ဧျပီလက ရန္ကုန္ျပန္ျပီးေတာ့ စီစဥ္မရွိပဲ ျပီးခဲ့တဲ့လက ရန္ကုန္ကို၂ပတ္တာျပန္ေရာက္ ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္ ။ အေရးၾကီးကိစၥတခ်ိဳ႔လုပ္စရာ ရွိတာရယ္ အေၾကာင္းအရာတခ်ိဳ႔ရွင္းလင္းခ်င္တဲ့စိတ္ေတြရယ္ေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ထျပန္တယ္ေျပာလည္း မမွားပါဘူး ။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ က်န္းမာရႊင္လန္းေနတဲ့မိဘေတြကို ေတြ႔ခြင့္ရတာအျမတ္တစ္ခုပဲေပါ့ ။ ေနာက္မုိးေရထဲက ရန္ကုန္ရယ္ေပါ့ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ညေနပိုင္းမွာ မိုးေတြသဲၾကီးမဲၾကီးရြာတတ္လို႔ အျပင္သြားဖို႔ေတာင္ ခက္ခဲခဲ့ပါတယ္ ။
ျပန္မယ့္ရက္ကၾကားရက္ဆိုေတာ့ လိုက္ပို႔ေပးမယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြအခက္ၾကံဳရပါတယ္ ။ ရံုးခ်ိန္ကတဖက္နဲ႔မနက္၅နာရီေက်ာ္ေလာက္ၾကီး လိုက္ပို႔တာေတာင္ သူတို႔ေတြရံုးခ်ိန္ေနာက္က်လို႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ ။ ျပန္မယ္ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႔ကလည္း တစ္ေယာက္ေသာသူျမန္မာျပည္မွာမို႔ ၄လေတာင္မကြာေသးဘူး ျပန္တယ္လို႔စြပ္စြဲၾကပါေသးတယ္ (အထင္ခံရနည္းလား အဟိ)။ ပထမဆံုး MAI ကိုစီးပါတယ္ လြယ္ထားတဲ့လက္ကိုင္အိတ္ပါထည့္ခ်ိန္တယ္လို႔ သူမ်ားေျပာတာၾကားဖူးေပမယ့္ ကိုယ့္အလွည့္က်မွတကယ့္ကိုကိုယ္ေတြ႔ပါ ။ ပထမတစ္ၾကိမ္တန္းစီပါတယ္ ကီလိုပိုေနပါသည္တဲ့ ျပန္ေလ်ာ့ေပးပါတဲ့ ျပီးရင္ျပန္တန္းစီပါေပါ့ ။ ရပါေသးတယ္ ဒီအထိသီးခံႏိုင္ပါေသးတယ္ ေနာက္တၾကိမ္တန္းစီျပီးျပန္၀င္ေတာ့ ေနာက္ေကာင္တာျဖစ္သြားလို႔ ပထမကီလိုပိုတဲ့ေကာင္တာမွာပဲ ျပန္၀င္ပါဆိုလို႔ ပထမေကာင္တာလူလပ္မယ့္အခ်ိန္ ျပန္ေစာင့္ရပါတယ္ ။ ဟန္းကယ္ရီ၁၀ ျဖတ္လို႔ရပါတယ္ ဒါေပမယ့္ လက္ကိုင္အိတ္က ၃.၈ေကဂ်ီျဖစ္ေနလို႔ လက္ကိုင္အိတ္ကိုဟန္းကယ္ရီလုပ္ပါတဲ့ ယူလာတဲ့ဟန္းကယ္ရီ၁၀ကိုေတာ့ ေဆာင္ျပီးခ်ိန္ရပါမယ္တဲ့ ။ အဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ေနာက္မွာလူ၂ေယာက္ပဲက်န္ေတာ့တယ္ ျမန္ဆန္တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါတယ္ ငါဒီအိတ္ကိုမယူေတာ့ဘူး နင္တုိ႔ေလေၾကာင္းမွာငါအပ္ခဲ့လို႔ရသလား ငါ့မွာအေဖာ္မပါလို႔ ငါျပန္လာမွလာျပန္ေရြးမယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔ကရတယ္တဲ့ အိုေခ ငါအဲလိုပဲလုပ္လိုက္မယ္ဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္ေရာက္လာျပီး ေလယာဥ္မွာေနာက္ဆံုးပါစင္ဂ်ာပဲတဲ့ သူတို႔ဂိတ္ပိတ္ေတာ့မယ္တဲ့ ယူခြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ဆိုေတာ့ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ဟန္းကယ္ရီ၁၀ကို ယူသြားလို႔ရတယ္ဆိုေပမယ့္ ခ်န္ဂီေလဆိပ္ၾကီးမွာ အက်ီၤနီနီနဲ႔အေစာဆံုးေရာက္ျပီး ဂိတ္ပိတ္ေတာ့မွာမို႔လို႔ ေျပးလႊားခဲ့ရတဲ့သစ္သစ္ကို မွန္းလို႔သာၾကည့္ပါေလ ။ ေလယာဥ္ပ်ံေပၚေရာက္ေတာ့ ေျပာလို႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး ၃ခံု၁ေယာက္ႏွဳန္းပဲရွိပါတယ္ တမင္ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႔ရစ္တယ္လို႔ေတာင္ ထင္ရပါတယ္ ။ MAI ေနာက္လံုး၀မစီးေတာ့ပါလို႔ ဆံုးျဖတ္မိတဲ့ေန႔ေျပာရင္လည္း မမွားပါဘူး ။
ေရာက္ပါျပီ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ ဘာပါလဲတဲ့ ဘာမွကိုမပါဘူးလို႔ ဒါဆိုဧျပီကတေခါက္ျပန္လာေသးတယ္ေနာ္တဲ့ အင္းလို႔ဆိုေတာ့ ခုတေခါက္ကျမန္လွခ်ည္လားတဲ့ ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူး ဒိုင္းခနဲၾကည့္လိုက္တယ္ ဘိုးေတာ္ကလည္းမေခပါဘူး စကၤာပူကေနထိုင္ခြင့္ကတ္ျပားျပပါတဲ့ (သိမသိေတာ့ မသိပါဘူး)ကုန္ဖို႔၃လပဲလိုေတာ့တယ္ေနာ္တဲ့ သက္တမ္းတိုးဦးေနာ္ စလံုးကေျပာတယ္ဆိုခံသာပါေသးတယ္ ရန္ကုန္ကေျပာလို႔ စိတ္ထဲခ်ဥ္တာနဲ႔ စလံုးမွာသက္တမ္းတိုးဖို႔အခ်ိန္ယူစရာမလိုဘူးလို႔ မနက္တိုးညေနကတ္ထြက္တယ္လို႔ တမင္ကိုပုိပိုသာသာေျပာပစ္ခဲ့တယ္ ။ ေမ့ေနမွာစိုးလို႔သတိေပးတာပါတဲ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့ဘာမွမရမွန္းသိျပီး မျပန္ခင္ဒီေဖာင္းလုပ္ဖို႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္ေျပာျပီး ပတ္စ္ပို႔ကိုအျပန္ျပန္အလွန္လွန္ စစ္ေဆးၾကည့္ရွဴျပီးမွ လႊတ္လိုက္ပါတယ္ ။ စကၤာပူခ်က္အင္ေကာင္တာက ထြက္လာတဲ့ေဒါသဟာ သိပ္ကိုအရွိန္ျပင္းထန္ေနပါျပီ ေနာက္ဆံုးေပါက္ကြဲဖို႔ရာ အိမ္ကလာၾကိဳတဲ့အမကားကို မေတြ႔ခ်ိန္မွာလမ္းစရသြားခဲ့ပါတယ္ ။ တေလာကလံုးသူ႔လုပ္စာစားရတဲ့ရုပ္နဲ႔ စူပုပ္ျပီးေလဆိပ္မွာထိုင္ေစာင့္ေနေတာ့ ျပာယာခတ္ေနတဲ့ပံုနဲ႔အမက ေလဆိပ္ထဲကို၀င္လာတာေတြ႔ခ်ိန္မွ လက္ထဲကပစၥည္းေတြ သူ႔လက္ထဲပစ္ထည့္ျပီး ေဆာင့္ေအာင့္ျပီးေလဆိပ္ခန္းမကေန ကားပါကင္ရွိရာကို ခ်ီတက္သြားတဲ့ သစ္သစ္ပါ ။
အိမ္မေရာက္ခင္ ေဂါက္ကြင္းလမ္းထိပ္အစမွာပဲ လမ္းပိတ္ဆို႔ျခင္းနဲ႔စတင္ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ ။ ေအာက္မဂၤလာဒံုလမ္းမၾကီးကို ကြန္ကရစ္လမ္းခင္းေနေတာ့ ကားေတြဟာပိတ္ဆို႔ျပီး ေရြ႔ဖို႔အေတာ္ေလးခက္ခဲပါတယ္ ။ ေလအဟုန္လိုျဖစ္ေနတဲ့စိတ္က ဘာမွေတြးေတာမေနေတာ့ပါဘူး ငါလမ္းေလွ်ာက္သြားေတာ့မယ္ နင့္ဘာသာကားေမာင္းလာခဲ့ေတာ့ဆိုျပီး အိမ္ကိုလမ္းေလွ်ာက္ျပန္ခဲ့ရတဲ့ သစ္သစ္ပါ ။ ကားဟြန္းသံလဲမၾကား ျခံတံခါးဖြင့္သံလည္းမၾကားေတာ့ အေဖနဲ႔အေမက က်မျပန္လာတာေတာင္ မသိလိုက္ၾကပါဘူး ။ အိမ္ေပၚတက္ျပီးဖုန္းကိုယူ ဆက္သင့္ဆက္ထိုက္ေသာခ်စ္ဆံုးမ်ားဆီ ေရာက္ရွိေၾကာင္းသတင္းပို႔ျပီးမွ ကားဟြန္းသံၾကားလို႕ အိမ္ေနာက္ေဖးကအေဖနဲ႔အေမထြက္လာခ်ိန္မွာ က်မအိမ္ေပၚထပ္က က်မအိပ္ယာမွာလွဲေလ်ာင္းေနပါျပီ ။ အ၀တ္အစားလဲျပီးဆင္းလာေတာ့မွာ ဗိုက္ဆာတယ္ဆိုျပီး အေမကိုေျပးဖက္လို႔ က်မသစ္သစ္ ~~~~~~~ ဆက္ရန္
ျပန္မယ့္ရက္ကၾကားရက္ဆိုေတာ့ လိုက္ပို႔ေပးမယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြအခက္ၾကံဳရပါတယ္ ။ ရံုးခ်ိန္ကတဖက္နဲ႔မနက္၅နာရီေက်ာ္ေလာက္ၾကီး လိုက္ပို႔တာေတာင္ သူတို႔ေတြရံုးခ်ိန္ေနာက္က်လို႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ ။ ျပန္မယ္ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႔ကလည္း တစ္ေယာက္ေသာသူျမန္မာျပည္မွာမို႔ ၄လေတာင္မကြာေသးဘူး ျပန္တယ္လို႔စြပ္စြဲၾကပါေသးတယ္ (အထင္ခံရနည္းလား အဟိ)။ ပထမဆံုး MAI ကိုစီးပါတယ္ လြယ္ထားတဲ့လက္ကိုင္အိတ္ပါထည့္ခ်ိန္တယ္လို႔ သူမ်ားေျပာတာၾကားဖူးေပမယ့္ ကိုယ့္အလွည့္က်မွတကယ့္ကိုကိုယ္ေတြ႔ပါ ။ ပထမတစ္ၾကိမ္တန္းစီပါတယ္ ကီလိုပိုေနပါသည္တဲ့ ျပန္ေလ်ာ့ေပးပါတဲ့ ျပီးရင္ျပန္တန္းစီပါေပါ့ ။ ရပါေသးတယ္ ဒီအထိသီးခံႏိုင္ပါေသးတယ္ ေနာက္တၾကိမ္တန္းစီျပီးျပန္၀င္ေတာ့ ေနာက္ေကာင္တာျဖစ္သြားလို႔ ပထမကီလိုပိုတဲ့ေကာင္တာမွာပဲ ျပန္၀င္ပါဆိုလို႔ ပထမေကာင္တာလူလပ္မယ့္အခ်ိန္ ျပန္ေစာင့္ရပါတယ္ ။ ဟန္းကယ္ရီ၁၀ ျဖတ္လို႔ရပါတယ္ ဒါေပမယ့္ လက္ကိုင္အိတ္က ၃.၈ေကဂ်ီျဖစ္ေနလို႔ လက္ကိုင္အိတ္ကိုဟန္းကယ္ရီလုပ္ပါတဲ့ ယူလာတဲ့ဟန္းကယ္ရီ၁၀ကိုေတာ့ ေဆာင္ျပီးခ်ိန္ရပါမယ္တဲ့ ။ အဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ေနာက္မွာလူ၂ေယာက္ပဲက်န္ေတာ့တယ္ ျမန္ဆန္တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါတယ္ ငါဒီအိတ္ကိုမယူေတာ့ဘူး နင္တုိ႔ေလေၾကာင္းမွာငါအပ္ခဲ့လို႔ရသလား ငါ့မွာအေဖာ္မပါလို႔ ငါျပန္လာမွလာျပန္ေရြးမယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔ကရတယ္တဲ့ အိုေခ ငါအဲလိုပဲလုပ္လိုက္မယ္ဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္ေရာက္လာျပီး ေလယာဥ္မွာေနာက္ဆံုးပါစင္ဂ်ာပဲတဲ့ သူတို႔ဂိတ္ပိတ္ေတာ့မယ္တဲ့ ယူခြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ဆိုေတာ့ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ဟန္းကယ္ရီ၁၀ကို ယူသြားလို႔ရတယ္ဆိုေပမယ့္ ခ်န္ဂီေလဆိပ္ၾကီးမွာ အက်ီၤနီနီနဲ႔အေစာဆံုးေရာက္ျပီး ဂိတ္ပိတ္ေတာ့မွာမို႔လို႔ ေျပးလႊားခဲ့ရတဲ့သစ္သစ္ကို မွန္းလို႔သာၾကည့္ပါေလ ။ ေလယာဥ္ပ်ံေပၚေရာက္ေတာ့ ေျပာလို႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး ၃ခံု၁ေယာက္ႏွဳန္းပဲရွိပါတယ္ တမင္ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို႔ရစ္တယ္လို႔ေတာင္ ထင္ရပါတယ္ ။ MAI ေနာက္လံုး၀မစီးေတာ့ပါလို႔ ဆံုးျဖတ္မိတဲ့ေန႔ေျပာရင္လည္း မမွားပါဘူး ။
ေရာက္ပါျပီ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ ဘာပါလဲတဲ့ ဘာမွကိုမပါဘူးလို႔ ဒါဆိုဧျပီကတေခါက္ျပန္လာေသးတယ္ေနာ္တဲ့ အင္းလို႔ဆိုေတာ့ ခုတေခါက္ကျမန္လွခ်ည္လားတဲ့ ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူး ဒိုင္းခနဲၾကည့္လိုက္တယ္ ဘိုးေတာ္ကလည္းမေခပါဘူး စကၤာပူကေနထိုင္ခြင့္ကတ္ျပားျပပါတဲ့ (သိမသိေတာ့ မသိပါဘူး)ကုန္ဖို႔၃လပဲလိုေတာ့တယ္ေနာ္တဲ့ သက္တမ္းတိုးဦးေနာ္ စလံုးကေျပာတယ္ဆိုခံသာပါေသးတယ္ ရန္ကုန္ကေျပာလို႔ စိတ္ထဲခ်ဥ္တာနဲ႔ စလံုးမွာသက္တမ္းတိုးဖို႔အခ်ိန္ယူစရာမလိုဘူးလို႔ မနက္တိုးညေနကတ္ထြက္တယ္လို႔ တမင္ကိုပုိပိုသာသာေျပာပစ္ခဲ့တယ္ ။ ေမ့ေနမွာစိုးလို႔သတိေပးတာပါတဲ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့ဘာမွမရမွန္းသိျပီး မျပန္ခင္ဒီေဖာင္းလုပ္ဖို႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္ေျပာျပီး ပတ္စ္ပို႔ကိုအျပန္ျပန္အလွန္လွန္ စစ္ေဆးၾကည့္ရွဴျပီးမွ လႊတ္လိုက္ပါတယ္ ။ စကၤာပူခ်က္အင္ေကာင္တာက ထြက္လာတဲ့ေဒါသဟာ သိပ္ကိုအရွိန္ျပင္းထန္ေနပါျပီ ေနာက္ဆံုးေပါက္ကြဲဖို႔ရာ အိမ္ကလာၾကိဳတဲ့အမကားကို မေတြ႔ခ်ိန္မွာလမ္းစရသြားခဲ့ပါတယ္ ။ တေလာကလံုးသူ႔လုပ္စာစားရတဲ့ရုပ္နဲ႔ စူပုပ္ျပီးေလဆိပ္မွာထိုင္ေစာင့္ေနေတာ့ ျပာယာခတ္ေနတဲ့ပံုနဲ႔အမက ေလဆိပ္ထဲကို၀င္လာတာေတြ႔ခ်ိန္မွ လက္ထဲကပစၥည္းေတြ သူ႔လက္ထဲပစ္ထည့္ျပီး ေဆာင့္ေအာင့္ျပီးေလဆိပ္ခန္းမကေန ကားပါကင္ရွိရာကို ခ်ီတက္သြားတဲ့ သစ္သစ္ပါ ။
အိမ္မေရာက္ခင္ ေဂါက္ကြင္းလမ္းထိပ္အစမွာပဲ လမ္းပိတ္ဆို႔ျခင္းနဲ႔စတင္ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္ ။ ေအာက္မဂၤလာဒံုလမ္းမၾကီးကို ကြန္ကရစ္လမ္းခင္းေနေတာ့ ကားေတြဟာပိတ္ဆို႔ျပီး ေရြ႔ဖို႔အေတာ္ေလးခက္ခဲပါတယ္ ။ ေလအဟုန္လိုျဖစ္ေနတဲ့စိတ္က ဘာမွေတြးေတာမေနေတာ့ပါဘူး ငါလမ္းေလွ်ာက္သြားေတာ့မယ္ နင့္ဘာသာကားေမာင္းလာခဲ့ေတာ့ဆိုျပီး အိမ္ကိုလမ္းေလွ်ာက္ျပန္ခဲ့ရတဲ့ သစ္သစ္ပါ ။ ကားဟြန္းသံလဲမၾကား ျခံတံခါးဖြင့္သံလည္းမၾကားေတာ့ အေဖနဲ႔အေမက က်မျပန္လာတာေတာင္ မသိလိုက္ၾကပါဘူး ။ အိမ္ေပၚတက္ျပီးဖုန္းကိုယူ ဆက္သင့္ဆက္ထိုက္ေသာခ်စ္ဆံုးမ်ားဆီ ေရာက္ရွိေၾကာင္းသတင္းပို႔ျပီးမွ ကားဟြန္းသံၾကားလို႕ အိမ္ေနာက္ေဖးကအေဖနဲ႔အေမထြက္လာခ်ိန္မွာ က်မအိမ္ေပၚထပ္က က်မအိပ္ယာမွာလွဲေလ်ာင္းေနပါျပီ ။ အ၀တ္အစားလဲျပီးဆင္းလာေတာ့မွာ ဗိုက္ဆာတယ္ဆိုျပီး အေမကိုေျပးဖက္လို႔ က်မသစ္သစ္ ~~~~~~~ ဆက္ရန္
