိဘူး ဒီအတိုင္းေရေပၚမွာ ေအာက္ကိုၾကည့္ေတာင္မၾကည့္ရဲပါဘူး ။ အိမ္သာကထြက္လာေတာ့ သစ္သစ္စဥ္းစားမိတယ္ ဒီအညစ္အေၾကးေတြ ဘယ္ကိုေရာက္မလဲေပါ့ေနာ္ ။ ဒီလိုစဥ္းစားရင္းနဲ႔ပဲ ငါးဖယ္ေခ်ာင္းေက်ာင္းကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီေက်ာင္းကေနျပန္ေတာ့ စက္ေလွဆရာက ယကၠန္းရံုေတြထပ္ပို႔မယ္ဆိုေတာ့ ေနကလည္းျပင္းလာျပီ ဗိုက္ကလည္းဆာလာျပီ ေနာက္သစ္သစ္အမကလည္း ႏွာေခါင္းေသြးေတြလွ်ံတယ္ေလ ျပီးေတာ့ ေညာင္ေရႊေရာက္ဖို႔ကလည္း ေနာက္ ၄၅မိနစ္ေလာက္ စက္ေလွစီးရမယ္ ဒါနဲ႔ေညာင္ေရႊကိုပဲ စက္ေလွေမာင္းခိုင္းလိုက္ပါတယ္ ။ အင္းထဲမွာက ေနရာတိုင္းဖုန္းလိုင္းမိပါတယ္ ။ ေညာင္ေရႊကညီမငယ္ကလည္း နာရီ၀က္တစ္ခါေလာက္ကို ဖုန္းဆက္ေနတယ္ ျပီးေတာ့ သူကေမးတယ္ ဘယ္ေရာက္ေနျပီလဲတဲ့ သစ္သစ္ကရီခ်င္တယ္ ျမင္ျမင္ရာေရျပင္ ဘယ္လိုေျပာရပါ့မလဲ ဘယ္ေရာက္ေနျပီဆိုတာကိုေလ ....။
ဒါနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကာစက္ေလွစီးျပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုစည္ကားလွတဲ့ ေညာင္ေရႊကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေန႔လည္ ၂နာရီခြဲေက်ာ္လို႔ထင္ပါတယ္ ။ စက္ေလွဆိပ္ကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္ဆိုပဲ သစ္သစ္ကေတာ့မသိပါဘူး ။ ေညာင္ေရႊကညီမငယ္က သူတို႔တိုးေတြဆင္းတဲ့ ဗီအိုင္ဗီေလွဆိပ္ကို ကပ္ဖို႔စီစဥ္ထားပါတယ္ ။ စက္ေလွသမားက မသိေတာ့အဲ့ေလွဆိပ္ေက်ာ္သြားပါတယ္ ။ အဲ့ဒီညီမေလးခင္မ်ာ စက္ဘီးေလးနဲ႔စက္ေလွနဲ႔အျပိဳင္လိုက္လာျပီး ေလွသမားကိုဆိုက္မယ့္ေနရာ လာေအာ္ေျပာပါတယ္ ။ ေနာက္ေလွဆိပ္ေပၚတက္ေတာ့ လူကေတာ္ေတာ္ျပိဳင္းေနပါျပီ ေတာင္ၾကီးတက္ဖို႔လာၾကိဳတဲ့ ေမာင္ငယ္လည္းေရာက္ေနသလို အျခားညီမငယ္မ်ားကလည္း ေန႔လည္စာေကၽြးဖို႔ ၁၂နာရီကတည္းကေစာင့္ေနတာတ့ဲေလ ။ အရမ္းပင္ပန္းေနေပမယ့္ သစ္သစ္မ်က္ႏွာအျပံဳးမပ်က္ရဲပါဘူး ေမာင္ ညီမေလးေတြကို ေတြ႔ဖို႔ဟိုးးးးးးးး အေ၀းၾကီးကေန သစ္သစ္လာခဲ့တာေလ ။ ေလွဆိပ္အတက္မွာပဲ ေတာင္ၾကီးတက္ဖို႔ မတ္ခ္တူးကားကိုကေလးေတြက အသင့္ငွားထားတယ္ေလ ။ ဒီတစ္ခါသစ္သစ္လက္မခံေတာ့ဘူး ပိုက္ဆံအတင္းေပးတာ စိတ္ေကာက္စိတ္ဆိုးေတာ္မူၾကတယ္ ကဲ ဒါနဲ႔ေနာက္ဖုန္းကိုဖြင့္ျပီး ပစၥည္းတင္မယ္ဆုိေတာ့ ကားေနာက္ဖုန္းမွာသူတို႔လက္ေဆာင္ေတြတင္ထားတာ သစ္သစ္ပစၥၫ္းေတာင္ထားစရာေနရာမရွိပါဘူး ။ ကဲ..မခက္ေပဘူးလား ဒါနဲ႔သူတို႔ေကၽြးတဲ့ဆိုင္မွာ လိုက္စားတာ အိုးး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ သစ္သစ္ပန္းကန္မွာ ဟင္းေတြဆိုတာအျပည့္ သူ႔ဟာအရင္စား ငါ့ဟာအရင္စားနဲ႔ ေဒၚသစ္သစ္ဟန္ေဆာင္ျပီး ေတာ္ေတာ္စားယူခဲ့ရတယ္ ။ လူကအရမ္းကို ပင္ပန္းေနျပီေလ ။ ဒီလိုနဲ႔ သစ္သစ္တစ္ေယာက္ ေတာင္ၾကီးသြားတဲ့ကားေပၚေရာက္ေတာ့ သူတို႔ေတြကေနာက္ႏွစ္လည္းျပန္လာခဲ့ဖို႔ သူတို႔ဧည့္၀တ္မေက်တာရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ဖို႔ ေနာက္ဆိုအၾကာၾကီးေနဖို႔ အိုး အစံုပါပဲ မွာေနၾကတာေလ သစ္သစ္တစ္ေယာက္မ်က္ရည္ေတာင္က်ယူရပါတယ္ ။
မထင္ထားဘူးေလ ဒီေလာက္ကိုယ့္ကိုသံေယာဇဥ္ရွိၾကမယ္လို႔ ဘယ္လိုမွထင္မထားခဲ့ဘူး ။ ျပီးေတာ့ ခင္တြယ္တာကလည္း သူတို႔အမအရင္းလိုပဲေလ တစ္ေယာက္ကငိုေတာ့ သစ္သစ္လည္းဘယ္လိုမွမထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့ ။ ရိုက္လိုက္တဲ့ဓါတ္ပံုဆိုတာလည္း စကားေျပာလဲရိုက္ ႏွဳတ္ဆက္လည္းရိုက္ ကားတံခါးဖြင့္လည္းရိုက္ တက္လည္းရုိက္ တကယ္ပါပဲ ။ ဒါေတာင္ေနာက္ေန႔ အလုပ္ခြင့္ယူျပီး ေတာင္ၾကီးတက္လာၾကမယ္ဆိုပဲ ။ သစ္သစ္ကေနာက္ေန႔ ညေန၃နာရီဆို ေတာင္ၾကီးကေန ျပန္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ သူတို႔ကမနက္ပိုင္းလာမယ္ေပါ့ေနာ္ ။ သစ္သစ္ကလံုး၀မလာရဘူးဆိုမွ သူတို႔ဇြတ္မတိုးၾကေတာ့တာေလ ေနာက္ ေတာင္ၾကီးမွာအစစအရာရာ ကူညီမယ့္ေမာင္ေလးေတြလည္း ရွိတယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔ကိုလည္းသစ္သစ္အခ်ိန္ေပးဖို႔လိုေသးတာေပါ့ေနာ္ ။ ကားထြက္သြားေတာ့ သစ္သစ္ေနာက္ကိုလံုး၀လွည့္မၾကည့္ပါဘူး ထပ္ငိုမိမွာစိုးတယ္ေလ ။ ေညာင္ေရႊကေတာ္ေတာ္ေလးေ၀းလာတဲ့ အထိ သစ္သစ္ပါးေလးမွာ သူတုိ႔အနမ္းေငြ႔ေလးေတြ က်န္ေနဆဲပါ ။ ဒီလိုနဲ႔ ေတာင္ၾကီးကိုခရီးဆက္ခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့........
ေနာက္...အင္းေလးကန္ရဲ႔အလွက သစ္သစ္ကိုႏိုင္စားသြားပါတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ျမဴခိုးေတြေ၀ေနပံုက ေတာ္ေတာ္ကိုသဘာ၀က်ပါတယ္ ။ ဓါတ္ပံုမရိုက္ရမေနႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို ျဖစ္ေနေတာ့ လူကလည္းေလွေပၚမွာ လွဳပ္ေနတာေပါ့ေနာ္ ။ သစ္သစ္အစ္မသတိၱခဲက ေၾကာက္လို႔ေလွေဘာင္ကိုစြဲစြဲျမဲျမဲ ကိုင္ထားျပီး သစ္သစ္ကိုအငယ္မ ျပီးျပီလား နင္ရိုက္လို႔ျပီးျပီလား ခဏခဏကိုေမးေနပါတယ္ ။ လမ္းၾကားေလးလို ဒိုက္ေတြ ေမွာ္ေတြၾကားကေန ကန္ေရျပင္က်ယ္ၾကီးေပၚကို စက္ေလွကတက္လိုက္တဲ့အခါ မ်က္စိတစ္ဆံုးေတာ္ေတာ္ကို ရင္သပ္ရွဳေမာဖြယ္ ျဖစ္သြားပါတယ္ ။ ရုပ္ရွင္ထဲမွာပဲၾကည့္ တီဗီထဲမွာပဲျမင္ဘူးေနတဲ့ သစ္သစ္လိုေျမျပန္႔သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေတာင္တန္းေတြၾကားက ကန္က်ယ္ၾကီးကိုေရာက္ေတာ့ ျမင္ျမင္ရာဆန္းသစ္ေနတာ မထူးဆန္းပါဘူးေလ ။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ စက္ေလွ၂စီးေရွာင္ရင္ ျငိမ့္ခနဲျဖစ္သြားတတ္တဲ့ လွိဳင္းေလးေတြကို စစီးခါစက တစ္ကယ္ကိုေၾကာက္မိပါတယ္ ။ ေနာက္ေတာ့လည္း တဖက္ျခမ္းကလာမယ့္ စက္ေလွကိုေမွ်ာ္ေတာင္ေမွ်ာ္ေနမိတယ္ ။ အတန္ၾကာစီးျပီးခ်ိန္မွာ စက္ေလွေလးက ခရီးအေတာ္ေပါက္လာသလို တိုက္ရိုက္လာမွန္တဲ့ ေလႏုေအးေတြကလည္း ေအးစက္လာျပီး ႏွဳတ္ခမ္းေတြေတာင္ ျပာလာပါတယ္ ။ တန္ခိုးၾကီးေဖာင္ေတာ္ဦးျမတ္စြာဘုရားကို ေရာက္ဖို႔ေခါင္တိုင္ကေန ေတာ္ေတာ္ေလးစီးရပါတယ္ ။ ဘုရားၾကီးကိုလွမ္းဖူးေမွ်ာ္ေလာက္တဲ့ ေနရာေလာက္ေရာက္ေတာ့ သစ္သစ္စီးလာတဲ့စက္ေလွနားမွာ ေရၾကက္လို႔ေခၚတဲ့ ေရဘဲေလးေတြကို အုပ္စုလိုက္ေရျပင္ေပၚမွာေတြ႔ရပါတယ္ ။ စက္ေလွကုိဘုရားေပၚတက္ဖို႔ ဆိုက္ကပ္ခ်ိန္မွာ သစ္သစ္စက္ေလွေပၚမတ္တပ္မရပ္ရဲပါဘူး ။ ေနာက္ဒီလိုမွမဆင္းရင္ မေရာက္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး အားတင္းကာဆင္းလိုက္ေတာ့ အာ..လာ....လာ..... သမီးတို႔ဆိုင္မွာ ရွမ္းစာအစံုရပါတယ္ လာခဲ့ေနာ္ အမ .... သမီး ဒီေလးခြေလးတစ္ခုပဲက်န္ပါေတာ့တယ္ ၃၀၀၀ပါ ေကာက္ညွင္းထုတ္ေတြျမည္းသြားပါဦးလား အမ...ဘယ္လိုမွရုန္းထြက္လို႔မရေလာက္ေအာင္ ေစ်းေရာင္းသူေတြမ်ားလွပါတယ္ ။ ေစ်း၀ယ္၀ါသနာပါတဲ့ သစ္သစ္အမကေတာ့ အဲ့ဒီအုပ္စုၾကားမွာ က်န္ခဲ့တယ္ေလ ။ သစ္သစ္ကေတာ့ အဲ့လိုမ်ိဳးဆိုစိတ္တကယ္ရွဳပ္မိတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ခပ္သုတ္သုတ္ေလးထြက္လို႔ ဘုရားေပၚတက္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ ။
ဘုရားေပၚေရာက္ေတာ့ ခဏေလာက္စိတ္ကိုတည္ျငိမ္စြာထားျပီး ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာဘုရားရွိခိုးေနလိုက္တယ္ ။ ဘယ္အခ်ိန္သစ္သစ္အမ အနားေရာက္လာလဲေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး ။ ေနာက္အေဖအေမအတြက္ ေရႊသကၤန္းကပ္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အလွဴေငြေတြထည့္ရင္း ဘုရားပံုေတာ္ေလးေတြလိုက္၀ယ္မိတယ္ ။ ေနာက္သစ္သစ္အမေရာက္လာေတာ့ ေစ်းတန္းေလးေတြဆင္းျပီး တူ တူမေလးေတြအတြက္ လက္ေဆာင္၀ယ္ျဖစ္တယ္ ။ ေနပူထိန္ေနတဲ့ရင္ျပင္ကို တစ္ပတ္ပတ္ရင္းေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားကေန ျပန္လည္ထြက္ခြာဖို႔ ေလွဆိပ္ကိုဆင္းခဲ့ၾကတယ္ေလ ။ အဲ့မွာျပသနာပါပဲေလ သစ္သစ္တို႔ေလွက ေဘးကိုကပ္လို႔မရပါဘူး ။ ေဘးမွာႏိုင္ငံျခားသားေလွေတြက ကပ္ေနေတာ့သူက၃စီးေျမာက္မွာ ရပ္ထားတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ကဲ..သစ္သစ္ဘယ္လိုသြားမလဲ ဟူးးးးးးးးး လြယ္ပါတယ္ ေလွေတြေပၚကေန ကိုယ့္ေလွစီကိုသြားရမယ္တဲ့ေလ တည္ျငိမ္ေနတဲ့ေနရာမွာ သြားရတာလြယ္သေလာက္ ေရျပင္ေပၚမွာရပ္ထားတဲ့ ေလွေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္သြားရမွာကေတာ့ သစ္သစ္အတြက္ဆန္းသစ္ေနတာေပါ့ ။ စိတ္လည္းလွဳပ္ရွားတယ္ က်သြားရင္ဆိုတဲ့အေတြးမ်ိဳးလည္း ရွိေနတယ္ေလ။ အဲဒီမွာ ကိုယ့္ရဲ႔လက္ကို အင္းသားေတြဆီထိုးအပ္ရေတာ့တာေပါ့...ဟိ ။ သူတို႔ေလွေတြကေန ေက်ာ္လိုက္ခြလိုက္နဲ႔ သစ္သစ္ေလွရွိရာေရာက္မွပဲ ဟင္း ခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္ေလ ။ ဒါနဲ႔ အလိုေတာ္ေပါက္ဘုရားကို ဆက္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ ။
အလိုေတာ္ေပါက္ဘုရား ေရာက္ေတာ့သစ္သစ္တစ္ေယာက္ ဂိန္ေတာ့တာပဲေလ ။ အင္းထဲကအိမ္သာကို ေရာက္ခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ ဟင့္ ။ အိမ္သာကၽြင္းလည္းမရွိဘူး ဒီအတိုင္းေရေပၚမွာ ေအာက္ကိုၾကည့္ေတာင္မၾကည့္ရဲပါဘူး ။ အိမ္သာကထြက္လာေတာ့ သစ္သစ္စဥ္းစားမိတယ္ ဒီအညစ္အေၾကးေတြ ဘယ္ကိုေရာက္မလဲေပါ့ေနာ္ ။ ဒီလိုစဥ္းစားရင္းနဲ႔ပဲ ငါးဖယ္ေခ်ာင္းေက်ာင္းကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီေက်ာင္းကေနျပန္ေတာ့ စက္ေလွဆရာက ယကၠန္းရံုေတြထပ္ပို႔မယ္ဆိုေတာ့ ေနကလည္းျပင္းလာျပီ ဗိုက္ကလည္းဆာလာျပီ ေနာက္သစ္သစ္အမကလည္း ႏွာေခါင္းေသြးေတြလွ်ံတယ္ေလ ျပီးေတာ့ ေညာင္ေရႊေရာက္ဖို႔ကလည္း ေနာက္ ၄၅မိနစ္ေလာက္ စက္ေလွစီးရမယ္ ဒါနဲ႔ေညာင္ေရႊကိုပဲ စက္ေလွေမာင္းခိုင္းလိုက္ပါတယ္ ။ အင္းထဲမွာက ေနရာတိုင္းဖုန္းလိုင္းမိပါတယ္ ။ ေညာင္ေရႊကညီမငယ္ကလည္း နာရီ၀က္တစ္ခါေလာက္ကို ဖုန္းဆက္ေနတယ္ ျပီးေတာ့ သူကေမးတယ္ ဘယ္ေရာက္ေနျပီလဲတဲ့ သစ္သစ္ကရီခ်င္တယ္ ျမင္ျမင္ရာေရျပင္ ဘယ္လိုေျပာရပါ့မလဲ ဘယ္ေရာက္ေနျပီဆိုတာကိုေလ ....။
ဒါနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကာစက္ေလွစီးျပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုစည္ကားလွတဲ့ ေညာင္ေရႊကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေန႔လည္ ၂နာရီခြဲေက်ာ္လို႔ထင္ပါတယ္ ။ စက္ေလွဆိပ္ကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္ဆိုပဲ သစ္သစ္ကေတာ့မသိပါဘူး ။ ေညာင္ေရႊကညီမငယ္က သူတို႔တိုးေတြဆင္းတဲ့ ဗီအိုင္ဗီေလွဆိပ္ကို ကပ္ဖို႔စီစဥ္ထားပါတယ္ ။ စက္ေလွသမားက မသိေတာ့အဲ့ေလွဆိပ္ေက်ာ္သြားပါတယ္ ။ အဲ့ဒီညီမေလးခင္မ်ာ စက္ဘီးေလးနဲ႔စက္ေလွနဲ႔အျပိဳင္လိုက္လာျပီး ေလွသမားကိုဆိုက္မယ့္ေနရာ လာေအာ္ေျပာပါတယ္ ။ ေနာက္ေလွဆိပ္ေပၚတက္ေတာ့ လူကေတာ္ေတာ္ျပိဳင္းေနပါျပီ ေတာင္ၾကီးတက္ဖို႔လာၾကိဳတဲ့ ေမာင္ငယ္လည္းေရာက္ေနသလို အျခားညီမငယ္မ်ားကလည္း ေန႔လည္စာေကၽြးဖို႔ ၁၂နာရီကတည္းကေစာင့္ေနတာတ့ဲေလ ။ အရမ္းပင္ပန္းေနေပမယ့္ သစ္သစ္မ်က္ႏွာအျပံဳးမပ်က္ရဲပါဘူး ေမာင္ ညီမေလးေတြကို ေတြ႔ဖို႔ဟိုးးးးးးးး အေ၀းၾကီးကေန သစ္သစ္လာခဲ့တာေလ ။ ေလွဆိပ္အတက္မွာပဲ ေတာင္ၾကီးတက္ဖို႔ မတ္ခ္တူးကားကိုကေလးေတြက အသင့္ငွားထားတယ္ေလ ။ ဒီတစ္ခါသစ္သစ္လက္မခံေတာ့ဘူး ပိုက္ဆံအတင္းေပးတာ စိတ္ေကာက္စိတ္ဆိုးေတာ္မူၾကတယ္ ကဲ ဒါနဲ႔ေနာက္ဖုန္းကိုဖြင့္ျပီး ပစၥည္းတင္မယ္ဆုိေတာ့ ကားေနာက္ဖုန္းမွာသူတို႔လက္ေဆာင္ေတြတင္ထားတာ သစ္သစ္ပစၥၫ္းေတာင္ထားစရာေနရာမရွိပါဘူး ။ ကဲ..မခက္ေပဘူးလား ဒါနဲ႔သူတို႔ေကၽြးတဲ့ဆိုင္မွာ လိုက္စားတာ အိုးး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ သစ္သစ္ပန္းကန္မွာ ဟင္းေတြဆိုတာအျပည့္ သူ႔ဟာအရင္စား ငါ့ဟာအရင္စားနဲ႔ ေဒၚသစ္သစ္ဟန္ေဆာင္ျပီး ေတာ္ေတာ္စားယူခဲ့ရတယ္ ။ လူကအရမ္းကို ပင္ပန္းေနျပီေလ ။ ဒီလိုနဲ႔ သစ္သစ္တစ္ေယာက္ ေတာင္ၾကီးသြားတဲ့ကားေပၚေရာက္ေတာ့ သူတို႔ေတြကေနာက္ႏွစ္လည္းျပန္လာခဲ့ဖို႔ သူတို႔ဧည့္၀တ္မေက်တာရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ဖို႔ ေနာက္ဆိုအၾကာၾကီးေနဖို႔ အိုး အစံုပါပဲ မွာေနၾကတာေလ သစ္သစ္တစ္ေယာက္မ်က္ရည္ေတာင္က်ယူရပါတယ္ ။
မထင္ထားဘူးေလ ဒီေလာက္ကိုယ့္ကိုသံေယာဇဥ္ရွိၾကမယ္လို႔ ဘယ္လိုမွထင္မထားခဲ့ဘူး ။ ျပီးေတာ့ ခင္တြယ္တာကလည္း သူတို႔အမအရင္းလိုပဲေလ တစ္ေယာက္ကငိုေတာ့ သစ္သစ္လည္းဘယ္လိုမွမထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့ ။ ရိုက္လိုက္တဲ့ဓါတ္ပံုဆိုတာလည္း စကားေျပာလဲရိုက္ ႏွဳတ္ဆက္လည္းရိုက္ ကားတံခါးဖြင့္လည္းရိုက္ တက္လည္းရုိက္ တကယ္ပါပဲ ။ ဒါေတာင္ေနာက္ေန႔ အလုပ္ခြင့္ယူျပီး ေတာင္ၾကီးတက္လာၾကမယ္ဆိုပဲ ။ သစ္သစ္ကေနာက္ေန႔ ညေန၃နာရီဆို ေတာင္ၾကီးကေန ျပန္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ သူတို႔ကမနက္ပိုင္းလာမယ္ေပါ့ေနာ္ ။ သစ္သစ္ကလံုး၀မလာရဘူးဆိုမွ သူတို႔ဇြတ္မတိုးၾကေတာ့တာေလ ေနာက္ ေတာင္ၾကီးမွာအစစအရာရာ ကူညီမယ့္ေမာင္ေလးေတြလည္း ရွိတယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔ကိုလည္းသစ္သစ္အခ်ိန္ေပးဖို႔လိုေသးတာေပါ့ေနာ္ ။ ကားထြက္သြားေတာ့ သစ္သစ္ေနာက္ကိုလံုး၀လွည့္မၾကည့္ပါဘူး ထပ္ငိုမိမွာစိုးတယ္ေလ ။ ေညာင္ေရႊကေတာ္ေတာ္ေလးေ၀းလာတဲ့ အထိ သစ္သစ္ပါးေလးမွာ သူတုိ႔အနမ္းေငြ႔ေလးေတြ က်န္ေနဆဲပါ ။ ဒီလိုနဲ႔ ေတာင္ၾကီးကိုခရီးဆက္ခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့........
ကန္ေရျပင္က်ယ္ဆီ မေရာက္ခင္ေပါ့
ေတြ႔ပါျပီ အင္းေလးကန္ေရျပင္က်ယ္
ရွမ္းမေလးေတြ၀တ္တဲ့ အက်ီၤ
ဒါကေတာ့ အင္းသားေတြ၀တ္တဲ့အက်ီေပါ့
ေရေတာ္ေတာ့္ကို က်ေနတာ သက္ေသပဲ
ကၽြန္းေမ်ာေတြၾကားက သြားရတာ မိုက္မွမိုက္
ဟိုး အေ၀းမွာျမင္ရလားဟင္ ေရၾကက္ေလးေတြ အုပ္စုလိုက္
အိမ္ေအာက္မွာ ေလွဂိုေထာင္ ( ကားဂိုေထာင္မဟုတ္ပါ )
ေတာင္ၾကီးေရာက္ျပီ ေဟ့
