Friday, June 22, 2012

2+2=4 (22ရက္ေန႔ ေမြးေန႔အမွတ္တရ)

ကိုယ့္အိပ္မက္ထဲက ၄ ဂဏန္း
ကိုယ့္ရဲ႔လပ္ကီးနံပတ္ဆိုတိုင္း ခ်ေရးျဖစ္တဲ့ ဒီဂဏန္း
ကိုယ္တို႔ေမာင္ႏွမရဲ႔ ေရတြက္ေနၾကဒီဂဏန္း



မိုးဥတုျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း ထိုေန႔ကမိုးမရြာပါ
မရဏဖြားေျပာေသာ္ျငားလည္း သူမ မခ်ဴခ်ာတတ္ပါ
ေရွ႔တန္းစစ္မ်က္ႏွာပဲ အိမ္လုပ္ျပီးေနေသာ္ျငားလည္း သူတပ္မွာရွိေနျပန္တာ
တန္းစီဘင္ခရာမွဳတ္သံနဲ႔စတင္ခဲ့တဲ့ သူမရဲ႔အူ၀ဲေတးသံသာ
ႏွာေခါင္းပါမလာဘူးဆိုတဲ့ ေဆးမွဴးရဲ႔မွတ္ခ်က္တခ်ိဳ႔နဲ႔အတူ
ျပသနာေတြပလံုစီေနတဲ့ ဒီေလာကထဲသူစေရာက္လာခဲ့တယ္



မိုးေကာင္းကင္ကလႊင့္က်လာတဲ့ ဂါ၀န္တထည္ဆိုတဲ့အိပ္မက္မွာသေႏၶတည္လို႔
ငယ္စဥ္ဘ၀ကတည္းက အလွအပၾကိဳက္တာ မဆန္းျပန္ဘူး
တီးမွဳတ္ဆိုက ၀ါသနာထံုေသာ္လည္း သူအဆိုေတာ္တေယာက္မဟုတ္ခဲ့ပါ
သူျဖစ္ခ်င္တာ ဘာဆိုတာ မသိေသာ္လည္း သူ ကစားတိုင္း အိမ္ပံုေတြဆြဲခဲ့တာ
အခြင့္အေရးမွန္သမွ် အစဥ္၂ခုယွဥ္တြဲရတတ္ေလ့ရွိတာ
ေက်ာင္းစာကလြဲလို႔ စာတိုင္းကိုစိတ္၀င္စားစြာဖတ္တတ္ျပန္တာ
ဒါေတြက သူ႔ရဲ႔ဂုဏ္ပုဒ္တခ်ိဳ႔ပါပဲ



ဇြန္ ၂၂ရက္တိုင္းကို တေယာက္တည္းျဖတ္သန္းခဲ့တာ
၅ႏွစ္ေျမာက္ခဲ့ပါျပီ ေဖနဲ႔ေမ
သူ႔နားမွာ သူ႔ကိုခ်စ္တဲ့သူေတြ ၂၂ေရာက္တိုင္း ၀ိုင္းေနတတ္ေသာ္လည္း
သူ႔ကိုျဖစ္တည္ေစခဲ့တဲ့ ပဲ့ကိုင္ရွင္၂ေယာက္မရွိခဲ့ဘူး
ေနာက္ႏွစ္တိုင္းရဲ႔ ၂၂ရက္ေတြကစလို႔ ေဖ၊ေမတို႔နဲ႔ ထာ၀ရဆံုးထိ ျဖတ္သန္းခြင့္ရပါေစလို႔...



ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Monday, May 28, 2012

တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ဆြမ္းကပ္ပြဲေလး

သစ္သစ္တို႔အဖြဲ႔ေလး ၂၇.၅.၂၀၁၂ ေန႔မွာ တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ဆြမ္းကပ္လွဴဒါန္းႏိုင္ခဲ့ပါျပီ ။ ၃ၾကိမ္ေျမာက္တိုင္ေအာင္ စိတ္အားထက္သန္စြာ စိတ္တူကိုယ္တူလက္တြဲမျဖဳတ္တမ္းပါ၀င္ခဲ့ၾကေသာ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို သစ္သစ္ကေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ရွိေၾကာင္း ဒီပို႔စ္ေလးကေနေျပာလိုက္ပါရေစေနာ္ ။ ပထမဆံုးအၾကိမ္ေျမာက္ကေန ဘယ္ႏွစ္မ်ားထိတိုင္ေအာင္ အတူတကြလွဴဒါန္းခြင့္ရမယ္ဆိုတာမသိေပမယ့္ ခုေနခ်ိန္ထိ တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကုသိုလ္ေရးအလုပ္မ်ားကိုလုပ္ကိုင္ခြင့္ရတယ္ဆိုကတည္းက နည္းတဲ့အထံုေရစက္မွမဟုတ္ေပပဲေလ ။ ေနာင္တခ်ိန္တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီကြဲကြာသြားခ်ိန္မွာ ငါတို႔ေတြဟိုစဥ္က ဒီလိုအတူတကြ အလွဴအတန္းေတြလုပ္ခဲ့ဖူးၾကတယ္ ဒီလိုေတြရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကဘူးတယ္ဆိုတဲ့ အသိေလးက သစ္တို႔ႏွလံုးသားမွာအျမဲထာ၀ရ ေႏြးေထြးေနေတာ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္ ။ ဒီလိုကၽြန္းႏိုင္ငံေလးမွာ တခဏတာနားခိုရင္း ဘူတာရထားဆိုက္ကပ္ခ်ိန္မွာ ေတြ႔ဆံုလက္တြဲခြင့္ရခဲ့တဲ့ ဒီသူငယ္ခ်င္းေကာင္းေလးေတြနဲ႔ ျမဲေသာေမတၱာ စစ္မွန္ေသာေစတနာေတြနဲ႔ လက္တြဲမျဖဳတ္တမ္း ဒါထက္မက အတူတကြလွဴႏိုင္တန္းႏိုင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းရင္း......။

ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ ဒီအဖြဲ႔က အလွဴတခုလုပ္ျပီဆိုရင္ အနည္းဆံုးအီးေမးလ္အေစာင္၁၀၀ေက်ာ္မွ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးပြဲျပီးတယ္လို႔ ဆိုရမယ္။ သူကေတာ့ ဘာခ်က္ခ်င္တယ္ သူကေတာ့ဘာ၀င္လုပ္ခ်င္တယ္ ငါ့ကိုေတာ့တာ၀န္မေပးဘူး ေရးထားတာေတြဘာတခုမွနားမလည္ဘူး ငါဘာဟင္းခ်က္ရမလဲဟင္ ငါတို႔အဲ့ေန႔ထမီေတြပဲ၀တ္ၾကရေအာင္ အိုးးးခ်ေရးလို႔မကုန္တဲ့ ေမးခြန္းေတြအေျဖေတြနဲ႔ အလွဴလုပ္ဖို႔စတင္ခဲ့တာကေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာေမလပထမအပတ္ကတည္းပါပဲ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ဧည့္သည္ေလးနည္းနည္းဖိတ္ခ်င္ပါတယ္ အဆိုတင္သြင္းသူကေတာ့ အျပံဳးမလို႔ေခၚတဲ့အဖြဲ႔ထဲက အေသးဆံုးမင္းသမီးပါပဲ။ ဧည့္သည္ကလည္း အသက္ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနပါျပီ ၁ႏွစ္ေက်ာ္သာရွိေသးတဲ့ ေဖ့ဘြတ္မင္းသမီးေခ်ာေလး မွံဳနံသာကိုဖိတ္ခ်င္ပါသတဲ့ေလ ။ လုပ္ၾကပါဦး ဆက္ၾကပါဦး သူ႔ကိုဖိတ္ဖို႔ရာအတြက္ သူ႔အေမကိုအရင္ဆံုးမ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးရပါတယ္ ။ ဖုန္းဆက္ျပီးတမ်ိဴး ေဖ့ဘြတ္မွာေရးလို႔တဖံု မက္ေဆ့ပို႔ျပီးတသြယ္ အားနာမွဴအေပါင္းသရဖူေဆာင္းရေလာက္ေအာင္ တဂ်ီဂ်ီသြားလုပ္တာကေတာ့ တဖြဲ႔လံုးနီးပါးပါပဲ။(ေက်းဇူးတင္ပါတယ္စင္စင္ ကေလးတဖက္နဲ႔အျပင္ကိုသြားဖို႔ရာမလြယ္ကူေပမယ့္ သစ္သစ္တို႔အလွဴေလးကို မိသားစုအတူတကြအခ်ိန္ေပးလာေရာက္ခဲ့တဲ့အတြက္ တဖြဲ႔လံုးကိုယ္စားသစ္သစ္က ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းေျပာလိုက္ပါတယ္ေနာ္)။ ေနာက္ထပ္အထူးဧည့္သည္ေတာ္ကေတာ့ျဖင့္ ေတာ္ရံုရက္ခ်ိန္းရေလ့မရွိတဲ့ ရီတာလို႔ေခၚတဲ့ဘေလာ္ဂါမင္းသမီးေခ်ာပါပဲ (တကယ္လည္း သစ္တို႔အလွဴေန႔သူမအားခဲ့ပါဘူးေလ) ။ ဒီလိုနဲ႔ဖိတ္ၾကားတဲ့အစီအစဥ္ျပီးေတာ့.....။

ႏွစ္ၾကိမ္တိုင္တိုင္ဆြမ္းကပ္ခဲ့တဲ့ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက သစ္သစ္တို႔ဆြမ္းကပ္ခ်ိန္တဲ့ရက္မွာ ရက္မရခဲ့ပါဘူး ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ေနာက္ထပ္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ ကပ္ဖို႔စီစဥ္ခဲ့ရာ စမ္ဘာ၀မ္းေက်ာင္းမွာကပ္လွဴဖို႔ရက္ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၂၇ရက္ေန႔ေရာက္ဖို႔ရာနီးကပ္လို႔လာခဲ့ခ်ိန္မွာ ခ်က္ျပဳတ္ဖို႔တာ၀န္ခြဲေ၀ၾကျပီဆိုပါေတာ့ ။ ထံုးစံအတိုင္း မ်ိဴးက ၾကက္သားအရည္ေသာက္ဆမ္းမြန္ဟင္း ခ်က္ပါတယ္ ။ ဗစ္စတာကေတာ့ ငါးၾကင္းေၾကာ္ႏွပ္ရယ္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးငါးပိခ်က္ရယ္ တာ၀န္က်ပါတယ္။ သစ္သစ္ကေတာ့အျမဲခ်က္ေနက် ၀က္သားအခ်ိဳခ်က္ရယ္ ခရမ္းသီးရခိုင္ခ်က္စပ္စပ္ေလး ခ်က္ေပးဖို႔အလွည့္က်ပါတယ္။ ငါးဖယ္သုတ္အတြက္လည္း မ်ိဳးကသူလုပ္မယ္ဆိုလို႔ အသက္၃၀နားနီးမွ ဆိုင္ကငါးဖယ္ေတြဟာ ညက္ျပီးသားကို ေထာင္းစရာမလိုဘူးသိထားခဲ့သူ အျပံဳးမဟာ ငါးဖယ္သုတ္အတြက္ ငါးဖယ္မ်ားကိုခုလိုထုေထာင္းရေၾကာင္း ကံအားေလ်ာ္စြာဒီအလွဴမွာပါ၀င္ခဲ့လို႔ သိသြားခဲ့ရရွာပါတယ္ (အဆိုးထဲကအေကာင္းေပါ့ေလ...ဟိ) ။ ဘူးသီးဟင္းခါး ႏွင့္ အစိမ္းေၾကာ္အတြက္ တာ၀န္ေပးထားခဲ့တဲ့ ႏိုမို နဲ႔ ညည ကေတာ့ ၂၆ရက္ေန႔ထိ စကားျပန္မလာေသးပါဘူး ။ အလုပ္မွာstressမ်ားတာထက္ကို အလွဴေန႔မွာအဲဒီဟင္း၂မ်ိဴးအတြက္ ပိုျပီးstressfulျဖစ္ေနပါတယ္ ။ ဆီပုလင္းပဲေျပး၀ယ္မလိုလို ဘူးသီးအတြက္မေလးရွားကစိုက္ခင္းကိုပဲ ေျပးမလိုလို အစိမ္းေၾကာ္ထဲ အသားထည့္မလား အသဲထည့္မလား ေခါင္းပန္းလွန္မလိုလိုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္အလုပ္ရွဳတ္သြားတာကေတာ့ျဖင့္ စီေဘာက္မွာေအာင္ၾကဴၾကဴမွိဳပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္ ။ တာ၀န္က်သူေနာက္တေယာက္ညညကေတာ့ျဖင့္ အလွဴေန႔မနက္မွ ဆံပင္ဖားလားနဲ႔ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲေနာက္ဆံုးမွ၀င္လာလို႔ အမွ်ေ၀လိုက္ရပါေသးတယ္....ညညေရ အမွ် အမွ် အမွ်။ အခ်ိဳပြဲနဲ႔ဆန္၀ယ္ရန္တာ၀န္က်သူ မင္းသမီးေခ်ာ ဘူးဘူးကေတာ့ျဖင့္ ေစ်းမ်ား၀ယ္ကာပင္ပမ္းျပီးဖ်ားယူရပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ သူနဲ႔ဘ၀တေလွ်ာက္ကုသိုလ္အတူလုပ္မယ့္ ခ်စ္ခ်စ္ဒီမကိုသာ တြန္းလွည္းတစ္စီးနဲ႔ေစာေစာစီးစီးလႊတ္လိုက္ပါတယ္ (ျပန္လာရင္ ကုသိုလ္ေတြေသခ်ာယူခဲ့ေနာ္တဲ့)ဘူးဘူးတို႔မ်ားကံေကာင္းလိုက္တာ အလွဴေတာင္စက္ကတ္ေၾကးကိုလႊတ္လိုက္တယ္ ဟိုကျဖင့္ေၾကးစည္သံေတာင္ညီေအာင္မထုတတ္တဲ့သူ ျဖစ္ေနပါေရာလားေအ ။ ဒါေတာင္အလွဴမတိုင္ခင္က ဆရာေတာ္ကိုအန္ဂရီးဘတ္ကိတ္မုန္႔ကပ္ရင္ေကာင္းမလား လာတိုင္ပင္ေနလို႔ မနည္းေခ်ာ့ေမာ့လႊတ္လိုက္ရပါေသးတယ္ (သိုင္းက်ဴးပါ ဘူးဘူး လိုအပ္တာေတြအားလံုးအေသးစိတ္၀ယ္ေပးလို႔ပါ)။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဆရာေတာ္ကိုမင္းကြတ္သီးနဲ႔ဒူးရင္းသီးကပ္မယ့္ ပ်ိဳႏွမအီးယို(တရုတ္နာမည္)ျဖစ္ပါတယ္ ။ ၀ယ္ခါနီးဖုန္းဆက္ေမးလို႔ မ်ိဳးက ေတာ္ေတာ္ေလးနားခ်ေပးလိုက္ေတာ့မွ နဂါးေမာက္သီး စပ်စ္သီးနဲ႔ သစ္ေတာ္သီးကို အားမတန္မာန္ေလ်ာ့ျပီး၀ယ္လာခဲ့သူလို႔ပဲ ဆိုလိုက္ပါေတာ့မယ္။ တေယာက္တမ်ိဴးမရိုးရေအာင္ စာဖြဲ႔လို႔မဆံုးႏိုင္ပါဘူးေလ...။

ဒီႏွစ္အလွဴမွာ ျမန္မာ၀တ္စံုျဖင့္ပြဲတက္ျပီး ျပာယာခတ္ေနသူကေတာ့ ျပာတာအျပံဳးမပါပဲ ။ သူထမင္းခ်က္မယ္ သူေကာ္ဖီေဖ်ာ္မယ္နဲ႔ ေျမာင္းထဲပလံုဆိုျပီးျပဳတ္က်သူကလည္း အဲဒီအျပံဳးမပါပဲ ။ ေနာက္ေဖးေျပးလိုက္ ထမင္းမာသြားျပီဆိုတာလာေျပာလိုက္နဲ႔ အလွဴမွာပထမဆံုးလူရာ၀င္စြာအခိုင္းခံေနရေတာ့ သူအင္မတန္ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါတယ္ ။ အိမ္ေနာက္ေဖးမွာထည့္ဖို႔ပန္းကန္သြားေတာင္းခိုင္းေတာ့ မ်က္ႏွာငယ္စြာနဲ႔သူ႔ကိုပန္းကန္သူ႔အေမက မေပးလိုက္ေၾကာင္း ေအာ္လိုက္ေၾကာင္း လာေျပာတာလည္းသူပါပဲ ။ ဘုန္းၾကီးေတြကိုဆြမ္းကပ္မယ္မေျပာပဲ ထမင္းေကၽြးမယ္ဆိုတာၾကီးပဲေျပာတာလည္းသူပါပဲ ။ သူဗိုက္ဆာေနျပီဆိုေၾကာင္းကို ၃မိနစ္တၾကိမ္မေမ့မေလ်ာ့ေျပာတာလဲ သူပါပဲေလ ။ ဆရာေတာ္ေတြကိုဆြမ္းကပ္ျပီး ေမာပန္းစြာနဲ႔ဆရာေတာ္တရားေပးတဲ့ေနရာမွာ ထိုင္ေနလို႔ဆြဲေခၚရေသးတာကလည္း သူပါပဲေလ (ဟူးးးးးးးး ေမာထွာေနာ္)။

ဒီလိုနဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျပီးေျမာက္ခဲ့တဲ့အလွဴေလးကို ျဖစ္ပ်က္စံုလင္လြန္းလို႔ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ခ်ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ပါ၀င္ခဲ့သူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အခ်ိန္ေပးလာေရာက္ခဲ့သူကို ဧည့္သည္မ်ားကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာရင္း တတိယအၾကိမ္ေျမာက္အလွဴေလးမွာ အတူပါ၀င္သာဓုေခၚၾကပါဦးေနာ္ ။ အားလံုးပဲေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစလို႔ သစ္သစ္ကဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ။













အထူးဧည့္သည္ေတာ္ မွံဳနံသာ








အခ်ိဳပြဲတြက္ ျပင္ဆင္ထားပံု








ဆြမ္းမကပ္မီ ျပင္ဆင္ထားပံု

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Friday, March 30, 2012

တို႔ဆံုေတြ႔ဖို႔ရွိတယ္

ဒီရက္ပိုင္းမွာ ျပန္မယ္ျပန္မယ္ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလး အၾကိမ္ၾကိမ္နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္ ။ ခ်စ္ေသာသူဆီကေတာင္းထားျခင္းျဖစ္သလို စာသားတိုင္းမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြျပည့္ႏွက္ေနပါေသးတယ္ ။ သီခ်င္းနားေထာင္စဥ္မွာ ရင္ထဲလြမ္းသလိုလို ေဆြးသလိုလိုနဲ႔ သီခ်င္းအဆံုးမွာမတည္ျမဲျခင္းေတြ ပါ၀င္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္ ။ သီခ်င္းေလးဆံုးသြားတိုင္း ရင္ထဲမွာဟာဆင္းေနသလို ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ၾကာရင္ရူးႏိုင္ေလာက္ပါတယ္ ။ ခံစားခ်က္တိုင္းတြက္ ခ်စ္တဲ့သူကိုအစဥ္အျမဲ သတိရေနမိမွာပါ ။ ေက်းဇူးပါ ခ်စ္ရသူ း) ။










ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Tuesday, March 27, 2012

ရင္ခုန္ႏွစ္သစ္

အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ ...သစ္သစ္ စာမေရးတာသိပ္ကို ၾကာသြားခဲ့ပါတယ္ ။ ေရးဖို႔အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာေတြထဲက ေရးမယ္ျပင္ဆင္ထားျပီး တ၀က္တျပတ္နဲ႔အၾကမ္းထဲမွာပဲ ေသာင္တင္ေနတတ္ေတာ့ ပို႔စ္ေတြမတင္ျဖစ္သလို ျဖစ္ခဲ့တာပါ ။ ျပီးေတာ့ ၂၀၁၁အကုန္ ၂၀၁၂ အစေတြမွာ မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိဳးအေကြ႔ေတြ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ နဲ႔မယဥ္ပါးေသးလို႔ စာေရးဖို႔မုဘက္ကို ျပန္မသြင္းႏိုင္တာလဲပါတာေပါ့ ။ ပံုမွန္စာလာဖတ္တဲ့သူေတြကို အားနာမိတာနဲ႔ ဘေလာ့ေလးကို ခဏတာပိတ္ထားခဲ့မိပါတယ္ ။ လာလည္တဲ့သူမ်ား အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ့ရင္ ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔အတူ သစ္သစ္ကေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္ ။

ဒီလကုန္ရင္ျဖင့္ သစ္သစ္တစ္ေယာက္ အမိျမန္မာျပည္ကို ခဏတာျပန္ပါဦးမယ္ ။ ၅ႏွစ္တာေ၀းကြာခဲ့ေသာ ျမန္မာ့ႏွစ္ကူးအတာသၾကၤန္ပြဲေတာ္ကို ဆင္ႏြဲရင္းဘ၀ရဲ႔အေမာေတြ ေျပေပ်ာက္ေစဖို႔ မိဘရင္ခြင္္မွာခဏတာ ျပန္လည္ေမွးစက္ခို၀င္လိုက္ပါဦးမယ္ ။ သၾကၤန္ေရနဲ႔မထိေတြ႔ခဲ့လို႔မ်ား အျမဲေနမေကာင္းျဖစ္ေနသလားလို႔ေတာင္ သံသယျဖစ္မိပါတယ္.. (အေၾကာင္းရွာေနတာ..အဟိ) ။ သၾကၤန္ကာလဟာ ေမြးရပ္ေျမမွာေနထိုင္စဥ္ကေတာင္ ႏွစ္စဥ္ရင္ခုန္သံေတြျမန္ဆန္ေနခဲ့တာ ခုလိုေရျခားေျမျခားေရာက္ခ်ိန္ သၾကၤန္က်ေနျပီလို႔ အသံၾကားလိုက္ရင္ လြမ္းေမာတသခံစားခ်က္နဲ႔ ငိုခ်င္သလိုလုိ ၀မ္းနည္းလာသလိုလုိ နာမည္ေပးရခက္တဲ့ သံစဥ္တခ်ိဳ႔ခိုေအာင္းလာတတ္ပါတယ္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာ့ရိုးရာႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္မွာ ၅ႏွစ္ေျမာက္ျပန္လည္ဆင္ႏြဲခြင့္ရေတာ့မယ့္ သစ္သစ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ရင္ခုန္သံေတြျမန္ေနမယ္ဆိုတာ ေဗဒင္ေမးစရာကိုမလိုေတာ့ပါဘူး ။ တခ်ိဳ႔မ်ားေျပာသလို ဒီသက္ရြယ္နဲ႔ေရမပက္ခ်င္ေတာ့ပါဘူးတို႔ သၾကၤန္မွာဘာလုပ္ရမွန္းကိုမသိလို႔ အိမ္ထဲပဲေအာင္းတယ္ဆိုတဲ့သူေတြနဲ႔ သစ္သစ္ကေတာ့တျခားစီပါ. သၾကၤန္ရယ္လို႔အသံၾကားလိုက္ရင္ျဖင့္ကို ေရာက္ေနတဲ့ဇရာကိုေမ့ျပီး စိတ္လတ္အစဥ္ႏုပ်ိဴလန္းဆန္းလာပါတယ္ ။ သစ္သစ္အတြက္ကေတာ့ သၾကၤန္ဟာေသသည့္တိုင္ရင္ခုန္ေနဦးမယ့္ ျမန္မာ့ပြဲေတာ္တခုျဖစ္ေနဦးမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

သၾကၤန္မတိုင္ခင္ မိဘေဆြမ်ိဳးစံုလင္စြာျဖင့္ အလွဴေလးတခုလုပ္ဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္ ။ ဒီ့အတြက္လဲ ၀မ္းသာေက်နပ္မိပါတယ္ ။ တခ်ိန္က ဟိုေနရာလွဴခ်င္ဒီေနရာလွဴခ်င္တဲ့သစ္သစ္ ခုဆိုရင္ျဖင့္ စိတ္ရွိတုိင္းကိုယ့္ေခၽြးနဲစာေလးနဲ႔ လွဴဒါန္းခြင့္ရလာလို႔ ပိုျပီးပီတိျဖစ္မိပါတယ္ ။ အလွဴျပဳရျခင္းေနာက္ရည္ရြယ္ခ်က္တခုကေတာ့ျဖင့္ ေရေျမတခုတည္းမွာ အေျခခ်ေနျခင္းမတူတဲ့ သစ္သစ္ရဲ႔ေမာင္ႏွမေတြ မိသားစု၀င္ေတြ မိဘနဲ႔ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုျပီး အမွတ္ရေစခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္းပါခဲ့ပါတယ္ ။ အသက္အရြယ္ၾကီးေနျပီျဖစ္တဲ့ သစ္သစ္မိဘေတြ သူတို႔သားသမီးအစံုအလင္ အိမ္ကိုျပန္လာၾကမွာဆိုေတာ့ သူတို႔လည္းသစ္သစ္နည္းတူ စိတ္လွဳပ္ရွားေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကပါတယ္ ။ ေျမးတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႔အၾကိဳက္ သားသမီးတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႔အၾကိဳက္ ေတြကိုၾကိဳတင္စီစဥ္ရင္း ျပန္လာမယ့္ေန႔ကိုေမွ်ာ္ေနၾကပါတယ္ ။ ျပန္လာတဲ့ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ သစ္သစ္ကေနာက္ဆံုးျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ သစ္သစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြအကုန္ လာၾကိဳၾကမယ္ဆိုလို႔ ၅ႏွစ္အတြင္း ေျခာက္ၾကိမ္ေျမာက္ရန္ကုန္ျပန္ျခင္းမွာ အမွတ္ရစရာတခုလည္း ျဖစ္လာေတာ့မွာပါ။

ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း၀မ္းေရးအတြက္ လွဳပ္ရွားရင္းဘ၀တိုးတက္မွဴရွာေဖြေနစဥ္မွာ ကိုယ့္ဘ၀ေရွ႔ေရးတြက္ ခ်စ္ေသာေမာင္ႏွမ မိဘမ်ားကိုခြဲခြာေနရတဲ့ အက်ည္းတန္ခံစားခ်က္က လူကိုအလဲလဲအျပိဳျပိဳျဖစ္ေအာင္ ႏွိပ္စက္ေလ့ရွိပါတယ္ ။ တခါတရံမ်ား မိဘမ်ားေနမေကာင္းတဲ့အသံၾကားတဲ့ခါ ရင္ခြင္တခုလံုးဆုပ္ေျခထားသလို ခံစားရျပီး မေက်နပ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေခါင္းကိုေမာ့ကာ က်ဆင္းလာတဲ့မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ပစ္ရတာကလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ပါပဲ ။ ေ၀းကြာတဲ့ခံစားခ်က္က အေ၀းမွာေရာက္ေလေလ ပိုျပီးသိသာထင္ရွားလာေလလို႔ ေျပာမယ္ဆိုလည္း မွားမယ္လို႔ သစ္သစ္ကေတာ့မထင္ပါဘူး ။ ငါကပဲသတိရေနရတာ သူကေတာ့သတိမရဘူးလို႔လဲ မထင္ပါဘူး ။ ေမတၱာရဲ႔သေဘာတရားကိုက အျပန္အလွန္စီးဆင္းေနတဲ့သေဘာလို႔ သစ္သစ္ကယံုၾကည္ပါတယ္ ။ ကိုယ္သတိရေနရင္ သူလည္းပဲသတိရေနမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေပါက္လက္ခံထားပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ သစ္သစ္တို႔ကိုေမြးထားတဲ့ မိဘေတြ သားသမီးတိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းအတြက္သာ ေရျခားေျမျခားကိုသြားခြင့္ေပးထားေပမယ့္ သူတို႔ရင္ထဲမွာေတာ့ ေန႔စဥ္တမ္းတျပန္လာေစခ်င္မွာ အမွန္ပါပဲ ။ က်န္းမာေရးမေကာင္းခ်ိန္မွာ ဘာမွမလုပ္ေပးႏိုင္ရင္ေတာင္မွ သားသမီးေတြေဘးမွာ၀ိုင္းေနတယ္ဆို သူတို႔ေရာဂါအေတာ္အတန္ သက္သာေစမွာပါပဲေလ ။ ဒါေၾကာင့္ သစ္သစ္မိဘေတြ ေနမေကာင္းဘူးဆိုရင္ သစ္သစ္မွာထိုင္ရမလိုလို ထရမလိုလိုနဲ႔ ပူေလာင္ေနတတ္ပါတယ္ ။ ငါဒီကိုထြက္လာခဲ့တာ မွားျပီလား မိဘအေပၚတာ၀န္လစ္ဟင္းေနမိျပီလား စဥ္းစားမိတာလဲအခါခါပါ ။ တႏွစ္ကိုအနဲဆံုး၁ၾကိမ္ေလာက္ကေတာ့ ေရာက္ေအာင္ျပန္ေလ့ရွိပါတယ္ ။

ဒီတခါျပန္တာကေတာ့ ေမာင္ႏွမမ်ားစံုလင္မယ့္အျပင္ ရိုးရွင္းတဲ့အလွဴေလးတခုလည္းလုပ္ခြင့္ရမယ္ဆိုေတာ့ သစ္သစ္ေပ်ာ္ေနမယ္ဆိုတာ ေမးစရာေတာင္လိုမယ္မထင္ပါဘူး ။ ျပန္ရမယ့္ရက္ေတြနီးလာေလ ရင္ခုန္သံေတြျမန္လာေလပဲေပါ့ ။ ရန္ကုန္ကျပန္လာရင္ျဖင့္ သစ္သစ္မွာလုပ္စရာေတြအမ်ားၾကီးျဖစ္ေနပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းတလတပုဒ္ေလာက္ေတာ့ေရးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ့မယ္ ။ ဘေလာ့သက္တမ္းကလည္း ၃ႏွစ္ထဲ၀င္လာျပီဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ေလးကို အသစ္ေလးေတြျပဳျပင္မြမ္းမံရင္း အေတြးအေခၚအသစ္ေလးေတြနဲ႔ ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာပါျပီ ။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ အတာႏွစ္ကူးေလးျဖစ္ပါေစလို႔ သစ္သစ္ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Tuesday, December 13, 2011

ဇြဲကပင္ေတာင္နဲ႔အမွတ္တရ

ဒီဇင္ဘာတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႔ေနာက္ဆံုးလ ေအးျမတဲ့လ ေျခခင္းလက္ခင္းသာယာျပီး စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းတဲ့လ ေခၽြးမထြက္တဲ့လ ေပ်ာ္စရာမ်ားတဲ့လ ေနာက္ထပ္ခုႏွစ္တစ္ခုကို ၾကိဳဆိုတဲ့လ လူအမ်ိဳးမ်ိဴးရဲ႔စိတ္ႏွလံုးကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္လြန္းတဲ့လ တစ္လျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီလိုလေလးမွာ သစ္သစ္စိတ္ကူးေတြကလည္း ေအးခ်မ္းေနတတ္ပါတယ္ ။ ေနာက္ႏွစ္တြက္ဘာလုပ္မယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးေတြတေပြ႔တပိုက္နဲ႔ေပါ့ ။ အမ်ားခန္႔မွန္းထားတဲ့ ၂၀၁၂ကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခံစားရဦးမယ္ဆိုျပီး ရင္ခုန္မိပါတယ္ ။

ဒီလိုလွပတဲ့လေလးမွာ ငယ္စဥ္ကျဖတ္သန္းခဲ့ပံုတစ္ခ်ိဳ႔ကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။ သစ္သစ္တို႔အိမ္မွာက ေမေမကခရစ္ယာန္ဆိုေတာ့ ဒီလေလးေရာက္ျပီဆို အလွဴအတန္းလုပ္ေလ့ရွိတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ဒါဆိုသစ္သစ္တို႔ေမာင္ႏွမတစ္ေတြ ေမေမရဲ႔ဇာတိေျမကို ျပန္ေနၾကဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး ။ ဇြဲကပင္ေျမလို႔ေခၚတြင္တဲ့ ကရင္ျပည္နယ္ဟာ သစ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ မစိမ္းသက္သလို တစ္ေယာက္တည္းလဲ နယ္ေျမမေအးခ်မ္းစဥ္ကပင္ သြားေလ့ရွိပါတယ္ ။ သံလြင္ျမစ္ကူးတံတားၾကီးမရွိတုန္းကဆို ဇာက္ေတြနဲ႔ေန႔ညအိပ္ေစာင့္ျပီး ျမိဳင္ကေလးကေန ခက္ခက္ခဲခဲသြားရစဥ္တုန္းကေတာင္ ၂လတစ္ေခါက္ေလာက္သြားျဖစ္ခဲ့တဲ့ျမိဳ႔လို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္ ။ အရင္ကဆို သစ္တို႔မိသားစုက အမွတ္ေလးရပ္ကြက္မွာေနခဲ့ၾကေပမယ့္ ခုဆိုအမွတ္၂ရပ္ကြက္ကို ေျပာင္းလာခဲ့တာ သစ္တူမေလးတစ္သက္ပဲ ၾကာခဲ့ပါျပီ ။

သစ္ဒီေန႔ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဘားအံျမိဳ႔ ျပည္ေထာင္စုအပိုင္း အမွတ္၄ရပ္ကြက္မွာ ေနခဲ့စဥ္တုန္းက တခုေသာဒီဇင္ဘာလအေၾကာင္းပါ ။ ဘားအံေရာက္ျပီဆိုတာနဲ႔ ညေနဘက္ေရႊယဥ္ေမွ်ာ္ဘုရားထိပ္ကေန သံလြင္ျမစ္ထဲၾကည့္ရတဲ့အရသာက ဘာနဲ႔မွမလဲႏိုင္ပါဘူး ။ အျမဲတမ္းလည္းသြားသလို ဘယ္ေတာ့မွလည္းမရိုးခဲ့ပါဘူး ။ ဘားအံျမိဳ႔မေစ်းက သစ္သစ္ထိုင္းပစၥည္းေတြေမႊေနက်ေနရာျဖစ္သလို နာရီစင္ဘက္ဆိုတာလည္း မနက္တိုင္းလမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္တဲ့ေနရာေတြပါပဲ ။ ကရင္ျပည္နယ္အေၾကာင္းေျပာရင္ျဖင့္ ကန္သာယာကလည္းမပါမျဖစ္တစ္ခုပါပဲ ။ ကန္သာယာကတံတားေလးမွာ ဇြဲကပင္ေတာင္ေနာက္ခံနဲ႔ ရိုက္ရတဲ့ဓါတ္ပံုဟာဆိုရင္ျဖင့္ တကယ္ကိုဆြဲေဆာင္တဲ့ရွဴခင္းေလးပါပဲ ။ ဒီေတာ့ ကရင္ျပည္နယ္ရဲ႔အထင္ကရ ဇြဲကပင္ေတာင္ရဲ႔အေၾကာင္းကေတာ့ မေျပာမျဖစ္ဆိုသလို ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ သစ္သစ္ဒီပို႔စ္ေလးမွာ ဇြဲကပင္ေတာင္အေၾကာင္းကို ေျပာျပသြားမွာျဖစ္ပါတယ္ ။

ဇြဲကပင္ေတာင္က ဘားအံျမိဳ႔ေပၚကေန ေတာင္ေျခကိုဆိုင္ကယ္ေတြ ကားေတြနဲ႔တစ္ဆင့္သြားရပါတယ္ ။ ပြဲေတာ္ရက္မဟုတ္တဲ့အခ်ိန္ဆုိ နယ္ေျမအေျခအေနအရ သိပ္ျပီးလံုျခံဳမွဴမရွိတဲ့ေနရာလို႔လဲ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဇြဲကပင္ေတာင္ရဲ႔ပြဲေတာ္ရက္ေတြမွာေတာ့ ေတာင္ေျခမွာဘုရားေစ်းတန္းလိုလုပ္ျပီး ကရင္ရိုးရာလက္ေ၀ွ႔ပြဲ ကရင္အစားအစာ ကရင္၀တ္စံုလွလွေလးေတြနဲ႔ ပြဲေစ်းဟာတကယ္ကိုစည္ကားပါတယ္ ။ ကရင္မုန္႔ဟင္းခါးကလည္း နာမည္ၾကီးရိုးရာအစားအေသာက္တစ္ခုပါပဲ ။ ဇြဲကပင္ေတာင္တက္ခ်င္တဲ့သစ္သစ္ အေမကိုတအားပူဆာပါေတာ့တယ္ ။ အေမက သူအပ်ိဴဘ၀ကတက္ဖူးေၾကာင္း လမ္းၾကမ္းေၾကာင္း အႏၱရာယ္မ်ားေၾကာင္း နင္နဲ႔ျဖစ္မွာမဟုတ္ေၾကာင္းအတန္တန္တားပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ လူကအရမ္းကိုသြားခ်င္ပါတယ္ ။ လမ္းထိပ္မွာေနတဲ့ အရင္ကလက္ေ၀ွ႔ထိုးတာနာမည္ၾကီးတဲ့ ကိုေရႊဓူ၀ံညီေတြကို သြားျပီးအပူကပ္ပါတယ္ ။ အေဖာ္လိုက္ေပးဖို႔ရယ္ အေမ့ကိုကူေျပာေပးဖို႔ရယ္ေပါ့ ။ အမိုး သူတို႔မတက္ႏိုင္ရင္ က်ေနာ္တို႔ထမ္းေခၚခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ ကတိစကားအရ သစ္သစ္တို႔ညီအမ၂ေယာက္ ဇြဲကပင္ေတာင္တက္ဖို႔ပါမစ္ ရသြားခဲ့ပါတယ္ ။

ညေနကတည္းက ရင္ခုန္စိတ္လွဳပ္ရွားခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီေတာင္ကိုတက္ဖို႔ လမ္း၂လမ္းရွိပါတယ္ ။ ခေလာင္းဒိုဘက္ကတက္ရင္ လမ္းကေျပျပစ္ေပမယ့္ အေတာ္ေလးေ၀းပါတယ္ ။ ေနာက္တစ္ဖက္ကတက္ရင္ လမ္းကအရမ္းမတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္တက္ရမယ့္အခ်ိန္က တိုေတာင္းပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ကေလးပီပီဟန္ခ်ီခ်ီပဲ မတ္ေစာက္တဲ့လမ္းကိုေရြးပါတယ္ ။ စုစုေပါင္းေယာက္်ားေလး၃ေယာက္ သစ္သစ္တို႔ညီအမ အပါအ၀င္ မိန္းကေလး၅ေယာက္ပါ ။ ေတာင္ေျခကိုဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔သြားျပီး စတက္ဖို႔ဖေယာင္းတိုင္ေတြ မီးျခစ္ေတြ၀ယ္ပါတယ္ ။ ည၉နာရီခြဲတိတိမွာစတက္ဖို႔ အားလံုးကညွိထားၾကပါတယ္ ။ ညဘက္တက္ရတဲ့အေၾကာင္းက ေအးေနေတာ့သိပ္မပင္ပမ္းေအာင္ရယ္ ေဘးကေခ်ာက္ေတြကိုမျမင္ေတာ့ ဒူးတုန္တာေတြမရွိေအာင္ရယ္ဆိုျပီး ညဘက္ကိုေရြးခ်ယ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ။

စတက္ပါျပီ လမ္းဆိုတာလံုး၀လံုး၀ မရွိပါဘူး ။ က်ိဴက္ထီးရိုးလိုထင္ထားတဲ့ သစ္သစ္အဲဒီမွာပဲ ျပသနာစတက္ပါတယ္ ။ ပါလာတဲ့အစ္ကိုေတြကလႊားခနဲ လႊားခနဲတက္ျပီး သစ္သစ္တို႔မိန္းကေလးေတြကို ဆြဲတင္ပါတယ္ ။ ေဘးကအပင္ေတြကို ဆြဲျပီးအားျပဳတက္ရပါတယ္ ။ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့လမ္းလို႔မွတ္ရတဲ့ေနရာေလးေတြရွိျခင္းဟာ ေန႔စဥ္အနီးအနားတပ္က စစ္သားေတြဇြဲကပင္ေတာင္ကို တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ ထရိန္နင္လုပ္ရပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ လမ္းရယ္လို႔မွန္းျပီးတက္ခဲ့ရတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ ၉နာရီခြဲကတက္လိုက္တာ ည၁၂နာရီမွာ ေတာင္ရဲ႔တစ္၀က္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုေရာက္ပါတယ္ ။ အဲဒီတစ္ေနရာပဲ အနားယူဖို႔ေနရာရွိသလို ေသာက္စရာေရကေတာ့မရွိေပမယ့္ ေရကန္ၾကီးတစ္ခုမွာ ပုန္းေတြတင္ထားျပီး လူေတြကေတာက္ေလွ်ာက္တက္လာရေတာ့ ပင္ပမ္းျပီးေခါင္းကေနေရေလာင္းခ်တာ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ ။ သစ္သစ္ကေတာ့ အေမာေဖာက္ေနသလိုေတာင္ခံစားရျပီး အသက္ကိုပါးစပ္ကေနရွဴေနရေတာ့ သစ္သစ္အမက ေရေလာင္းခြင့္မေပးခဲ့ပါဘူး ။ လမ္းခရီးေတာက္ေလွ်ာက္ အတက္ၾကီးပဲဆိုေတာ့ လူကအသက္ေတာင္ဘယ္ကထြက္မလဲမသိေလာက္ေအာင္ကို ပင္ပမ္းလြန္းပါတယ္ ။ သစ္သစ္အမရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ဒီကေနပဲ လွည့္ျပန္ေတာ့မယ္ ဆက္မတက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး အငယ္မျပန္မယ္ဆိုေတာ့ သစ္သစ္ကေနာက္တၾကိမ္ဒီေတာင္ကိုတက္ဖို႔ ထပ္မပင္ပမ္းခ်င္ေတာ့တာနဲ႔ ဆက္တက္မယ့္အစ္ကို၂ေယာက္နဲ႔လိုက္မယ္ဆိုျပီး ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္ ။

ဆက္တက္ပါျပီ ေလေတြကလည္း တအားတိုက္သလို လူအားလံုးကအတက္ၾကီးပဲဆိုေတာ့ တကိုယ္လံုးေအးစိမ့္ျပီး ၾကပ္ညွပ္ေနပါေတာ့တယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အစ္ကို၂ေယာက္နဲ႔ သစ္သစ္လူကြဲသြားပါျပီ ။ လူအုပ္ၾကီးကတအားမ်ားျပီး လမ္းေလး၂ဘက္မွာ မျမင္ရတဲ့ေဂ်ာက္ကမ္းပါးေတြ နဲ႔ လူအုပ္ၾကီးရဲ႔၀ိတ္နဲ႔ လူတန္းၾကီးက ေဟးးးးးးဆိုျပီး ဘယ္ယိမ္းလိုက္ ညာယိမ္းလိုက္နဲ႔တကယ္ကို သဲထိပ္ရင္ဖိုပါပဲ ။ ေလေတြကတိုက္ေတာ့ ကိုင္လာတဲ့ဖေယာင္းတိုင္ေတြလည္း အကုန္မီးေတြျငိမ္းျပီး သစ္သစ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ဘယ္ၾကားညွပ္ေနမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး ။ လူကလည္းေခၽြးေတြစီးက်ျပီး အေရွ႔ကအက်ီမပါတဲ့ေက်ာေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ကရင္လူၾကီးပုခံုးကို ဘယ္သူမွန္းမသိပဲ အေသဆြဲထားပါတယ္ ။ ေနာက္မွာလည္းကရင္အမၾကီးေတြအဖြဲ႔ကလည္း တိုးလို႔ေပါ့ ။ ဒီလိုနဲ႔မနက္၂နာရီမွာ ေတာင္ထိပ္ကဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ေအာင္ျမင္စြာေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ေတာင္ၾကီးဖ၀ါးေအာက္ေရာက္သလို အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္ ။ အရမ္းေလတိုက္ေတာ့ ရင္ထဲမွာကတုန္ကယင္နဲ႔ ေတာင္ေစာင္းကေန ေအာက္ဖက္ကားလမ္းကိုၾကည့္တာ ကားမီးထိုးထားတဲ့အတန္းေလးကိုမွန္းၾကည့္ျပီး ေဆာ့စရာကားေတြသြားေနသလိုကို ေသးလြန္းလွပါတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သစ္သစ္ေပ်ာက္လို႔ အစ္ကို၂ေယာက္က ေလာ္စပီကာနဲ႔ရန္ကုန္က ညီမငယ္ဆိုျပီး နာမည္လည္းမသိပဲေအာ္ေနတာၾကားလို႔ ေၾကာ္ျငာေနတဲ့ဇရပ္ကိုေျပးၾကည့္ေတာ့မွ အစ္ကိုေတြနဲ႔ျပန္ေတြ႔ပါတယ္ ။

နာရီ၀က္ေလာက္နားျပီး ျပန္ဆင္းၾကပါတယ္ ။ အဆင္းကိုလြယ္ကူမယ္ထင္ခဲ့တဲ့သစ္သစ္ အထင္နဲ႔အျမင္တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲပါတယ္ ။ လမ္းမရွိပဲ မွန္းဆင္းရေတာ့ ေျခေထာက္ေတြတုန္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေလးဆင္းရခက္ပါတယ္ ။ လမ္းဆိုျပီးဆင္းလိုက္တာ ေဂ်ာက္ျဖစ္ေနျပီးေခ်ာ္က်တာေတြလည္း ရွိနဲ့မနက္၆နာရီတိတိမွာ ေတာင္ေျခကိုေခ်ာေမာစြာျပန္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ အမလည္းသစ္သစ္ကိုေတြ႔မွပဲ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ျပီး နင္မပါရင္ငါအိမ္မျပန္ရဲဘူးဆုိျပီး သစ္သစ္ကိုေျပးဖက္ပါတယ္ ။ သစ္သစ္အတြက္ကေတာ့ ေမ့မရတဲ့ေတာင္တက္ခရီးစဥ္ေလး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဇြဲကပင္ေတာင္ဟာ ေတာ္ရံုဇြဲမရွိတဲ့သူေတြ မေရာက္ႏိုင္တဲ့ေနရာလို႔ ကရင္ျပည္ကသူေတြကေတာ့ ေျပာေလ့ရွိၾကပါတယ္ ။ တက္တုန္းကေရာက္ခ်င္ေဇာနဲ႔တက္ခဲ့ေပမယ့္ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ခ်ိန္မွာ စိတ္ကိုေလ်ာ့လိုက္ေတာ့ တကိုယ္လံုးကိုက္ခဲလာျပီး ၂ရက္ေလာက္ေဆးကုယူရခဲ့ရပါတယ္ ။

ေအးျမတဲ့ဒီဇင္ဘာလမွာ သစ္သစ္ကိုယ္တိုင္ စိတ္လွဴပ္ရွားေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ ဒီေတာင္တက္ခရီးစဥ္ေလးကို အမွတ္တရပို႔စ္တစ္ပုဒ္အျဖစ္ ဖန္တီးလိုက္ပါတယ္ ။ အားလံုးပဲေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ေနာက္ႏွစ္ကိုၾကိဳဆိုၾကရေအာင္ေနာ္ ။

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Monday, November 7, 2011

ကိုယ့္ရင္ထဲက ေမာ္လဒိုက္

မေမးပါနဲ႔ေတာ့ အရူးထတယ္ပဲဆိုဆို စိတ္ကူးယဥ္တယ္ပဲျမင္ျမင္ ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ အခ်ိန္တိုင္းလိုလိုလႊမ္းမိုးေနတာကေတာ့ ေနရာေလးတစ္ခုျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္ ။ ကိုယ့္အိပ္မက္ထဲထိေတာင္ ၀င္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ဒီေနရာေလးကိုသိပ္ေရာက္ဖူးခ်င္ခဲ့တယ္ ။ ဒါဟာဘယ္ႏိုင္ငံ ဘယ္ေနရာဆိုတာ ကိုယ္တကယ္မသိခဲ့ပါဘူး ။ ဒီတံတားေလးေပၚမွာ ကိုယ္ရပ္ေနခဲ့သလို ဒီေသာင္ျပင္ေပၚမွာလမ္းေလွ်ာက္ေနခဲ့မိတယ္လို႔ ၃ၾကိမ္တိတိမက္ျပီးခ်ိန္မွာ အိပ္မက္ထဲကျမင္ကြင္းေလးကို အင္တာနက္ကေန မရရေအာင္လိုက္ရွာခဲ့မိရာက စခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့ေလ ။

ဟုတ္ပါတယ္ ေမာ္လဒိုက္ဆိုတဲ့ကြၽန္းႏိုင္ငံေသးေသးေလးပါ ။ ပင္လယ္ေရျပာျပာေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့အိမ္ေလးေတြက သစ္သစ္ကိုသိပ္ျပီးဆြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္တစ္ခုမွာ အဲ့ႏိုင္ငံမွာရိုက္တဲ့ရုပ္ရွင္တစ္ကားကိုၾကည့္ျပီးခ်ိန္ကစျပီး ဒီျမင္ကြင္းေတြစြဲက်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ အခ်ိန္ေတြတိုက္စားလို႔ ၾကာျမင့္ခဲ့ေပမယ့္ စိတ္ကူးထဲကေပ်ာက္ပ်က္မသြားခဲ့ပါဘူး ။ ဒီႏိုင္ငံတဲ့ပက္သက္တဲ့သတင္းတစ္ခ်ိဳ႔ကိုဖတ္မိေပမယ့္ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာေလးရွိတဲ့ႏိုင္ငံဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး ။ ဘာလူမ်ိဴးေတြေနထိုင္လို႔ ဘယ္ႏိုင္ငံနဲ႔နီးတယ္ဆိုတာေတာင္ သစ္သစ္မသိခဲ့ပါဘူး အဲ့ေလာက္ထိကိုည့ံခဲ့တဲ့သစ္သစ္လို႔ပဲ ဆိုပါေတာ့ ။ ဒါေပမယ့္ခုခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံရဲ႔အေၾကာင္းတစ္ခ်ိဳ႔တစ္၀က္နဲ႔ စကၤာပူကေနသြားရင္ ဘယ္ေနရာေလးမွာရွိတယ္ဆိုတာကအစ ေျမပံုထဲကေနေလ့လာႏိုင္ခဲ့ပါျပီ ။ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာေလးေပးတယ္ဆိုရယ္ သီရိလကၤာအနားမွာဆိုတာရယ္ကလြဲလို႔ က်န္တာေတြကေတာ့ေလ့လာေနဆဲပါ ။

တစ္ေန႔ေတာ့ ဒီေနရာေလးကိုေရာက္ေအာင္သြားဖို႔ ၾကိဳးစားရပါဦးမယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ့ တိုးပက္ေက့ခ်္ေတြရွိတယ္ ေျပာၾကပါတယ္ ။ အေသအခ်ာထပ္္မံစံုစမ္းရင္း အိပ္မက္ထဲကေနရာေလးကို ေရာက္ေအာင္အၾကံထုတ္ရပါဦးမယ္ ..ဟိ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္မေ၀းေတာ့တဲ့တစ္ေန႔မွာ အေတြးအေခၚစိတ္ကူးသစ္ေတြနဲ႔ ထိုေနရာေလးဆီသို႔ လာမယ္ဆိုေၾကာင္း ပို႔စ္ေလးခ်ေရးျပီး စိတ္ကူးယဥ္လိုက္မိပါတယ္ ။ (အရမ္းျပင္းျပေနတဲ့စိတ္ေၾကာင့္ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ေတာင္ ခ်ေရးျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္ ။ တကယ္လို႔စာဖတ္သူမ်ားထဲမွ ဒီႏိုင္ငံအေၾကာင္းသိတဲ့သူမ်ားပါခဲ့ရင္ ဒီႏိုင္ငံေလးအေၾကာင္း သစ္သစ္ကိုမွ်ေ၀ပါဦးေနာ္ ) ။

အဲ့လိုေရၾကည္ၾကည္ေလးနဲ႔အိမ္ေလးေတြကိုခ်စ္တယ္


ဒီလိုေသာင္ျပင္နဲ႔တံတားက ကိုယ့္စိတ္ကိုလွဳပ္ရွားေစခဲ့တယ္


ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...

Saturday, November 5, 2011

လြမ္းေမာဖြယ္ဖူးခက္

ဒုတိယေျမာက္ ကြၽန္းသြားလည္မယ့္ေန႔ အေစာၾကီးႏိုးၾကပါတယ္ ။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ ကြၽန္းပက္ေက့ခ်္၀ယ္ထားတဲ့ဆီက မနက္ ၇နာရီခြဲဟိုတယ္မွာလာေခၚမယ္လို႔ ေျပာထားလို႔၇နာရီမခြဲခင္ အားလံုးရယ္ဒီျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားရတယ္ဆိုပါေတာ့ ။ လူတိုင္းက ကြၽန္းကိုသေဘၤာၾကီးနဲ႔သြားမယ္ဆုိေတာ့ အျပတ္အသတ္ျပင္ဆင္ထားၾကပါတယ္ ။ ေရငုတ္ရန္ ေရကူး၀တ္စံုမ်ားလည္း ယူလို႔ေပါ့ေနာ္ ။ တစ္ေယာက္ကိုအထုတ္ေတြတစ္ထုတ္စီနဲ႔ ဦးထုပ္မ်က္မွန္စံုလိုေပါ့ ကင္မရာေတြကိုတညလံုးအားေတြသြင္းျပီး ရိုက္ပစ္လိုက္မယ္တအားေပါ့ေနာ္ ။

ကြၽန္းမသြားခင္မွာ ကြၽန္းခရီးစဥ္အမ်ိဴးမ်ိဴးကို ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္ ။ ဖီဖီကြၽန္းခရီးစဥ္ နဲ႔ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းကြၽန္းခရီးစဥ္ဆိုျပီး ႏွစ္ခုရွိပါတယ္ ။ စပိဘုတ္လိုအေသးေလးေတြနဲ႔သြားရင္ တစ္ေယာက္ကိုဘတ္၁၃၀၀ပါ သေဘၤာေလးကို ႏွစ္ထပ္စီးနဲ႔သြားရင္ တစ္ေယာက္ ဘတ္၈၀၀ သတ္မွတ္ထားပါတယ္ ။ ဖီဖီကြၽန္းကေတာ့ သူတို႔ကေနရာမ်ားစြာကိုေရာက္မယ္ ေန႔လည္စာဖီဖီကြၽန္းေပၚမွာစားမယ္ အျပန္သဲျဖဴကြၽန္း၀င္မယ္ သူတု႔ိခရီးစဥ္ပလန္ကလည္း အေတာ္ေကာင္းပါတယ္ ။ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းကြၽန္းကေတာ့ တခ်ိန္က နာမည္ၾကီး ေဒြး နဲ႔ ထက္ထက္မိုးဦးတို႔ မီကိုေကာ္ဖီမစ္ရိုက္ကြင္းတည္ခဲ့တဲ့ကြၽန္းေလးျဖစ္ပါတယ္ ။ ကြၽန္မတို႔လူငယ္ေတြကေတာ့ စပိဘုတ္နဲ႔သြားဖို႔ပိုျပီး အားသန္ခဲ့ၾကပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ရာသီဥတုေျခေနအရရယ္ စပိဘုတ္နဲ႔ဆို မူးေ၀ေအာ့အန္ျခင္းျဖစ္မွာစိုးတာရယ္ေၾကာင့္ ဘတ္၈၀၀တန္ဖီဖီကြၽန္းခရီးစဥ္ကိုပဲ ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူခဲ့ၾကပါတယ္ ။

ကဲ လာၾကိဳတဲ့ကားေလးနဲ႔ သေဘၤာၾကီးထြက္ခြာမယ့္ဆိပ္ကမ္းကို ခ်ီတက္ခဲ့ျပီဆိုပါေတာ့ ။ နာရီ၀က္ေလာက္သြားခဲ့ရပါတယ္ ဆိပ္ကမ္းေရာက္ေတာ့သူတို႔က ကိုယ့္အဖြဲ႔တံဆိပ္ေလးေတြ လာကပ္ေပးပါတယ္ ။ တက္ပါျပီ သေဘၤာေပၚကို ရိုက္ပါတယ္ ဓါတ္ပံု သူတို႔ကျပီးေတာ့မွ တစ္ပံုကို ဘတ္၁၀၀နဲ႔ျပန္ေရာင္းပါတယ္ ။ သေဘၤာေအာက္ထပ္မွာ အဲယားကြန္းခန္းေပမယ့္ အျပင္ကိုျမင္ရတာကမွန္ေလးျခားထားပါတယ္ ။ သေဘၤာအေပၚထပ္မွာ အမိုးနဲ႔ပလတ္စတစ္ခံုေတြနဲ႔ရွိပါတယ္ အေပၚဆံုးတစ္ထပ္ကေတာ့ လံုး၀အမိုးမပါတဲ့ ဟင္းလင္းျပင္ပါ ။ သစ္သစ္တို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္းအမိုးပါျပီး ပလတ္စတစ္ခံုေတြမွာထိုင္တဲ့အျပင္ ေရွ႔ကဆိုင္ကေန တစ္ခုျပီးတစ္ခု၀ယ္စားလို႔ရေအာင္ ဆိုင္နားမွာအပီအျပင္ေနရာယူထားပါတယ္ ။ ရာသီဥတုတကယ္ကို ၾကည္လင္ျပီး လတ္ဆတ္တဲ့ေလေတြတိုက္ခတ္လို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ ခရီးစဥ္ေလးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။

သေဘၤာနဲ႔သြားရတဲ့သူေတြရဲ႔ အားနည္းခ်က္ကေတာ့ သေဘၤာကအတြင္းပိုင္းေတြဆို ၀င္မေပးပဲ အေ၀းကျဖင့္သာ မိုက္ျဖင့္ရွင္းျပပါတယ္ ။ စပိဘုတ္နဲ႔သြားတဲ့သူေတြက်ေတာ့ အတြင္းပိုင္းေတြပါ ၀င္ေပးတယ္ေျပာပါတယ္ ။ ရွဳခင္းေတြကေတာ့ တကယ့္ကိုပင္လွလြန္းပါတယ္ ။ သဘာ၀အတိုင္းျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အလွအပေတြက ဘတ္၈၀၀ေပးရတာနဲ႔ တန္ေအာင္ပင္ ဆြဲေဆာင္မွဴဳေကာင္းလြန္းလွပါတယ္ ။ အေတာ္ေလးစီးပီးခ်ိန္မွာ သစ္သစ္တို႔ဦးတည္ခဲ့တဲ့ကြၽန္းေလးဆီသို႔ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ သူ႔ရဲ႔အစီအစဥ္အတိုင္း ေရငုတ္မယ့္ေနရာကို ေနာက္ထပ္သေဘာၤခ်ိန္းျပီးသြားခဲ့ရပါတယ္ ။ သစ္သစ္မွလြဲျပီး က်န္တဲ့သူအားလံုး ေရငုတ္ၾကပါတယ္ ။ ဒီေနရာမွာ သူမ်ားေတြဟာ ေရကူး၀တ္စံုကိုတခါတည္း၀တ္လာၾကျပီး တကယ္ေရငုတ္တဲ့ေနရာေရာက္ခ်ိန္မွာ အေပၚကထပ္၀တ္လာတာ ခြၽတ္လိုက္တာနဲ႔ကို ေရငုတ္ရန္အသင့္ျဖစ္သြားၾကပါတယ္ ။ ဒီလိုၾကိဳတင္အကြက္မျမင္တဲ့သူေတြကေတာ့ သေဘၤာအခန္းေတြမွာသြားလဲၾကပါတယ္ ။ အခ်ိန္အနည္းငယ္ကုန္တယ္ဆိုရပါလိမ့္မယ္ ။



ေရမကူးတတ္တဲ့သူေတြအတြက္ သေဘၤာေပၚကေကာင္ေလးေတြက ေဘာကြင္းေလးေတြမွာဆြဲျပီး နဲနဲလွမ္းလွမ္းကိုေခၚသြားေပးပါတယ္ ဒါေပမယ့္လူေတြကမ်ားေတာ့ ေဘာကြင္းေလးကိုယ့္စီေရာက္ဖို႔အေတာ္ေလးေတာ့ ေစာင့္ရပါတယ္ ။ သစ္သစ္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုအေပၚက ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ပင္အေတာ္ေလး အသဲယားပါတယ္ ။ သစ္သစ္မွေရမကူးတတ္တာေလ ... ဟိ ။ ဒီလိုနဲ႔ ၁နာရီေလာက္အခ်ိန္ေပးျပီး ေန႔လည္စာစားရန္ ဖီဖီကြၽန္းေလးဆီသို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ့ပါတယ္ ။

အရမ္းစားေကာင္းတဲ့ေန႔လည္စာပါ ၾကိဳက္သေလာက္စားကုန္ရင္ ထပ္ျဖည့္ပါတယ္ ။ ၄၅မိနစ္ေလာက္ ေမာေမာနဲ႔စားျပီး ေစ်းတန္းေလးကိုေလွ်ာက္ပတ္ရင္း သူတို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ သေဘၤာထြက္ခ်ိန္၂နာရီ အေရာက္ဆိပ္ကမ္းကို ျပန္ၾကရပါတယ္ ။ အေပၚထပ္ေတြမွာဘယ္လိုမွ ေနရာမရေတာ့တဲ့အျပင္ သစ္သစ္တို႔အဖြဲ႔ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီလူကြဲကုန္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ခဏပါပဲ သေဘၤာေဘးဘက္ေတြမွာထြက္ထိုင္ရင္း ပင္လယ္အလွအပေတြကို ခံစားရင္းဆိပ္ကမ္းသို႔ဘယ္လိုျပန္ေရာက္လာမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူးေလ ။ ဆိပ္ကမ္းကေန ဟိုတယ္ကိုစီစဥ္ေပးထားတဲ့ကားနဲ႔ျပန္လာခ်ိန္မွာ ဖူးခက္စံေတာ္ခ်ိန္ညေန၅နာရီသာလွ်င္ ရွိပါေသးတယ္ ။ ကဲ က်န္တဲ့အခ်ိန္ကမ္းေျခဆင္းဖို႔ကလည္းေ၀းေတာ့ ခဏနားျပီး ဟိုတယ္ေရကူးကန္မွာ ေရသြားကူးၾကမယ္ဆိုမွ သစ္သစ္ဘ၀မွာပထမဆံုး ေရကူးသင္ခဲ့ရတဲ့ ဒီဗားနားရဲ႔ေရႊအိုေရာင္ညေနခင္းေလး ျဖစ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္းမွာဓါတ္ပံုအျပတ္ရိုက္မယ္စီစဥ္ထားတဲ့သူေတြကေတာ့ မွန္းခ်က္နဲ႔ႏွမ္းထြက္မကိုက္ေအာင္ပင္ ပံုမရိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး ခရီးစဥ္ရဲ႔ေန႔တ၀က္ေက်ာ္လံုးဟာ သေဘၤာစီးခ်ိန္နဲ႔ကုန္ဆံုးသြားလု႔ိ ျဖစ္ပါတယ္ ။

ည၇နာရီေက်ာ္မွ ညစာထြက္စားၾကတာလည္း ရသတမ်ိဳးပါပဲ ဆိုင္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာမွာ ျမန္မာျပည္ကမြန္လူမ်ိဴးေတြ အလုပ္လုပ္တာေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ ။ စားေသာက္ျပီးလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း တြန္းလွည္းေလးနဲ႔ေရာင္းတဲ့ ၀က္ေခါက္နဲ႔ထမင္းကိုစပ္တူးေနေအာင္ သုတ္ထားတဲ့ထမင္းသုတ္မ်ိဳးရယ္ ၾကက္ဥပလာတာေၾကာ္မ်ိဳးရယ္ စားခ်င္တာစံုစီနဖာေတြ၀ယ္ရင္း ဟိုတယ္ကအခန္းမွာ အဖြဲ႔သားေတြစုျပီးစားေသာက္ၾကတာ ဒုတိယေျမာက္ေန႔ကို ဘယ္ခ်ိန္ကုန္ဆံုးသြားမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူးေလ ။

ကဲ လာျပီေနာက္ဆံုးေန႔ ဦးမင္းဒင္ကပို႔စရာေနရာေတြရွိတယ္ဆိုျပီး ပတ္ရွာဒီအဖြဲ႔က ကမ္းေျခဆင္းျပီး ေလထီးစီးမလား ဘနားနားဘုတ္စီးမလား ရွပ္ေျပးဘုတ္စီးမလားနဲ႔ ကိုယ္လုပ္ခ်င္ေသာအရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို စိတ္ထင္တိုင္းၾကဲလို႔ ေသာင္းက်န္းျပီးခ်ိန္မွာ ေန႔လည္၁၂နာရီေက်ာ္ေနပါျပီ ။ ဟိုတယ္ကေန ခ်က္ေအာက္လုပ္ရမယ့္အခ်ိန္ကတအားကပ္ေနသလို ေန႔လည္စာေတာင္မစားႏိုင္ေတာ့ပဲ လမ္းမွာျမင္တဲ့ ငါးခူကင္ေမႊးေမႊးေလးနဲ႔ ေကာက္ညွင္းက်ည္ေတာက္ကင္မ်ား ၀ယ္ျပီးအေျပးအလႊားဟိုတယ္ ျပန္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး ဟိုတယ္မွာခ်က္ေအာက္လုပ္ေနခ်ိန္မွာ လူေတြကပူလိုက္ေအးလိုက္နဲ႔ အကင္စားလိုက္ ေကာင္ညွင္းစားလိုက္ ခ်ာလပတ္ရမ္းေနပါေတာ့တယ္ ။

ဦးမင္းဒင္တို႔အိိမ္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေန႔လည္၁နာရီေက်ာ္ေနပါျပီ မဒမ္မင္းဒင္ခ်က္တဲ့ ၾကာဇံခ်က္ကို အသားကုန္စားျပီး အဆီရစ္လို႔မဆံုးခင္မွာ နင္တို႔ကိုလိုက္ပို႔စရာရွိေသးတယ္ဆိုျပီး ကားေပၚတက္ခိုင္းေနလို႔ ရတဲ့ညေနပိုင္းေလးကို တက္သုတ္ရိုက္ျပီး ဖူးခက္က ငါးျပတိုက္ရယ္ ၊ ေစ်း၀ယ္ျခမ္းဖို႔ေစ်းတန္းေလးရယ္ ၊ အစားအစာေပါင္းမ်ိဳးစံုေရာင္းတဲ့ညေနေစ်းရယ္ကို အလုအယက္အခ်ိန္လုျပီး ေျပးျပလိုက္ပါေသးတယ္ ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ ည၆နာရီေက်ာ္ေနပါျပီ ဦးမင္းဒင္တို႔အိမ္မွာပဲ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး အကင္ေတြ ေကာက္ညွင္းေတြ ငါးေပါင္းထုတ္ေတြ နဲ႔ ညစာကိုေျဖရွင္းလိုက္ၾကတာမ်ား မနက္၁နာရီစလံုးျပန္ေရာက္တဲ့ခ်ိန္ထိ ဗိုက္ထဲမွာတင္းေနပါေတာ့တယ္ ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီခရီးစဥ္ေလးမွာ အေတာ္ေလးေပ်ာ္ခဲ့သလို အခက္အခဲအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ စိတ္မညစ္နဲ႔ အဆင္ေျပေျပ သြားႏုိင္ခဲ့လို႔ သစ္သစ္တကယ္ပင္၀မ္းသာမိပါတယ္ ။ ဖူးခက္ျမိဳ႔ေရာက္ခ်ိန္္မွာ ကိုယ့္သားသမီးေတြလို အေသးစိတ္လိုက္ျပပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ ဦးမင္းဒင္တို႔မိသားစုကိုလည္း ေက်းဇူးအထူးပင္တင္ပါတယ္ ။ ၇ေယာက္လံုးရဲ႔ တေယာက္ကိုတေယာက္ ခြင့္လႊတ္နားလည္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ၃ညအိပ္၄ရက္ခရီးစဥ္ကို တက္တက္ၾကြၾကြလိုက္ပါခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ ေနာင္မွအခြင့္ရွိလို႔ထပ္သြားခြင့္ရခဲ့ရင္လည္း ဒီလိုပဲအတူတူ သြားခြင့္ရပါေစလို႔ဆုေတာင္းရင္း လြမ္းေမာဖြယ္ဖူးခက္ခရီးစဥ္ကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါရေစေတာ့ေနာ္ ။



အရမ္းေကာင္းတဲ့ ငါးေပါင္းထုတ္




ဘတ္ ၇၀တန္ ငါးခူကင္ (အရမ္းမိုက္စ္)




ဦးမင္းဒင္မေဟသီေမြးေန႔ ၾကာဇံခ်က္ (ရွလြတ္)




ေစ်းတန္းထဲက အကင္ဆိုင္




အ၀တ္အစားမ်ားတကယ္ကို ေပါပါတယ္




နာဂစ္တုန္းက ျမန္မာျပည္မ၀င္ရတဲ့ သေဘာၤႏွစ္စင္းရပ္ေစာင့္ခဲ့တဲ့ေနရာ




ဒီလိုေ၀းၾကီးေခၚသြားျပီးမွာ banana ေပၚကေန ပင္လယ္ထဲကိုေမွာက္ခ်တာဆိုပဲ




ေရငုတ္ေနတဲ့ သစ္သစ္သူငယ္ခ်င္းေတြ (ေတြ႔ေအာင္ရွာပါ)




ဘတ္ ၁၃၀၀ဆို အဲလိုစပိဘုတ္နဲ႔ပို႔ေပးပါတယ္




ပင္လယ္ထဲက လွတယ္ဆိုတဲ့ေနရာေလးေတြ

ဆက္ဖတ္ခ်င္ေသးရင္...