Saturday, March 6, 2010

ခ်စ္ေထာေမြးေန႔





ဒီေန႔ သစ္သစ္တို႔အဖြဲ႔ထဲက ခ်စ္စဖြယ္ညီမငယ္ ေထာပတ္သီးေလး ေမြးေန႔ပါ ။ တကယ္ေမြးေန႔ေလးကေတာ့ ေသာၾကာေန႔ေလးပါ ။ သစ္သစ္ရန္ကုန္မျပန္ခင္ကတည္းက အလုပ္ေတြဖိစီးေနတဲ့ ညီမငယ္ကိုေမြးေန႔ေလးမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ဘာလုပ္ေပးရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားခဲ့ပါတယ္ ။ ေနာက္ေတာ့ ေမြးေန႔ကိတ္ေလးနဲ႔ လူစံုတက္စံုေလး လုပ္ေပးလိုက္ရင္ ရပ္ေ၀းေျမျခားမွာအလုပ္အတူတူ လာလုပ္ေနၾကတဲ့ ညီအစ္မေတြ ပိုျပီးစည္းလံုးေစသလို ေမြးေန႔ရွင္ေလးလဲ ေပ်ာ္သြားမလားဆိုျပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္ပါတယ္ ။ ကြန္ဖရန္႔ေတြေခၚ အစည္းအေ၀းေတြထိုင္ ဂ်ီကေနဂရုဖ္ခ်က္ေလးနဲ႔ေခၚျပီး တိုင္ပင္နဲ႔ ညီမေလးတစ္ေယာက္ေမြးေန႔ကို အေရးထားျပီး စီစဥ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ။

၁နာရီခြဲအေရာက္ေပမယ့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြေၾကာင့္ ၂နာရီေလာက္မွ လူစံုၾကပါတယ္ ။ အေလးထားျပီး လာေရာက္ၾကတဲ့ အျမဲအားမ်ိဳး ၊ အက်ီအသစ္နဲ႔ေမဖလား၀ါး ၊ လူမမာတစ္ပိုင္းပံုေပါက္ေနတဲ့ ညည ၊ ေနထိုင္ခြင့္ေတြရလို႔ ေပ်ာ္ေနတဲ့ ႏိုမိုေလး ၊ ကိုကို႔အနားကေန မအားတဲ့ၾကားကလာရတဲ့ ပါတနာၾကီး ေမေလး ၊ ဒီလိုခင္မင္ျပီး ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြ စုေပါင္းမိေအာင္ ေနရာေလးတစ္ခုစီစဥ္ေပးတဲ့ ဗစ္စတို အားလံုးကိုေထာေလး ကိုယ္စား သစ္သစ္ကဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာလိုက္ပါရေစ ။ ေနာက္ဒီအဖြဲ႔ေလးထဲက မည္သူမဆိုေမြးေန႔ေလးေရာက္လာတိုင္း ေပ်ာ္စရာေလးေတြ ဖန္တီးျပီးပူေလာင္မွဳေသာကေလးေတြ တခဏေ၀းသြားေအာင္ စုေပါင္းလုပ္ၾကဖို႔ သစ္သစ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ။ အားလံုးကိုေပ်ာ္ေစခ်င္လို႔ မၾကြားခ်င္ပဲၾကြားရတဲ့ အေနတည္တဲ့သစ္သစ္ရဲ႔ အၾကြားဒဏ္ေတြကို အလူးအလွိမ့္ခံေပးတဲ့အတြက္ေရာ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ ။ ေနာင္ႏွစ္မ်ားမွာလည္း ေထာတစ္ေယာက္ ဒိခ်စ္မေတြနဲ႔အတူ ေမြးေန႔ေလးေတြျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစလို႔ အားလံုးကိုယ္စား မမသစ္က ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Friday, March 5, 2010

ထူးဆန္းေထြလာ

ဒါေလးကေန
(သံုးတန္းေက်ာင္းသူ ေဒၚေရႊသစ္)


ဒီလိုၾကီး ျဖစ္လာမယ္လို႔ (ခ်န္ဂီေလဆိပ္တြင္ အမွတ္တရ)

ေမြးသမိခင္ေတာင္ မမွန္းဆႏိုင္ခဲ့ပါဘူး ကိုင္းးးး မထူးဆန္းေပဘူးလားကြယ္

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

ဒီေရဒီေျမသို႔ တစ္ေခါက္

ရန္ကုန္ျပန္ရမယ္ဆိုတုန္းက ေပ်ာ္လိုက္တာဆိုတာ ေျပာမေနပါနဲ႔ေလ ။ စလံုးကေန ေလယာဥ္စထြက္ကတည္းက အေတြးေပါင္းစံု ေယာက္ယက္ခတ္လို႔ ျပန္လာခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ေနာ္ ။ ခ်န္ဂီေလဆိပ္ကေန စထြက္လာကတည္းက ဘုရားေလးရွိခိုး ပုတီးေလးစိတ္လာ လိုက္တာ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ေရာက္မွပဲ အသက္ရွဴႏိုင္ေတာ့တယ္ ။ သစ္သစ္ေလယာဥ္စီးတာ သိပ္ေၾကာက္ပါတယ္ ။ ဒီမွာကလည္း ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ဆိုေတာ့ တကယ္တမ္းေလယာဥ္စီးေတာ့ ရုပ္ရွင္ေတြထဲက ေလယာဥ္ျပန္ေပးအေၾကာင္းေတြ ပ်က္က်တဲ့အေၾကာင္းေတြ မစဥ္းစားပဲျပန္ေပၚလာတတ္တယ္ေလ ။ အက်င့္မေကာင္းတဲ့ သတိရမွဳတစ္ခုေပါ့။

ရန္ကုန္ေလဆိပ္ကို မနက္၉နာရီေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ကျမန္ျမန္ေလွ်ာက္ျပီး အားလံုးကိုေက်ာ္တက္တာေလ ။ ေတာ္ၾကာေစာင့္ေနရရင္ စိတ္ညစ္စရာေကာင္းလြန္းလို႔ပါပဲ ။ ထိပ္ဆံုးကေန၀င္သြားတာ အခြန္စာရြက္ကို ေကာ္ပီလုပ္မလာလို႔တဲ့ ဘယ္ရမလဲ ဒီကလည္းအကယ္ဒမီသစ္သစ္ေလ သိတယ္မွတ္လား ဟယ္ ....ဟုတ္လား အစ္ကိုရယ္ ေကာ္ပီလိုတာ ညီမမသိလို႔ပါေပါ့ မ်က္ႏွာေလးျပံဳးလို႔ေျပာလိုက္တယ္ ဆိုပါေတာ့ ။ ရတယ္ရတယ္ ဆြဲေပးလိုက္မယ္ဆိုျပီး ေကာ္ပီကိုအဲ့ဘိုးေတာ္က သြားဆြဲတယ္ေလ .... ဟိ ။ ကဲ ဒီေဖာင္းမလုပ္ရေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္မယ္ ညီးတို႔ေတြက ျပန္လာရင္ ငါတို႔ေတြ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ေျပာၾကတယ္ တစ္ခါမွနာမည္ေကာင္းမရဘူးတဲ့ ( သစ္သစ္တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာေလးျပံဳးလို႔ ကိုယ့္မေျပာသလိုေနလိုက္တယ္ ျမန္ျမန္ရျပီးေရာေလ ) ။ ကဲ ဒီမွာဆိုင္းထိုးလိုက္ ဟုတ္ကဲ့ပါရွင့္.....သြားလို႔ရျပီလားအားကို ဆိုေတာ့ ဘာပါလာလဲတဲ့ သမီးေလးဖို႔ေခ်ာ့ကလက္လို႔ဆိုေတာ့ အင္...တဲ့ စားမလားတစ္ခုေဖာက္ေပးခဲ့မယ္ဆိုေတာ့ ေတာ္ပါျပီတဲ့.....။ စလံုးတို႔ ဆလိမ္တို႔လည္း ရပါတယ္တဲ့ ဒီေန႔အတြက္ ညီးပထမဦးဆံုးပဲတဲ့ ဟယ္.....ဒီမွာ ေအတီအမ္ရွိလားဟင္ ဘဏ္ကတ္ထဲမွာထုတ္ဖို႔ေမ့ခဲ့တာ ခက္လိုက္တာေနာ္ဆိုေတာ့ ကဲကဲ သြားပါေတာ့မမေခ်ာရယ္တဲ့ ဟုတ္ကဲ့ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္ အစ္ကိုရယ္ေပါ့......(နာကြ တစ္ေယာက္ေတာ့ေက်ာ္လာျပီ ) ။

အမ...အမ....တြန္းလွည္းထုတ္ေပးရမလား ...မ်က္ႏွာကိုတတ္ႏိုင္သမွ်တင္းျပီး တေလာကလံုးကိုယ့္လုပ္စာစားေနရတဲ့ရုပ္နဲ႔ ငါ့မွာလက္ပါတယ္ မလိုဘူးေျပာပလိုက္တယ္ ။ ကမၻာ့အေႏွးဆံုးႏွဳန္းနဲ႔အိတ္ေတြထြက္လာေတာ့ အမသယ္ေပးရမလားတဲ့ မလိုဘူးငါသယ္ႏိုင္တယ္ ေျပာလိုက္တယ္ ။ အိတ္ေတြတင္ျပီး ေရွ႔ဆံုးကေန ထြက္မယ္လုပ္ေတာ့ အေပါက္က၃ေပါက္ ဘယ္အေပါက္ကထြက္ရမလဲလို႔ သံုးပြင့္ကိုကို ကိုေမးပလိုက္တယ္ (သူက ကံဆိုးစြာယူနီေဖာင္းနဲ႔တို႔နားလာရပ္ေနတာကိုးလို႔...ဟြန္႔ ) ။ ၾကိဳက္တဲ့အေပါက္ကထြက္တဲ့ ေက်းဇြန္းေပါ့ေနာ္ ။ ဘာေတြပါလဲတဲ့ ဘာမွပါဘူးလို႔ဆိုေတာ့ သြားေတာ့ရျပီတဲ့ (မယ္ရုပ္ဆိုးကေျပာတယ္ ) သစ္သစ္တို႔ကေတာ့ ျပံဳးျပံဳးေလးပဲ ဟုတ္ကဲ့ပါမမေပါ့ ။ ေ၀းးးးးးးးး လြတ္ျပီကြ အိုးးးးး အေမ အရြယ္က်လာလိုက္တာ (ဟဲဟဲ ဆူဖို႔ပါးစပ္ဟမယ္ျပင္ေနတဲ့အေမကို အနမ္းေလးနဲ႔ေျပးျပီး ပါးစပ္ေလးပိတ္လိုက္တယ္ ) ပိုင္တယ္ေနာ္ ။

ပါကင္ကကားထြက္လာတာကို ရပ္ေစာင့္ေနတာ ကိုယ့္အိတ္ေပၚကို လက္ကေလးေတြလာတင္ထားၾကတယ္ ။ ဘာလုပ္တာလဲဆိုေတာ့ ကားေရာက္လို႔ေနာက္ဖုံးဖြင့္တာနဲ႔ ကိုယ္မခိုင္းပဲအိတ္ကိုလုတင္မယ္ေလ ျပီးေတာ့အမစလံုးအေၾကြေလးမ်ား လာေတာင္းမယ္ ဒါမ်ိဳးေတြရိုး..ဟိုးးးးေနျပီ ရတယ္ ဘီလူးဆိုင္းတီးလိုက္တယ္ ထိစရာမလိုဘူးလို႔ ။ ခဲအိုေတာ္ကေတာ့ အိတ္သယ္ဆိုမွ ကားအဖံုးအရင္ဖြင့္ေနတယ္ သူဖြင့္တာနဲ႔ လွစ္ခနဲအနားေရာက္လာျပီး အိတ္ကိုေကာက္တင္ပလိုက္တယ္ ။ ဟိုကဘာမွလုပ္ခ်ိန္မရလိုက္ဘူး ထြက္သြားရွာတယ္ ကိုယ့္ခဲအိုအိတ္ကတ္ထဲက တစ္ေထာင္တန္တစ္ရြက္ေလ သစ္သစ္ကေျပာခ်င္ေပမယ့္ ခဲအိုေတာ္ကသနားပါတယ္ဆိုပဲ သူသနားရင္သူပဲခံပါေစေတာ့ေလ ။ မေက်နပ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္ ။

အိမ္ျခံထဲကား၀င္တာနဲ႔ကို ျခံထဲဆင္းေစာင့္ေနတဲ့ အေဖကို အိ္ုး မိုင္ဒီးယားပါပါ ေနေကာင္းပါရဲ႔လား ဘလာ..ဘလာ...နဲ႔ ဗိုက္ဆာလိုက္တာ ဘာဟင္းခ်က္လဲေပါ့ ။ အေဖကလည္း မစိုးရိမ္ရွာပါဘူးေလ ခု ၁၀နာရီေက်ာ္ျပီ ထမင္းစား ခဏနားတဲ့ ဆရာ၀န္က ေန႔လည္တစ္နာရီတဲ့ ....ဟင့္ ။ ကဲ ....၁နာရီကေန ေစာင့္လိုက္တာ ညေန ၄နာရီမွာ ဆရာ၀န္ဆီမွာ ကိုယ့္အလွည့္က်တယ္ ။ ေမတၱာဦးေဆးခန္းဆိုေတာ့ လွည္းတန္းနဲ႔ကနီးတယ္ေလ ။ အမကိုလက္ဆြဲျပီး လွည္းတန္းေစ်းအရင္ေျပး ေရႊရင္ေအးေသာက္ တီလားဗီးယားအကင္ တစ္ေကာင္၁၅၀၀တဲ့ မဆိုးပါဘူးေလ ။ ေနာက္မုန္႔ဘိုင္းေတာင့္လို႔ေခၚမလား ႏွမ္းေထာင္းေလးနဲ႔စားတာ ၅၀၀ဖိုးမွ နည္းနည္းေလးရတယ္ ၀ယ္စားျပီး ဆရာ၀န္ကိုျပန္ေစာင့္ေနတယ္ ။

ေရာက္ပါျပီ ကိုယ့္အလွည့္ ေဒါက္တာရယ္ သမီးစလံုးမွာစစ္ခဲ့တာကေတာ့ ဒါေတြပါ ေဆးေတြကေတာ့ဒါေတြပါ သူတို႔ေျပာတဲ့ေရာဂါကို သမီးအေသးစိတ္စစ္ခ်င္ပါတယ္ ေဒါက္တာကူညီပါေပါ့ ။ ေဒါက္တာျမင့္ေအာင္ ေသခ်ာမ်က္စိကိုစစ္ျပီး အျမင္စြမ္းအားစစ္ေတာ့မွ ဂိမ္တာပါပဲေလ တစ္ဖက္ကို၁၀မိနစ္စက္ထဲမွာ စစ္တယ္ ။ တစ္ဖက္ ၅ေသာင္းပါ မ်က္စိကႏွစ္ဘက္ေလ သြားရွာေပါ့တစ္သိန္း ။ အိုေကပါတယ္ သူတို႔ထင္တာမဟုတ္ပါဘူး အားလံုးေနာ္မယ္ပါပဲ ဆိုေတာ့ မ်က္မွန္လဲခ်င္ပါတယ္ ဂိုင္းေရာ မွန္ေရာ ၆ေသာင္းေက်ာ္က်ပါတယ္ ဖုန္းထဲက ဂဏန္းေပါင္းစက္ေလးနဲ႔ စလံုးျပန္တြက္ အိုးးးးတန္ပါတယ္ေလ ဟုတ္ကဲ့ ခ်က္ခ်င္းရမလား နက္ျဖန္ညေန ၆နာရီတဲ့ မ်က္စိနဲ႔ပက္သက္လို႔ အရာအားလံုးစိတ္ခ်လက္ခ်ျပီးသြားခ်ိန္မွာ ပိုက္ ၂သိန္းေက်ာ္ထြက္ျပီး အခ်ိန္ကလည္း ည၉နာရီေက်ာ္ခဲ့ပါျပီေလ ...။ ေမွာင္မဲေနတဲ့ျမိဳ႔ေတာ္ၾကီးမွာ ကားပတ္စီးလို႔ အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ......ဆက္ရန္ရွိေသးသည္ ။


ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Wednesday, March 3, 2010

တိုက္ဆိုင္မွဳ

ကမၻာၾကီးက်ဥ္းတယ္ဆိုတာ သစ္သစ္ယံုသြားပါျပီ ။ ဟိုးးးးလြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀စုႏွစ္တစ္ခုက ရူးသြပ္တပ္မက္မွဳေတြဟာ မထင္မွတ္ပဲျဖစ္လာေတာ့ တဒဂၤတုန္လွဳပ္သြားတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႔စိတ္ကို မထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့ဘူးေလ ။ မျဖစ္သင့္ဘူးဆိုတာ သိေပမယ့္ကိုယ့္ကိုယ္နားလည္ေပးမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ ။

ရခိုင္ေဒသ ျမန္မာျပည္အထက္ပိုင္း ကရင္ျပည္နယ္ ေရာက္ဖူးျပီးသားဆိုေတာ့ ဒီတစ္ခါသစ္သစ္ ပုဂံသြားဖို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဆရာ၀န္ေတြရဲ႔လက္က လြတ္ေျမာက္သြားခ်ိန္မွာ သစ္သစ္အတြက္ ပုဂံသြားဖို႔ လံုေလာက္တဲ့အခ်ိန္မရွိေတာ့ပါဘူး ။ ဒါနဲ႔ပဲ လြန္ခဲ့တဲ့၁၀ႏွစ္က တစ္စံုတစ္ေယာက္ က်င္လည္ခဲ့ဘူးတယ္ဆိုတဲ့ ရွမ္းျပည္ကိုသြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္ ။ ဟိုစဥ္္အခါတုန္းက အဲဒီအရပ္ကိုေရာက္ဖူးခ်င္တာ အရမ္းပဲေလ ေရႊၾတိဂံေဒသကို ေရာက္ခ်င္တာကေတာ့ ပိုတာေပါ့ေနာ္ ။ တကယ္တမ္းသြားမယ္ဆိုေတာ့ စိုးစဥ္းမွ်သူ႔ကို သတိမရမိပါဘူး ။ သိတယ္မွတ္လား ကိုစိုးမိုးကအခ်ိန္တိုင္း သစ္စိတ္မွာရွိတယ္ေလ...း) ။

သြားခဲ့တယ္ ေပ်ာ္ခဲ့တယ္ လြမ္းခဲ့တယ္ ေဆြးခဲ့တယ္ ခံစားခ်က္ရသမ်ိဳးစံုေပးတဲ့ ရွမ္းေတာင္တန္းေတြကို သစ္သစ္ခ်စ္တယ္ေလ ။ အသဲထဲစိမ့္ေအာင္ေအးတဲ့ အင္းေလးကန္ရဲ႔ေလေျပေတြၾကားမွာ သတိရေနတာ အစ္ကို႔ကိုပါပဲေလ ...။ နာမည္ေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ ကိုယ့္ေရေျမရဲ႔သဘာ၀အလွကို တစ္၀ၾကီးခံစားရင္း ေရွ႔ဆက္ရမယ့္ဘ၀အတြက္ အေတြးသစ္ေတြခ်ဲ႔ေနမိတာေပါ့ ။ ေႏြးေထြးပ်ဴငွာလွတဲ့ အြန္လိုင္းေပၚက သစ္သစ္ရဲ႔ခ်စ္ ေမာင္ေလး ၊ ညီမေလးေတြရဲ႔ ဧည့္ခံေကာင္းပံုကေတာ့ ေနာက္မွပဲစာတစ္ပုဒ္ေရးဖြဲ႔ပါေတာ့မယ္ ။

ဒီလိုနဲ႔ ရွမ္းေတာင္တန္းေတြကို ႏွဳတ္ဆက္ျပီး ေက်ာခိုင္းအလွည့္မွာ ဟိုစဥ္ကေမ့ေဖ်ာက္လို႔မရေတာ့ဘူး ထင္ခဲ့တဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ေအာင္ပန္းျမိဳ႔ေလးမွာ ရုတ္တရက္ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ စကားလံုးေတြဆြတ္အေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ပါတယ္ ။ ၾကင္သူသက္ထားပိုင္ဆိုင္သူေလးကို ေဘးမွာထားလို႔ ကိုယ့္ကိုလွမ္းၾကည့္စဥ္မွာ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ဖို႔ ကိုယ္ဆံုးျဖတ္ျပီးသားျဖစ္ေနခဲ့တယ္ေလ ။ ေနကာမ်က္မွန္ေအာက္မွာရွိတဲ့ သူ႔မ်က္၀န္းေတြကို ကိုယ္ဖတ္မိသလို ကိုယ့္ကိုယ္စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ သူ႔ေရွ႔ကေန ဘယ္လိုခြန္အားနဲ႔ ျဖတ္ေလွ်ာက္ရမယ္ဆိုတာ မသိႏိုင္ခဲ့ပါဘူး ။

ဒါနဲ႔ပဲ ေတြ႔ရာကားေပၚေျပးတက္ျပီး ခဏတာပုန္းေနလိုက္မိတယ္ေလ ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကိုယ္ကားမွားေနခဲ့တယ္ ။ ထြက္ေတာ့မယ့္ ကားတန္းၾကီးေတြၾကားမွာ သစ္သစ္ေပ်ာက္လို႔လိုက္ရွာေနတဲ့ အစ္မကိုေတြ႔ေတာ့မွ အစ္မလက္ကိုဆြဲလို႔ သူ႔ေရွ႔ကေနျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္ ။ ကိုယ့္ေနာက္ေက်ာကေန လိုက္ၾကည့္ေနမယ့္ မ်က္၀န္းတစ္စံုကို အလိုလိုသိေနတယ္ဆိုရင္ ကိုစိုးမိုးအေပၚ သစ္သစ္တရားပါ့မလားေနာ္ ...။

အေတြးေပါင္းစံုေယာက္ယက္ခတ္လို႔ ကားေပၚထိုင္လာခဲ့ေပမယ့္ ဟိုးအတိတ္ကအရာေတြကို ျပန္မေတြးေနဘူးလို႔ မညာခ်င္ပါဘူး ။ တုန္လွဳပ္ေနတဲ့ ကုိယ့္စိတ္ကိုထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ သစ္တယ္လီဖုန္းေလးထဲက အင္တာဗ်ဴးေနတဲ့ကိုစိုးမိုးအသံခ်ိဳခ်ိဳကို နားေထာင္လိုက္ေတာ့မွ တည္ျငိမ္မွဳကို ျပန္လည္ဖမ္းဆုပ္နိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ည၁၁နာရီေလာက္မွာ ယင္းမာပင္ဆိုတဲ့ျမိဳ႔ေလးေရာက္လို႔ တစ္ေထာက္နားေတာ့ ျပန္ဆံုေပမယ့္ သစ္သစ္နားမွာ အစ္ကိုရွိတယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ ရဲ၀ံ့စြာျပန္ၾကည့္ႏိုင္ခဲ့ျပီေလ ။

ကေလးစိတ္ပဲရွိေသးတယ္ဆိုတဲ့ အစ္ကို႔မွတ္ခ်က္ေတြကို ဒီတစ္ခါေတာ့ သစ္သစ္ျငင္းမိေတာ့မယ္ မထင္ပါဘူး ။ မယံုမရွိနဲ႔ အဲဒီတိုက္ဆိုင္မွဳကို ရန္ကုန္မွာကတည္းက အစ္ကို႔ကိုေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္ ....း) ။ အစ္ကိုတစ္ေယာက္လို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လို ခ်စ္ခင္ရသူတစ္ေယာက္လို ဘာမဆိုဖြင့္ဟခြင့္ေပးဖို႔ ဘုရားကသစ္သစ္ကို လက္ေဆာင္ေပးထားတယ္ေလ ။ သစ္ေလာက္ကံေကာင္းတဲ့သူ ဒီကမၻာမွာရွိေသးရဲ႔လားေနာ္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္တိုက္ဆိုင္မွဳေတြ ရွိလာတိုင္း မတုန္လွဳပ္တဲ့သစ္သစ္ ဒီတစ္ခါေတာ့...... ။


ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Monday, March 1, 2010

စကၠန္႔မလပ္ သတိရသူ

ခ်စ္သူ .......................... ဖမ္းစားလြန္းတယ္ ။ ၁၄ရက္လံုး သတိမရတဲ့ေန႔ မရွိခဲ့ပါဘူး ။ ဆရာ၀န္ကတစ္ခုခု ေျပာလိုက္ရင္လည္း အရင္ဆံုးအသိေပးခ်င္ ေနမိတယ္ ။ အသံေလးတစ္သံက ဒီေလာက္ဖမ္းစားတယ္ဆိုရင္ သူကိုယ္တိုင္ဆိုရင္ ေတြးေတာင္မေတြးရဲပါဘူး ။ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္လြန္းေနလား ဟင္..... စိတ္ကူးယဥ္ခြင့္ေလးေတာ့ ေပးပါေနာ္ ။ ေခၚလို႔မရတဲ့ဖုန္းနံပတ္ေလးေတြကိုပဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ႏွိပ္ေနမိတယ္ သိလား ။


စလံုးကေန စတင္ထြက္ခြာတဲ့ အခ်ိန္ကစလို႔ ေလဆိပ္ထဲကေန ဖုန္းဆက္ခ်င္တယ္ အဲဒီအခြင့္အေရးေပးမထားလို႔ တိတ္တဆိတ္ပဲ ဒီအခ်ိန္ဆိုျပန္လာေလာက္ျပီလို႔ မွန္းဆရင္းႏွဳတ္ဆက္မိတယ္ ။ ေလယာဥ္ေပၚမွာေနတဲ့တစ္ခ်ိန္လံုး ျပန္ေရာက္ေလာက္ျပီ ေရခ်ိဳးေနေလာက္ျပီ ထမင္းစားေနေလာက္ျပီနဲ႔ အေတြးထဲတစိမ့္စိမ့္ပါပဲ ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့လည္း အင္တာနက္ဆိုင္ကို သြားျပီးေခ်ာေမာစြာေရာက္တယ္ဆိုတာ သတင္းပို႔ခ်င္မိတယ္ ။ ကိုယ္တိုင္ကမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ မမတစ္ေယာက္ကိုပဲ ေရာက္ျပီဆိုတာေျပာေပးပါလို႔ ဆႏၵကိုျမိဳသိပ္ လိုက္မိတယ္ ။

ဘယ္ဆရာ၀န္ကေလ ဘာေတြေျပာလိုက္တာ သိလား အစ္ကိုရဲ႔လို႔ ေျပာခ်င္တဲ့စိတ္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ထားရတာေလ ေရာဂါေတြအားလံုးခံစားရတာထက္ ခက္ခဲပါတယ္ ။ ေသြးေတြေဖာက္လို႔ မ်က္စိမွိတ္ထားခ်ိန္မွာလဲ အနားမွာလာရပ္ေနသလို ခံစားေနမိတယ္ ။ နာက်င္တာေတြေမ့ကုန္တယ္လို႔ ေျပာရင္ ယံုမွာလား အစ္ကို ...။ တစ္ေန႔ေပါ့ ဘယ္လိုမွစိတ္မထိန္းႏိုင္လို႔ ရွိမယ့္အခ်ိန္ေလးမွန္းဆျပီး အင္တာနက္ဆိုင္ေလးကို ေျပးေတာ့ နစ္ကေလးကေလ နီေနတာပဲ စျပီးမေခၚရဲခဲ့ပါဘူး အလုပ္မ်ားလို႔ ကိုယ့္ေၾကာင့္စိတ္ရွဳတ္သြားမွာ သိပ္ကိုေၾကာက္မိပါတယ္ ။ နာရီ၀က္ေလာက္ေနေတာ့လည္း စမေခၚခဲ့ပါဘူး ငိုခ်င္ေနတာ အရမ္းပဲ သူမ်ားဆိုင္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ျမိဳသိပ္ခဲ့ရတယ္ ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့မေနႏိုင္လြန္းလို႔ ဆရာ၀န္ေျပာတာေလးေတြ မ်က္စိမွိတ္ျပီးခ်ေရးပလိုက္တယ္ ။ ျပီးတာနဲ႔ခ်က္ခ်င္းပဲ ႏွဳတ္ဆက္ျပီးကိုယ္အဲ့ဒီဆိုင္ထဲကေန ေျပးထြက္ခဲ့မိတယ္ ။

ေနာက္ဆို သူမရွိမယ့္အခ်ိန္ပဲ သြားမယ္စဥ္းစားမိတယ္ ရွိေနရင္ပိုျပီး ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းလို႔ မရွိေတာ့မက္ေဆ့ခ်္ေလးေတြ ခ်ေရးျပီးျပန္လာရတာက ခံစားရသက္သာေစပါတယ္ ။ ေဆးခန္းကိစၥေတြျပီးေတာ့ ရွမ္းျပည္ဘက္ကိုမထင္မွတ္ပဲ ခရီးထြက္ခဲ့ပါတယ္ ။ လြမ္းေမာဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ေတာင္တန္းေတြၾကားမွာ ပံုရိပ္ေတြအေတြးေတြ ၀င္ေရာက္လာတိုင္း ဖယ္လိုက္ဖို႔ၾကိဳးစားတာ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး ။ အင္းေလးကန္ၾကီးထဲမွာ စက္ေလွစီးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အနားမွာအစ္ကိုသာဆိုရင္ ဆိုတဲ့ ေတာင္းတမွဳကိုမ်က္ရည္ေတြနဲ႔ပဲ ေျဖသိမ့္ခဲ့ရတယ္ေလ ။ စလံုးကိုျပန္လာတဲ့အခ်ိန္ထိ စိုးမိုးလြန္းလို႔ အစ္ကိုစိုးမိုးလို႔ေတာင္ ေျပာင္းေခၚခ်င္ခဲ့မိတယ္ ။

ညကေရာက္တာနဲ႔ အထုတ္ေတြပစ္ခ်ျပီး ကြန္ကိုဖြင့္လို႔ အသည္းအသန္လိုက္ရွာခဲ့မိတယ္ မရွိခဲ့ပါဘူး ။ ကိုယ့္ဘေလာ့ကိုမဖြင့္ျဖစ္ပဲ ဘာေတြေရးထားလဲ စိတ္ညစ္ေနလား ေနေကာင္းရဲ႔လား ဘယ္ေတြသြားေနလဲ အေျပးအလႊားအရင္ဖတ္မိတယ္ ။ စကိုက္ကိုလည္းဖြင့္လို႔ ဖုန္းမ်ားေခၚလို႔ရမလားလို႔ ၾကည့္ေတာ့လဲ မရႏိုင္ျပန္ဘူးေလ ဒီေတာ့ရႏိုင္မယ့္အခ်ိန္ကို ၾကည့္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ တေရးႏိုးေတာ့ မစ္စ္ေကာလ္ကိုသြားေတြတယ္ နားၾကပ္ကနားနဲ႔လြတ္သြားေတာ့ ေခၚတာကိုမသိလိုက္ဘူးေလ မနက္၃နာရီေလာက္ၾကီး ျပန္ေခၚေတာ့လည္း မရခဲ့ဘူးေလ ။ ၆နာရီခြဲႏိုးတာနဲ႔ ေျပးလႊားျပီးၾကည့္ေတာ့ ေခၚလို႔ရတာနဲ႔အရမ္း၀မ္းသာျပီး စကားမိနစ္၂၀ေလာက္ ေျပာခဲ့ျဖစ္တယ္ေလ ။ ရံုးကိုေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ပဲ လာခဲ့တယ္ေလ ဒီေလာက္ဆိုရင္ကို ေက်နပ္ေနတဲ့သူကို ဘာလို႔ျမင္တာနဲ႔ ပုန္းလိုက္တာလဲလို႔ မေမးခ်င္ေတာ့ဘူး ။ အလိုက္တသိေလးပဲ ကိုယ္ဘေလာ့ေပးလိုက္တယ္ ။ ဘေလာ့ေပးတာမၾကိဳက္ဘူးဆိုတဲ့သူကို ဘေလာ့ေပးလိုက္တာ မမွားဘူးလို႔ထင္ပါတယ္ ကိုယ္မရွိရင္ေပ်ာ္ေနမယ္လို႔လဲ ထင္မိလို႔ပါ ။

တင္းၾကပ္လာလို႔ ခ်က္ခ်င္းခ်ေရးလိုက္တာပါ ။ လာဖတ္ပါလို႔မေတာင္းဆိုပါဘူး ေရာက္ခဲ့ရင္လည္း ဒီပို႔စ္ေလးကိုေက်ာ္ဖတ္သြားေပးပါ ခ်စ္ရသူရယ္ ............. ။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Friday, February 12, 2010

မွတ္မိဖြယ္ေန႔တစ္ေန႔

ဒီေန႔ဟာ သစ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႔ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေလး ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီေန႔ေရာက္ေတာ့ ၆တန္းေက်ာင္းသူဘ၀ကို ျပန္သတိရမိပါတယ္ ။ ေက်ာင္းမွာဆရာဆရာမေတြက ျပည္ေထာင္စုေန႔ပြဲက်င္းပရာ ရန္ကုန္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေရွ႔ ေရႊတိဂံုဘုရားေျခရင္းက ျပည္သူ႔ရင္ျပင္မွာ သို႔ေစလႊတ္ရန္ အဆင့္ ၁ကေန၃အတြင္း သူမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ပါတယ္ ။ အဲဒီေန႔က်ရင္ ေက်ာင္းကိုမနက္၄နာရီ အေရာက္လာရမယ္ ရင္ဖုန္းနဲ႔လံုျခည္ရွည္ ၀တ္ခဲ့ရန္ မွာၾကားလိုက္ပါတယ္ ။


စာက်က္ဖို႔အေမႏွိဳးရင္သာ မထပဲေနခ်င္ေနမယ္ ဒါမ်ိဳးသြားဖို႔ကေတာ့ သစ္သစ္တို႔ကႏိုးျပီးသားပဲေလ...။ ေစာေစာစီးစီး အမကေက်ာင္းကို ကားနဲ႔လိုက္ပို႔တယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ျပည္ေထာင္စုၾကံံခိုင္ေရးက အစ္ကိုအစ္မ မီးသတ္၀တ္စံုေတြနဲ႔ေရာ အမ်ားၾကီးပါေလ ။ ျမိဳ႔နယ္ကစီစဥ္ေပးတဲ့ သစ္သားကားလံုးလံုးၾကီးေတြနဲ႔ သြားရပါတယ္ ။ ကြင္းထဲေရာက္ေတာ့ ျမိဳ႔နယ္ေပါင္းစံုက ကိုယ္စားလွယ္ေတြက အစံုပါပဲေရာက္လာၾကပါတယ္ ။ ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးမွာ သစ္တို႔က စာအုပ္ေလးေတြ ေဘာပင္ေလးေတြနဲ႔ေပါ့ေနာ္ အဓိကကေတာ့ စာစီစာကံုးျပန္ေရးဖို႔ ေျပာတာေတြအေသမွတ္ပါတယ္ အဲ့အခ်ိန္မွာ ေခါင္းေဆာင္ဆရာမက ေကာက္ညွင္းေပါင္းထုတ္ေ၀ပါတယ္ ။ ေသခ်ာစြာအိတ္ထဲမွာ ထည့္ထားပါတယ္ မွတ္စရာရွိတာကလည္း မွတ္လို႔ေပါ့ေနာ္ ဒီလိုနဲ႔မနက္၉နာရီေလာက္က်ေတာ့ ပြဲကျပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာက္ညွင္းေပါင္းထုတ္ေလး ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္ ။ စိတ္ကလည္းေပ်ာက္သြားတဲ့ ေကာက္ညွင္းေလးအေပၚမွာပဲ စြဲလန္းေနေတာ့ ကားစီးလာေတာ့ ဆရာမကေဘးမွာ သစ္သစ္က ျခင္းေတာင္းေလးကိုင္ရပါတယ္ ။ အာလားလား.....ေကာက္ညွင္းေပါင္းထုတ္ေလး ၅ထုတ္ေလာက္ကပိုေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္ ။ တလမ္းလံုးသမီး ေကာက္ညွင္းေပါင္းထုတ္ေလး ေပ်ာက္သြားတာ တထုတ္ေလာက္ျပန္လိုခ်င္တယ္လို႔ ေျပာသင့္မေျပာသင့္ စဥ္းစားလာလိုက္တာ ေက်ာင္းကိုသာေရာက္လာခဲ့တယ္ ။

ဆရာမက သစ္သစ္ကို သမီးေပးျခင္းဆိုေတာ့ သစ္သစ္ကမေျပာရဲေသးပါဘူး ။ မမလာၾကိဳမယ့္အခ်ိန္ ေက်ာင္းေရွ႔မွာထိုင္ေစာင့္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာမကျပန္ဖို႔ သစ္သစ္ေရွ႔ကျဖတ္သြားပါတယ္ ။ ဆရာမက သစ္သစ္ကို သမီးမမ မလာေသးဘူးလား ေမးေတာ့ သစ္သစ္ကလာေတာ့မွာ ဆရာမကိုျပန္လိုက္ပို႔ေပးပါရေစဆိုေတာ့ ဆရာမလည္းေဘးမွာရပ္ေနတာေပါ့ေနာ္ ။ ဆရာ နဲ႔ တပည့္ဆိုေတာ့ ဆရာမက သစ္သစ္ကိုရုတ္တရက္ ဘာေတြမွတ္လာသိလာသလဲလို႔ ရုတ္တရက္ ေမးေတာ့ သစ္သစ္ျပန္ေျဖလိုက္တာက ေကာက္ညွင္းေပါင္းတဲ့ ...ရွက္လိုက္တာ ဆိုတာ ဘာေျပာရမွန္းေတာင္ မသိဘူး ။ သမီးထပ္စားခ်င္လို႔လားဆိုျပီး ၁ထုတ္ေပးသြားေတာ့မွလဲ ေဒၚေရႊသစ္သစ္လည္း ဘ၀င္က်သြားပါေတာ့တယ္ .... အဲဒီျပည္ေထာင္စုေန႔ကေတာ့ တကယ္ကိုမွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။

ဒီေန႔ သစ္သစ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႔ ျပည္ေထာင္စုေန႔ ၾကီးျဖစ္ပါတယ္ ။ မနက္ကတည္းက သတိရလိုက္ျပီး အမွတ္မထင္ေခါင္းထဲေရာက္လာတာကေတာ့ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာ ဘာေတြပဲလုပ္ မင္းအျမဲမွတ္ပါ မင္းျမန္မာဆိုတဲ့ အဆိုေတာ္ေအာင္ကိုလတ္ရဲ႔ သီခ်င္းေလးပါပဲ ။ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ သစ္သစ္တို႔ရဲ႔ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႔ ေမြးေန႔ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီေန႔ဒီအရြယ္ဒီအသိတရားနဲ႔ ရင္ထဲကေလးေလးနက္နက္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို႔.....။

ဒီေန႔ညေနမွာ သစ္သစ္တို႔အဖြဲ႔ေတြ ဂိုးလ္ဒမ္းမိုင္းကို ခ်ီတက္ျဖစ္တယ္ ။ စုစုေပါင္း၅ေယာက္ေပါ့ သိတဲ့အတိုင္း ေပါက္ေပါက္ေဖာက္သလိုပါပဲ ။ ဇရက္ကအရွံဳးေပးရပါတယ္ ။ ၄နာရီခြဲခ်ိန္းတာ ၅နာရီခြဲမွ စားေသာက္ဆိုင္ကိုေရာက္ပါတယ္ ။ မွာလိုက္ၾကစားလိုက္ၾက ဓါတ္္ပံုေတြကလည္း လူကလြဲရင္ အားလံုးရိုက္ၾကပါတယ္ ။ သနားစရာ ညညကေတာ့ ဖုန္းကိုသိမ္းထားလို႔ ရိုက္ခြင့္မရွိခဲ့ပါဘူး ။ ဒီတစ္ခါ နာမည္ေက်ာ္ဓါတ္ပံုဆရာ လက္မွိဳင္ခ်ရတဲ့ရက္ေပါ့...။ အစာအိမ္ေရာဂါရင္၀ယ္ပိုက္ထားတဲ့ ေမဖလား၀ါးတို႔ကေတာ့ မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္ စားသြားပါတယ္ ။ တရုတ္မမ်ိဳးကေတာ့ စားပါတယ္ တိတ္တိတ္ေလးနဲ႔လက္က်န္ရွင္းတမ္းေတြ ဆက္တိုက္ဖြင့္ပါတယ္ ။ သစ္သစ္လား....သစ္သစ္ကေတာ့ သိပ္မစားပါဘူး စားပြဲအလယ္က ဆံုလည္ကေတာ့မနားရပါဘူး လွည့္ေနၾကတာေလ ...း) ။ ဒကာခံျပီးေကၽြးတဲ့ ဗစ္တစ္ေယာက္ ေနာက္ႏွစ္မွာလဲ ေဘာနပ္စ္မ်ားမ်ားရျပီး ဒါထက္မကအမ်ားၾကီးေကၽြးႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ။




၀က္သားကလီစာေတြကို အခ်ိဳေၾကာ္ထားတာပါ



ငါးသံပရာရည္နဲ႔ ငရုတ္သီးစပ္စပ္ခ်က္ထားတာ



တံုယမ္ဟင္းခ်ိဳ ၊ ၾကက္ေျခေထာက္အေရခြံသုတ္၊သေဘာၤသီးေထာင္းေလးရယ္ေပါ့



ဒါကေတာ့ အေအးခြက္ေလးေတြပါ

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Thursday, February 11, 2010

သိပ္..သတိရတယ္

မထင္မွတ္တဲ့ တစ္ေန႔မွာ ဖုန္းသံေလး ျမည္လာခဲ့တယ္ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့သူ ျဖစ္မလားလို႔ ရင္ခုန္စြာၾကည့္လိုက္ေတာ့ နံပတ္မဲ့ေလးျဖစ္ေနတယ္ ။ အိုေက ..... ေသခ်ာျပီ ဒါဒို႔သိပ္ခ်စ္တဲ့သူဆီကပဲေပါ့ ။ အသံေလးျမည္ေနတာကို စိတ္လွဳပ္ရွားစြာကို္ယ္ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့တယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ.......

ဖုန္းေလးကို ကိုင္လိုက္စဥ္မွာ .....
အသံေလးကို ကတုန္ကယင္ မျဖစ္ရေအာင္ ဟယ္လို...လို႔ အတိုးညွင္းဆံုးထူးခဲ့တယ္ ..... ေနေကာင္းရဲ႔လားတဲ့.....ေကာင္းပါတယ္ေပါ့....အဆင္ေျပရဲ႔လားတဲ့....ေျပပါတယ္ေပါ့.....ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲတဲ့.....ကိုယ္ မင္းကိုလြမ္းေနတာဆိုရင္ေရာ မင္းယံုမလား.....ဒီေတာ့...ဘာမွမလုပ္ပါဘူးေပါ့......ဒီလိုနဲ႔ဘာဆက္ေျပာရမွာလဲ....ခဏေလာက္ေတာ့တိတ္ဆိတ္သြားတယ္...ေနာက္ ...ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲဆိုေတာ့ ကိုယ္မေျဖတတ္ေတာ့ဘူး အေသခ်ာဆံုးကေတာ့ ကိုယ္မင္းကိုသိပ္....သတိရတယ္ခ်စ္သူ... ဖြင့္ခ်ခြင့္မရွိဘူးထင္လို႔ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးလို႔ ေျဖလိုက္တယ္ ..... အရင္လိုအခ်ိန္ေတြ သတိရတယ္ အရင္ခ်ိန္ေတြ ျပန္လိုခ်င္တယ္ ...... ညီမေလးတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္တဲ့ ..... မခ်ပါနဲ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဒီအသံကို ၾကားခ်င္လို႔ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့တာပါ ......ရင္ထဲကဟစ္ေအာ္ေနမိေပမယ့္....လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ပါ လို႔ တစ္ခြန္းတည္းနဲ႔အဆံုးသတ္မိတယ္ ။

ဖုန္းခ်ျပီးတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း ရင္ထဲမွာဟာတာတာနဲ႔ က်န္ခဲ့တာ ဖုန္းခ်လိုက္တုိင္းပါ ။ ဆက္ျပီးေတြးေနမိတာက ဘာလို႔ ကိုယ္ မင္း ကို ဒီေလာက္ခ်စ္မိသြားခဲ့တာလဲ ကိုယ္တိုင္နားမလည္ခဲ့ဘူး ။ ေရွ႔ဆက္ဘာေတြျဖစ္မယ္ မေတြးခ်င္ေပမယ့္ လက္ရွိအေျခအေနကေတာ့ ၂၄နာရီမွာ ၂၅နာရီသတိရေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ပိုမယ္မထင္မိပါဘူး ။ လြမ္းတယ္ အခ်ိန္တိုင္းကို လြမ္းဆြတ္ေနတယ္ ။ ယံုမယ္လို႔ေတာ့ မထင္ဘူး ဒါေပမယ့္ ငါ့ရင္ထဲကို၀င္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္ ခ်စ္သူ ....။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး ။ ဒီပို႔စ္ေလးလာဖတ္ျဖစ္ရင္ ကိုယ့္ကိုမသနားနဲ႔ေနာ္ ကိုယ္သနားတာကို မလိုခ်င္ဘူး ။


ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...